Scala cōionis

de pn̄tia dilecti ⁊ ſic de alijs ¶ Fiet qͦꝫ gratialis oblatio ad patrē cū orōne illa Ancelmi Grās tibi referatdūe ſcē pater oīs lingua ſuꝑ ineffabili dono pietatisqͥ vnico filio tuo nō peꝑciſti. ſed eū in nr̄m ſacr̄m ſacrificiū ⁊ viaticū iam dediſti quē olim tanta miſeratione in nr̄e redeptionis preciū tradidiſti. Un̄ laudette celū et terra mare ⁊ oīa que in eis ſunt. Laudꝫ tetua ineffabilis bonitas. ⁊ tunc eris perfecte laudatItēqꝫ Reſpice queſo dn̄e ſancte pr̄ reſpice de ſanctuario tuo ⁊ alto celoꝝ habitaculo Reſpice in faciē xp̄itui. reſpice hanc ſacroſctāꝫ hoſtiā quā tibi offert pontifex magnꝰ. ⁊ eſto placabilis ſuꝑ nequicia vniuerſippl̓i tui. p̄ſertim mea ⁊c̄. Erit qͦꝫ poſtremo hec ſūptio cauta ⁊ ſapīalis. hoc eſt cū diſcretione ⁊ moderamine magno agenda. vn̄ quidā ponūt aliquā auiſamenta in et poſt ſumptionē tenēda. q̄ tā ⁊ ſi mīmavidentur. nō tn̄ ſunt ꝯtēnenda. ⁊ ſunt iſtaDeuotꝰ. tere nō. qͣꝫ ſpuel cito. ⁊ abſtīeaſ pꝰ¶ Primū eſt deuotꝰ .i. vt hō in ipſa ſumptiōe actualiter ſe in deū leuet. qꝛ tunc ſuū cauſat. ẜm Thom.effectū. ¶ Secūdum eſt tere nō. hoc ē qd̓ euchariſtianō eſt maſticāda vt aliꝰ cibꝰ. ſed cū līgua diſcrete rmoderate mollificāda. ne qua eiꝰ particula dc̄tibꝰ adhereat Et hoc ne fiat aliqua irreuerentia ſacramento.Itē qꝛ talis maſticatio non eſt neceſſaria. qꝛ ſola lingua pōt madefieri ¶ Itē vt ſic notet̉ ꝙ cibꝰ ſit mētismagis qͣꝫ corꝑis. Et iſtud documentum docet Raymūdus in ſūmula ſua dicēs Qn̄ ſumis corpus dn̄i tc̄dentibꝰ illud noli cōterē velud eſcas ſed moderatī lingua mollifices. ⁊ hoc vt eoꝝ rimula cōcauitas nō ſeruet fruſticulas qͣs forſitan expueres. dat̉ ergo cautiotalis. ¶ Tertio qꝛ nō cito ſpūes poſt ſumptiōem: niſiſumpto cibo vel honeſto loco. vt dicit Ioh̓. de turrocremata ꝓpter ꝑiculū ⁊ honorē ſacr̄i. ¶ Quarto abſtineas pꝰ. vt ſcꝫ ſit aliqd̓ interuallū inter hūc cibuꝫ⁊ alios vt prius paululū dēte deuotiōis digeras iſtūUel vt poſt huiꝰ cibi ſumptiōem abſtineat a colloqͥis ⁊ negocijs mūdanis. et det ſe exercitijs ſacris pꝰcōmunionem agendis.o māduce̓ tīoratꝰ. Oī reuerētiaAmoroſe dilatatꝰ Cordis excedētiaPermirifice letatus Tua de pn̄tia¶ Gradus termīatorij in quibꝰ poſt cōionem eſt exercitandum ¶ Incipit prologꝰOrtamur vos ne inuacuū grāꝫ dei recipiatis. ij. Choꝝ. vi. Iam tandē ponēdi ſunt gradꝰ ꝯpletorij ſeu termīatorij quibꝰ hō ſe poſt cōionem exexcitabit. Paꝝ enī proderit/ īmo oberit ſuſceptū ſacramētū niſi dignis exercitiis poſt fuerit veneratū. Nō minor eſt virtꝰ qͣꝫ q̄rere

perta tueri. Nec minꝰ debet̉ pn̄ti qͣꝫ vēturo. ſi credit̉Bernar. Et hec vel vna eſt ex potiſſimis cauſis ꝙ tāpaꝝ fructus plures de menſa dn̄i reportant. eo ſcꝫ ꝙpoſt ſe nō abilitant ad influxus ſacr̄i in ſe recipiēdosnec ſatis ruminant ꝙ ſanctꝰ ſcōꝝ ſit ad eos ingreſſꝰ.nec dignas gratias ſoluūt. Cōuenit em̄ vt vel vnuscū tanto hoſpite letus expendat̉ dies. ⁊ vt tm̄ ſacr̄mvel pauculis exercitijs veneretur. propter iſtaIudeis. iude. priuat. reus es. gͣuat ⁊ te¶ Primū inductiuū eſt. ne iudeis ſil̓es efficiamur qͥin die palmaꝝ honorifice quidē chriſtū ⁊ feſtiue exceperūt. ſed eodem die expulerūt. ieiunum reliquerūt⁊ poſt crucifixer̄t O caueamꝰ. enitamur ne talibꝰꝯparemur ¶ Secūdo qꝛ niſi exceptū digne veneratifuerimꝰ ſil̓es iude erimus. qui quidem (vt aiunt docti) cū ceteris apoſtolis ſacr̄m hoc digna quadaꝫ extna reuerentia ſuſcepit. ſed mox poſt ſumptum xp̄minimicis tradidit. ita ꝙ vere de eo dictum erar. Ecce manus tradentis me mecum eſt in menſa. Quiſquis poſt ſuſceptum ſacr̄m a vitijs ſe n̄ obſeruat. iscum inda chriſtum inimicis tradit. Bonum erat eiſi nō fuiſſet homo ille ¶ Tertiū eſt ſcꝫ priuat fructuſacramenti. ¶ Quartū ē reꝰ es. ſcꝫ mortis eterne.Iuxta illud Filij mortis eſtis vos eo ꝙ nō cuſtodieritis chriſtum domini ¶ Quintuꝫ eſt grauat te magis qͣꝫ ſatiat. iuxta Auguſtinū Nam ꝙ tam facile illud quidam reijciunt magni periculi eſt ſignum Nāhoc prouenit ex defectu quadruplicis virtutis. ſcilicet autmaſticatiueſaporatiueexaſſil̓a tiueretentiue¶ Primo prouenit ex defectu virtutis maſticatiueid eſt ex defectu cōſiderationis Ideo em̄ cito reijciteo ꝙ non cōſiderat quante ſit precioſitatis ⁊ ſanctitatis natura eius. ¶ Secūdo quia deficit virtus ſaporatiua. nam impleti alijs cibis ſcilicet affectu ⁊ guſtu carnalium et huiuſmodi habent palatum infectum. et idcirco faſtidiunt iſtum cibum. neqꝫ nutriūtur nec delectantur ex eo. Numeri. xi. In mentē veniunt nobis cūcumeres ⁊ pepones ⁊c̄. Et Prouerb̓xxvij. Anima ſatiata calcabit fauum Anima autemeſuriens .ſ: iuſticiam. euchariſtiam. celeſtem gloriaꝫ⁊c̄. etiam amara pro dulcibus ſumet. id eſt penitentiam pro dulci chriſto. ¶ Tertio quia deficit virtusaſſimulatiua. Non enim cibus eis aſſimulatur vt incarnem cōuertatur. ¶ Diſſimilium diſſimilis eſt vnio. et ergo difficilis: ¶ Quarto quia deficit virtusretentiua .i. meōria ruminans ⁊ vita a recidiua pctōrū p̄cauens Hīc Iob. xx. Diuitias .ſ. euchariſtie qͣs