Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
LXIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

ITIIIITitulus nonus

ITIIII

Ecūdo iam inquirendū ſi is cibꝰ tā delitioſꝰſit ⁊ ſapidus. cur pluries tā irrefecti ⁊ inſipidi ⁊ aridi inde abcedāt. Scripſit ſuꝑ hͦ venerabilis ille doctor mgr̄ Henricꝰ de haſſia ſuꝑ Geneſi. quē alij inſecuti vt Cōſueldie Ioan. de turre cremata aiūt. Si duo inſpiciamꝰ fortaſſis ceſſabimusſuꝑ hoc mirari Primū ē ꝙ panis iſte viuificꝰ ⁊ ſi delitioſus ⁊ virtuoſus ſit. liberrimꝰ tn̄ eſt ⁊ volūtariꝰin oꝑando dās quibꝰ vult: qn̄ vult. ⁊ quātū vult dulcedinis ſue ⁊ ſuauitatis pn̄tiam ſentire. Cuꝫ ergo hͦſacr̄m nō naturaliter. ſꝫ pro volūtate xp̄i qͥ oīꝫ cordanouit agat. qn̄qꝫ vnꝰ ſentit interiꝰ hūc eiꝰ effectū. alt̓aliū. ⁊ alius nullū Secūdo cōſiderandū ꝙ exꝑientia ⁊ effectus ſaporis huiꝰ celeſtis panis nō ē debituſſtatui huiꝰ pn̄tis ꝑegrinatiōis. ſed ſtatui btē cōſummationis. Cū tamē dat̉ grē ſūt agēde. ſꝫ nō īportūehoc exigendū. Ut tn̄ ꝑticulariꝰ eiuſmōi cauſe noſcātur. aſſignāde ſunt decē rōnes Ioan. de turre cremaordīs predicatoꝝ doctoris hiſpani poſt ſctī ſixti cardinalis. quas idē dicit ſe collegiſſe ex Hugone cardinali ⁊ Cācellario ꝑiſien̄. ⁊ alijs. ⁊ ſunt iſteCulpa. vagās. aīꝰ. ſubtile. fides. hūilis ſisGratꝭ. ⁊ inſtructꝰ. feruēs. purgatio rumēPrima cā eſt Culpa ꝓpter quā fit īdiſpoſitio palati Ita vt habeāt fatices amaritudīe pctī infectas Etqꝛ infirmis oīa amara (vt ph̓s ait) vident̉. ergo hincAugꝰ. palato nō ſano pena eſt panis qͥ ſano ē ſuauiſ Secūda eſt vagās aīmus .i. qn̄ quis gerit cor t̓rēisoccupatū cogitatiōibꝰ. aut mūdanis ⁊ ſeculi rebꝰ deditū. Sicut enī māna dabat̉ deficiente farina egipti ⁊ in deſerto vbi aliud delectabile ⁊ reficiēs ad guſtūnō erat. Sic nō ſentit̉ guſtꝰ grē. ⁊ ergo ſapor cibi huius celeſtis niſi ab hijs qui ſeculi ꝯſolatiōes ſꝑnunt⁊ corde ſe in deſerto trāſferunt Bern̄. Delicata ē cōſolatio diuina nec datur admittētibꝰ alienā. hīc. psͣ.Pingueſcent ſpecioſa deſerti Tertia eſt ſubtilitas⁊ ſublimitas ſaporis illiꝰ ad quē cōi lege nō valet virtus nr̄i palati. Sicut oīs intellectus licet fide illūiatus nō propheticū culmē attingit Hinc d̓r Apoc̄. ij.māna abſconditū .ſ. in hoc ſeculo. ſed oībꝰ reuelādūin futuro ꝓph̓a dicēte. Satiabor cū apparuerit gloria tua Quarta rō eſt ne euacuet̉ fidei merituꝫ qd̓fieret ſi tā ex euidētibꝰ effectibꝰ concluderetur. veritas huiꝰ ſacr̄i Sicut legit̉ ſcm̄ in venerabili igrōhugone ꝑiſienẜ. altero Augꝰ canonico regulari qͥpter quādā reuelationē (vt aiūt) huiꝰ ſacr̄i merito fidei fraudatꝰ fuit. Qd̓ meritū rex ille francie catholicus retinere voluit. qͥ ſacr̄m in ſpeciē pueri tranſfiguratū videre recuſauit dicēs ſe credere malle Quinta rō eſt humilitatis cōſeruatio. vt ſemꝑ ſe hō indignū hoc guſtu ꝓfiteatur. Hūana enī leticia facile luxuriat in ſuꝑbiam. vt patet in religioſo qui qꝛ ſuper

biuit ſolitū ſacr̄i ſaporē amiſit. Sexta qꝛ fortaſſisde ꝑcepta alias ſuauitatis grā minꝰ gratus fuit autminꝰ cuſtodite eā ſeruauit. Nō enī eſt dignꝰ dandisqui ingratꝰ eſt datis ¶Septima eſt vt ex hoc eruditior in gr̄a fiat ⁊ intelligat. qꝛ a deo nō ab hoīe gr̄a etnō meritis talis guſtꝰ in ſacr̄o ſentit̉: vtqꝫ ſic cautiorſit cuſtodiēdo. Octaua ē vt feruētior deinceps adſacramentū accedere ſtudeat. qꝛ nō niſi chariſſimis:⁊ diuino amore plene ꝯcrematis datur hac ſuauitate inebriari Nona eſt purgatio pctī de qͦ minꝰ plene forſan purgatꝰ eſt. Solet nāqꝫ deꝰ nr̄: purgare aīmas deuotoꝝ ꝑ ſubtractionē gr̄e ⁊ cōſolatiōis ſue.cuiꝰ carentia ē eis qͥ guſtauerūt maxima afflictio etdirior cruciatꝰ Decīa cauſa ⁊ inter ceteras potiſſiāē defectus rumīationis ⁊ maſticatiōis. Quidā enimhūc panē vite ita deglutiunt vt nō ſolū ex illo ſaporēſuauitatis maſticādo nō expͥmant. ſed nec etiā vlluꝫſaporis aut odoris eiꝰ vel tenue veſtigiū retineant.Alij vero nec cordis faucibꝰ illū tangūt. ſed ſpētenuſillū tm̄ ſumūt. Nō igit̉ mirū ſi nullū ſaporē inueīantcū nec corꝑales cibi niſi maſticati ſuos ſapores diffūdant. Et ne quiſqꝫ in ſui excuſationē huiꝰ maſticationis p̄tendēt inſciciā. Ideo tāta ſunt hic meditabilia aggregata vtsͣ dictū eſt. Quiſqͥs aūt cauſas hasꝓ poſſe p̄cauerit ⁊ qd̓ in ſe eſt fecerit. ⁊ tn̄ nihil huiꝰguſtus ꝑceperit. īmo etiā ſi mētis duriciā ſenſerit. n̄diffidat nec ob hͦ a menſa iſta ſacra de ſolatꝰ abcedataut abſtineat. ſed putet hͦ ad ſui humiliationem autpurgationē. aut ceteris ex cauſis deuenire Nam lꝫ hͦſacr̄m quodā occulto influxū virtutes augeat habitualiter. nō tn̄ ſemꝑ in actualē feruorē redūdat ꝑceptibiliter. īmo qͥdā areſcūt magis. qͥbꝰ ſi fortitudinisactus vt ē ſuſtinere martyriū aut grauis tēptatio incūberet. fortitudinē inuenirēt. vt haſſia ait: vbi fortaſſis alij qui ſapores hos guſtāt caderēt. Nōne petrus plꝰ erga xp̄m ferbuit ⁊ tn̄ ipſum primo negauitNā ⁊ hmōi ariditas quibuſdā ex nature ꝯplexiōe ineſt. Aut ex multis cauſis īmittit̉ a deo. Quartū Ioan. gerſon venerabilis in ſuo d̓ miſtica theologia bene ſedecim aut plures cauſas aſſignat. Cū ergo gr̄ahec dat̉ grās age. Cū nō dat̉ gratus libēter ſuſtine.vt ſuadet Bernar. ſciens ꝙ ſupplebitur in patria qd̓negatur in via De ſeptima ⁊ vltima buccella ſcꝫ CōtemplationeCapitulum ſeptimūproprietatumEmoriā abundātie ſuauitatis tue cructabūt. psͣ. Iam poſtrema eſt huiꝰ ferculi buccella aſſignāda q̄ (vt oīa liceat afine denōiari) magis erit affectīa qͣꝫ ſpeculatiua. affectu qͣꝫ intellectu exercitabilis magis. ⁊ forſitan eo dulcior ꝑuulis qͦ facilior exercitatu. Et eſt hec ꝓprietates dīnas in ſacr̄o relucētescōſiderare. ⁊ haꝝ memoriā cū laude ⁊ gratitudīe eru

R

X

l ij