Scala cōionis

Nobilis nitidus et nominatus.Opifex omnipotens et opulentus.Plaſmator pius plenꝰ et perfectus.Qui es querens noſtram ſalutem.Rex redemptor rectus reuerendus.Saluator ſapiens ⁊ ſuauis.Theos ⁊ terribilisUia veritas et vitaChriſtus vnctus pre participibus¶ Acce hoc vnū eſt alphabetū cuiꝰ inſtar poterūt alia formari. Quod licet exiguū ſit verbis. grauidū tn̄⁊ pregnās ſētentijs? Nā qui ſe in eo volet dilatare ille poſſet ꝓprietates cuiuſqꝫ ꝑ rōnes cōſiderare. Deīde qͣꝫ diſtet ſua īꝑfectio a dei ꝑfectiōe diiudicare: illācōqueri plāgere ⁊ exaggerare. Et ab ip̄o deo ꝑ ꝓprietates ip̄as ꝓ ſue īꝑfectiōis ꝑfectiōe obſecrare: quēadmodū facit ſctīſſimꝰ pr̄ nr̄ Augꝰ Uerbi gr̄a Tu altiſſimꝰ ſuꝑ oēm terrā Altus inqͣꝫ nō corꝑali mole ſꝫom̄ipotēti alta virtute: qͥppe qui altiſſima potes: inaltiſſimis reſides: hitas in colūna nubis. altiſſimusſuꝑ oēꝫ terrā. Ego āt nouiſſimꝰ viroꝝ. Baſſꝰ ⁊ imꝰfex ⁊ limus terre: qͣ per me nec ſū nec aliqͥd ꝑ me cogitare aut facere poſſū. In imo vitioꝝ iacēs Luto ⁊lateri inẜuiens. O qͣꝫtu altꝰ ⁊ ego baſſꝰ. Heu qͣꝫdiuſic tibi diſſil̓is ero qn̄ virtutibꝰ inaltabor. Obſecro ꝑtuā altā altitudinē fac me virtute altū ⁊c̄. Sic facitAugꝰ. vt pꝫ in ſoliloquijs. Un̄ pꝫ ꝙ diu ſic hō ſingul̓immorari poſſet Et nota quēadmodū alphabetūiſtud factū eſt ex ꝯͣrijs ꝓprietatibꝰ. ſic etiā poſſet fieride oppoſitis actionibꝰ quēadmodū Augꝰ facit hͦ mōMiſer ego deꝰ meꝰ qn̄ poterit mea obliquitas tuerectitudini adequari. Tu amas ſilenciū ⁊ ſolitudīeꝫEgo clamorē ⁊ multitudinē. Tu veritatē ⁊ mūdiciam. Ego vanitatē ⁊ īmundiciā. Tu in interioribusego in externis Sic etiā de virtutibꝰ ⁊ vitijs fieri p̄tEt hec de mō vilificationis ⁊ humiliationisErtio dꝫ cōicatu­ ¶Uolo §. iij.¶ Arus dicere volo .i. venio in ꝓpoſitoꝝ meoꝝ inouatiōe. deinceps vitā emēdare proponēdo. Un̄ hichō dꝫ ꝓpoſita ſua īnouare firmit̓ ſtatuēdo ea obẜuare. ⁊ ꝓ eis obẜuādis dīnā clemētiā ⁊ ſacr̄i huiꝰ efficaciā īplorare. Nulla eī ſūt nr̄a ꝓpoſita niſi fuerīt a deigr̄a cōfirmata. Et iō iuxta quēdā tā in ꝓpoſitꝭ nr̄isinſtabiles ſumꝰ: qꝛ de nob̓ nimiū ꝯfidimꝰ ⁊ diuinumauxiliū nō ſatꝭ requirimꝰ Un̄ hec ī ꝯſpectu tāti ſacr̄idēmꝰ ſtatuere vt de nob̓ diffidētes ab eo mereamuriuuari. Modū ꝓponēdi ⁊ ad hͦ inductīa pleniꝰ videin ꝓpoſitario ꝓſecuta īfra folio Cōiūgo §. iiij.Uarto dicat ꝯiūgo. hͦ ē venio in ſcōꝝ cōione.eoꝝ .ſ. p̄cibꝰ ⁊ meritꝭ me ꝯmittēdo ⁊ īgerēdo.Un dꝫ de ſuis ꝓpoſitis ⁊ p̄ꝑamētis hic hō plene diffidere ⁊ ſcōꝝ qͥ illic ſūt p̄cibꝰ ⁊ meritꝭ ſe ꝯmittere. immō ⁊ dꝫ vt dn̄s mechteldī docuit ſcoꝝ ſibi merita etd̓ſideria aſſumere Et in tali intētiōe ſacr̄m velle ſuſciꝑe ac ſi oē d̓ſideriū ⁊ oēꝫ aōrē qͦ vnqͣꝫ ſcōꝝ corda fla

Ignobilis obſcurus bonis incognitus.Opus impotens egens bonorumPlaſma impius vacuus imperfectusInquietus incurius ſalutisSubiectus redēptus Curuus ſpernēdusPerditus ſtultus et amarusAntropos et cōtemptibilisDeuius vanus ⁊ mortalisInunctus malus chriſtianusgrar̄t hr̄et. Sicqꝫ ī altiſſiō aōre qͦ poſſibile ē cor hūanū affici ad deū accedere. Et ego inqͥt dn̄s mechteldi illū aōrē in eo ſuſcipiā nō ꝓut es ī eo. ſꝫ velut ſi talis ac tātꝰ eēt qͣntū eē ille volebat Hec ille Quā doct̉nā nr̄ Tho. kēpis īſecutꝰ erat cū cōicaturꝰ dicebat.Q deꝰ meꝰ aōr et̓nꝰ cupio te ſuſciꝑe cū vehemētiſſiōdeſid̓rio ⁊ digniſſiā reuerētia: qͥbꝰ vnqͣꝫ exceptꝰ es abaliqͦ ſctōꝝ. Et lꝫ indignꝰ ſū oīa illa ſentimēta deuotionis hre: tn̄ offero t̓ totū cordis mei afſcm̄. ac ſi oīailla gͣtiſſiā īflāmata d̓ſideria ſolꝰ hr̄eꝫ. Dn̄e deꝰ meꝰcū tali affcū reuerētia laude ⁊ hōre. cū tali gͣtitudinedignitate ⁊ amore. cū tali fide ſpe ⁊ puritate te affcōſuſciꝑe: qͣli ⁊ qͣnto te ſuſcepit virgo maria: ⁊ p̄curſortuꝰ ioh̓es ⁊c̄ Reqͥrat̉ ī li. eꝰ d̓ ſacr̄o Meōras. §. vUinto dicit ꝯmeōrās hͦ ē. Uenio ī d̓uota paſ¶ ſionis ⁊ bn̄ficioꝝ tuoꝝ ꝯmeōratiōe tuo p̄cepto in hͦ obediēdo qͥ hͦ in tui ꝯmeōratiōeꝫ fieri iuſſiſtiUn̄ h̓ paſſio dn̄i ad mentē ē reuocāda. ⁊ et̓no prī pn̄tāda. vt cū Bōauē. dicāꝰ Ecce celeſtꝭ pr̄ r̄colēs mortēvnigēiti tui dn̄i nr̄i offero t̓ hoſtiā quā ip̄e t̓olī obtulit ꝓ mea ⁊ totiꝰ md̓i ſalute Recordare gͦ illiꝰ ſacroſct̄i ſudorꝭ. reſpice illā ꝟgineā carnē verberibꝰ crudelit̓ flagellatā. colaphis ceſā. liuoribꝰ tumidā. ſputismaculatā. clauis ꝯfixā. lācca vulneratam. Illa gͦ pietas q̄ filiū tuū traxit ⁊ vicit vt in ſtatera crucꝭ totiuſmd̓i pctā libraret. Ip̄a te cogat pr̄ miſerere nr̄i ⁊c̄.Exto dicēdū amo. h̓ ē Uēio Amo. §. vi.in ardētiſſime illiꝰ charitatꝭ qͣ hͦ ſacr̄m īſtituiſti vniōe ex ea qͥcqͥd mīꝰ feruorꝭ heo mihi vſurpādo.O qͣl̓ caritas ī pectore illo dīno dn̄i ih̓u exarſit qn̄ dixit Deſiderio d̓ſideraui hͦ paſca māducare vobiſcuꝫ.O deſideriū. o d̓ſideraui. O aīa xp̄iana putas d̓ſid̓riuꝫ hͦ īminutū ſit ꝑ gl̓aꝫ. vt ⁊ n̄c nō d̓ſideret tecū māducare ſuā cenā. Hoc igit̉ d̓ſideriū ī te exciꝑe. Huicte cōicatura ꝯiūge vt ī hͦ prē ſuſcipiarꝭ Tēdo. §. vijAptīo dicat tēdo. hͦ ē vēio ī rcā ⁊ xp̄iformi ītētione. ob hͦ .ſ. ꝑꝑ qd̓ īſtituit accedēdo. Et h̓ ītētioē dirigēda ẜm modū ⁊ formā iā ſupͣ ꝯmeōratā ſub gͦdū ītētiōis. vtꝫ fo. ¶ Poſtrcō qꝛ ī reſurrectiōis octaua iſtd̓ final̓r .ſ. a dn̄o ieſu ītētū ꝯſūmabit̉ ⁊ erit. ēdicēdū Uēio ī p̄guſtāda fut̉e btītudīs ꝓmiſſa ꝑfruitiōe Illiꝰ .ſ. acceleratiōeꝫ. l̓ ſaltē acceleratiōis deſideriū d̓uotiſſiē exoptādo. qn̄ tu pr̄ honorab̓ me ꝑ ꝯfeſſiōeꝫ ad mēſam tuam Tu filiꝰ humanitate precinctus miniſtrabis mihi peruigil (⁊ ſi dicere fas eſt) vtempticiꝰ ẜuꝰ Tu ſpūſſctūs in oī plēitudīe tuā mihi

Q

N

R