Ruminatoriū noīm

redūdant Un̄ d̓r Colocen .i. Grās agentes deo patri qͥ dignos nos fecit in ꝑtē ſortis ſctōꝝ in lumine.Per cōionē enī xp̄i ſortē oīs grē cōicamus cū oībusſctīs. Una eſt enī ꝑticipatio chriſti in oībꝰ membriseius naturalibꝰ ⁊ inuicē cōicant mēbra. Hinc Actu.v. Grā magna erat in oībꝰ eis Neqꝫ enī qͥſqͣꝫ egensfuit inter eos. psͣ. Funes ceciderūt mihi in p̄claris.Nā ſicut in corꝑe naturali ſanguinē ⁊ ſpūm vnū mēbrum redundat in aliud. ita multomagis in mēbrieſpūalibꝰ corꝑis miſtici vnū mēbrum ſpūs cōionemtrāſmittit in aliud. i. Cho. xij. Si quid patitur vnūmēbrum cōpatiūtur oīa mēbra ⁊c̄. Hec eſt cōio ſctōrum: de qͣ in ſimbolo d̓r. Unitas enī corꝑis facit cōmunionē ſctōꝝ.Or̄ qͣrto cōio qꝛ facit cōicare miſtici corꝑis paſſiōibusMēbrum quartumAcit etiaꝫ quarto cōicare paſſionibꝰ miſticitcorꝑis. qꝛ vt dictū eſt Si quid patit̉ vnū mēbrū cōpatiantur oīa. Et ex iſta cōione mēbrorum in mēbra languida ⁊ deficientia. fluūt cōpaſſiones cordis. ꝯſolatiōes oris. ſubuentiōes in clemoſinis: ſupportationes in aduerſis. Hinc Rhoma. xij.Neceſſitatibus ſctōꝝ cōicantes exēplo capitis noſtrixp̄i qui ſe expoſuit paſſiōibꝰ multis vt nobis ꝑ efſcm̄ſubueniret Hinc. i. Ioan. iij. Sicut xp̄s ꝓ nobis aīmā ſuam poſuit. ita ⁊ nos dēmus ꝓ fratribꝰ noſtriſponere aīas nrās. Quādiu enī xp̄us in mēbris ſuispatit̉. nos oportet cōꝑati. ſi tn̄ ſancti corꝑis volumꝰeſſe mēbra Tūc ſctōꝝ ncc̄itatibꝰ cōicamus qn̄ eoruꝫneceſſitatē corde ſuſcipimꝰ ꝑ cōpaſſionē. vt (apl̓s docet) Gaudere cū gaudētibꝰ. et flere cū flentibꝰ idipſuꝫinuicē ſentientes Hec etiā cōio ab ore exhibꝫ verbū dulciſſime cōſolatiōis. i. Theſſal̓. v. Cōſolaminipuſillamines. Eſa. xxxv. Dicite puſillamīes cōfortamini Itē tertio facit ſubuentionē facultatū in elemoſinis. vt a toto corpe redūdantiam ſpūalium cōmunicet ꝓ tꝑalibꝰ. ij. Coꝝ. ix. Si ſpūaliū eoꝝ participes facti ſūt. debēt ⁊ in carnalibꝰ miſtrare eisQuarto facit ſupportationē in aduerſis. Rho. xiiij.Debemꝰ nos firmiores ībecillitates infirmoꝝ ſuſtīere. Ad Gal̓. vlti. Alter alteriꝰ onera portate Hīc Exodi. xxiij Si videris aſinū inimici tui iacentem ſubonere: nō pertrāſibis ſed ſubleuabis cū eo Sic yſachar ſupportat onera primoꝝ ſciens illud Sapiē. iij.ꝙ bonorum laborū glorioſus eſt fructus.Quinto d̓r cōio qꝛ facit oīa cōia in ſpūalibꝰ ⁊ corporalibusMēbrum quintumAcit quinto oīa nrā cōia tam in ſpūalibꝰ qͣꝫ īcorporalibꝰ vt vere in nob̓ īplicat̉ qd̓ de eccīaprimitiuoꝝ ſcriptū eſt. Nec qͥſqͣꝫ qd̓ poſſidebat ſuū eſſe dicebat: ſed fuerūt illis oīa cōia Et hoc ēvere habitare frēs in vnū. De hac cōione d̓r in. Psͣ.In cōueniēdo ppl̓os in vnū ⁊ reges vt ſeruiāt domīoEx hac cōione habet eccl̓ia vt oībus ſatiſfaciat in in

dulgentijs. qꝛ qd̓ vni deeſt ſuppletur ex abūdantia alioꝝ Oīs enī abūdantia eſt in corꝑis xp̄i cōione. inquo ſūt oēs theſauri ſapīe ⁊ ſcīe dei abſcōditi. Hincgrās agit apl̓us dicēs Grās ago deo qm̄ in oībꝰ diuites facti eſtis in illo. ⁊c̄ Et ſubdit Ita vt nihil vobis deſit in vlla grā Omne enī meritū xp̄i. btē ꝟgīs.apl̓oꝝ ⁊ oīm ſanctoꝝ efficit̉ hic cōe. ⁊ iō nullꝰ pauthic inuenitur Sic ergo oīa noſtra facit cōia cōmunio ſanctorum in corꝑe dn̄ico.Sexto dicitur cōio qꝛ veram cauſat cōionē dīnorum ⁊ humanoꝝ Mēbrum ſextum.O ſtremo etiā cōio d̓r de eo ꝙ diuinoꝝ ⁊ hūanoꝝ veriſſimā facit cōionem Deus enī in capcū oībus bonis ſuis eſt in hoīe: ⁊ hō in deo ⁊deus et hō eſt iſto mō in oībus nobis. vt veꝝ ſit illd̓..i. Ehoꝝ xv. Erit deꝰ oīa in oībus. Deus eni in haccōione ſe inclinat ⁊ hūana nr̄a exaltat in ip̄m iuxtaqd̓ prēs deſiderauerūt dicētes Domine inclina celoſtuos ⁊ deſcēde Eſaie. lxvi. Utinaꝫ diſrūperes celos⁊c̄. De qua inclinatione Baruch. iiij. Poſt hec interris viſus eſt ⁊ cū hōibus cōuerſatus eſt. hūana .ſ.noſtra ſua faciens. ⁊ diuina ſua nobis largiēs. Dehac cōione d̓r Act̉. ij. Erant ꝑſeuerātes in doctrinaapl̓oꝝ ⁊ cōicatione fractiōis panis ⁊ orōne Quia cōicatio fractiōis panis oīm bonoꝝ dīnoꝝ ⁊ hūanorūcōferebat cōicationē Propter hoc ergo ⁊ ſacr̄m iſtd̓ponitur in gn̄e cōionis. Ubi nūc ſunt qui magͣ cupiunt. qͥ auaricie ſtudent. Hanc cōionē amplectanturhanc ruminent ⁊ maſticent ⁊ voti cōpotes fientDe ſexto nōie ſacr̄i quo pōitur in gn̄e ſacrificij. etſacrificiū nōiatur ſiue hoſtia Capͥ. vi.Lacebit dn̄o ſacrificiū iuda ⁊ ſacrificiumhierl̓m ſicut dies ſeculi ⁊ ſicut anni antiqui Malach. iij. Pōit̉ qͦꝫ hoc altiſſimūſacr̄m in genere ſacrificij ⁊ ſacrificiū vocatur vel hoſtia. In quo quattuor notant̉Antiquū. ſanctū. ꝑet acceptū. qͦꝫ verumAntiquitasSanctitas.Notāda eſt ſacrificij huiusacceptabilitas.veritasDe antiquitate ſiue autoritatē huiꝰ ſacrificij q̄ ſimul dicūt̉. qꝛ autoritas ꝑtī depēdet ab ātiqͥtate Ambroſiꝰ dicit ꝙ nr̄a ſacr̄a ⁊ ſacrificia patēt eſſe antiqͥora qͣꝫ ſacr̄a veteris legis. Quia melchiſedech an̄ legēpanē ⁊ vinū obtulit in ẜcationē nr̄i ſacramēti an̄qͣꝫaliquid de ſacrificijs legalibꝰ erat inſtitutū. Et quiaantiqͥora ſunt nr̄a ſacramēta. ideo debēt haberi ī apliori reuerētia De autoritate qͦꝫ in. psͣ. d̓r Iurauitdn̄s ⁊ nō penitebit eū: tu es ſacerdos ineternum ẜmordinē melchiſedech. Trāſlato eī ſacerdotio neceſſeeſt vt legis trāſlatio fiat vt diſputat apl̓s Ad Heb.vij. Ex cuiꝰ verbis ſumitur ꝙ hoc ſacraficium quat-

A

R

N

O