Ruminatoriū cōſiderationū

cens. Ego ipſe qui loquebar ecce aſſum. O gratias tibi Gratias tibi agant ſummi ambaſiatores (archāgelos loquor) mecum de eorum proprietatibus communicantes. Ut etiamA ſuꝑioribꝰ cōicēſacr̄o cōicādo.EgoInferiores īformē p̄ẜtī d̓ ſacrō docēdo:tua archana ānūciēſacr̄i ꝟtutes an(nūciandoO ſublimia mihi ⁊ recondita d̓ dilecto annūciateContēplatio relucētis honitatis ī agel̓Ieſu participatiſſima bonitas. bonū increatum benedico. laudo ⁊ ſuperalto ꝓ emanatione tue interminabilis boītatis qua te totum dulciflua euchariſtia in me. ac totum corpꝰ miſticum effluere voluiſti. O te ſummum bonum qͣꝫ tehic bonū oſtendis. vbi te tam abunde cōmunicas eteffundis Uere nulla hac diffuſione maior eſſe poteſtque apparet. Tum ex doni magnificētia. tum ex nobilitate dantis. tum ex accipientis vilitate. In hocenim dono ſummus diuine largitatis gradus ſunthij. Qꝭ dedit ⁊ largitus eſt hecſua .i. celū ⁊ terrā. vt patet Eccl̓i. xvij.ſuos. vt angelos Oēs eī in mīſteriū miſſi.Scꝫſe inſociū. pꝰ hec in t̓ris viſus ē. Baruch.ſeruū. filiꝰ hōis nō venit mīſtrarip̄ciū. filiꝰ hōis venit dare aīam ſuamcibū. ego qͣſi nutritiꝰ effraym ⁊ declinaui ad eum vt veſceretur. Hic eſt ſummꝰ gradusMagnū enim eſt dare ſe in ſocium peregrinatiōis:⁊ in ſeruum neceſſitatis. Maius in precium redem/ptionis. Tamen tale donum adhuc eſt in ſeparatione ⁊ remotione ab eo cui datur. Sed quod datur incibum datur non ad ſeparationem aliquam. ſed adomnimodam vnionem: vnde maxima h̓ bonitatislargitas apparet. Sed ecce diffuſionem bonitatis ꝙtale donum nō ſolum dignis dat ⁊ amicis. ſed etiaꝫnō ſubtrahit indignis ⁊ inimicis. o ſuperfluam bonitatem. Fiat hic cōſideratio diuine bonitatis: ſuicuius conſideratione omnis deficit intellectus ⁊ vtilitates quas conſequimur ex ſacramento Eya benedicat dulcedinē bonitatis tue. tua bonitas infinita.Sed ⁊ o vos boni ⁊ dulciſſimi ſpiritus angeli ſanctitante bonitatis miniſtri cōciues ⁊ coepulones meihuius edulij ſacri ⁊ boni. licet alio mō laudate ⁊ glorificate bonitatem tantam. Impar enim ego ſum ⁊deficio in laude tanta. Uos imperfectum meuꝫ ſuꝑplete atqꝫ ꝓ me exorate vt tante particeps fiam ⁊ ca

par bonitatis. mecumqꝫ de veſtris proprietatibuscōicate vt dignus tanto ſacramento ſim miniſtermens depurata a vitijs.Sitintelligentia illuminata veritatibꝰ.volūtas inflāmata charitatis odoribꝰ.At ſic digne participem tanto ſacramentoAd propriū angelū OratioT tu potiſſimum angele ſancte cuſtos meꝰcum ſis angelus dei nuncia mihi voluntateꝫdei tui ⁊ mei: vt que ei beneplacita ſunt noſcam. Et quia potens virtute es adiuua vt cognitaꝫvoluntatem perficiam. Et quia mādauit tibi deusde nobis cuſtodire: nos in omnibus vijs noſtris ⁊ inmanibus tuis portare nos ne offendamus ad fūdamentalem lapidem angularem ſummū Ieſum chriſtum pedes noſtros: ſicut mandatum dedit tibi pater ſic fiat ⁊ in omnibus vijs me cuſtodi a vaſtitatedraconis. a feritate leonis. a venenata malicia ⁊ nedcia baſiliſci ⁊ potiſſimum dum altari quantuluſcunqꝫ ſacerdos aſſiſto. ſathanam a dextris aſſiſtentem:ne aduerſetur compeſce. ſed tuis precibus digne facvt conſecrem et gaudens tecum contempler faciē ſaluatoris. vt dum me a te protectum intellexero. letusmilitem laudibus tuis. Hec vtcumqꝫ perſtrinximꝰde choris angelorum. imperfecte tamen. ſed exercitio perfectio eſt relictaIam qualiter tali modo vti etiam in ceteris ſanctorum ordinibus poſſimus oſtendendendum¶ Quomodo et in ceteris ſanctorum ordinibus. ſit hoc modo procedendumT quoniam diximus hunc etiam moduꝫin ceteris ſanctorum ordinibus poſſe obuari. exemplari forma ſupcreſt hoc demō-ſtrandum. vt ſic homo ſe ingerat ſcd̓m ferias choris ſanctorum Ante cōmunionem vt ſuꝑedoctum eſt: eos pro dignitoſa preparatione ad tantum ſacramentum exorando. Et poſt quidem eoſdem pro ſuſcepto domino laudando: ⁊ fructu ſacramenti percipiendo. enixius inuocando. vt ſic ſemper ſua conuerſatio ſit in celis qui celeſti paſcitur cibo.

R

N