Titulus ſextusA X IA
A X IA
quo v̓bo qͥdā ait. Ad menſā inquiens ſūmi regis acceſſurꝰ vbi xp̄s in veritate ſumit̉. vbi nihilominꝰ ꝓaīa ⁊ corꝑe res agit̉ cū (teſte Paſchaſio) angelꝰ dn̄iillic indigne ſumētes: preſto interimere aſſiſtat. Uide qͦ hītu mētꝭ ⁊ aīe p̄diſpoſitiōe te deccat ⁊ oporteatadornari Qui eī tepide negligēter incircūſpecte accedit. is iuxta doctorē ſcraphitu Bonauē. loquor indigne ſumit: ac deinde iudiciū ſibi māducat ⁊ bibit .i.corꝑis ꝑiter ⁊ aīe dānationē incurrit Nō qͥdeꝫ ſacr̄ivitio: ſed ex diſpoſitiōe ſui Iniuriā enī magnā ſacr̄ofacit qͥ indigne illud ſumit. vt paſſim a doctoribꝰ ſuper quartū declarat̉ Ita vt quidā dicat nullo alio crimine tā gͣuiter offendi deū quēadmodū indigna ꝑticipatiōe huiꝰ ſacr̄i Grauiꝰ em̄ quodāmodo peccatqͣꝫ iudas tradens: aut iudeꝰ crucifigens. vt diciturſūma vitioꝝ. et hoc potiſſimū qͥnqꝫ ex cauſisIn celiſqꝫ. ſciūt. crebro. magis. iſtd̓ amiciPrimo patet ex eo. qꝛ illi peccauerūt ꝯͣ xp̄m ābulantē in terris. hi in eū iā regnātem in cel̓. Secūdoſciunt .i. qꝛ illi (apl̓o teſte) peccauerūt ex ignorantiahi iam fide diuulgata. Tertio crebriꝰ .i. ꝙ illi ſemelcū crucifixerūt. hi aūt crebrius ꝓbris afficiūt ⁊ affecerunt Quarto magis. hoc ē qm̄ illi vulnera ei inflixerunt Hij aūt ſuper dolorē vulneꝝ addūt ⁊ addiderūt. Quīto iſtud amici .i. illd̓ inflixerūt inimici Iſtd̓quodāmō egerūt amici. ita vt dicere hꝫ Si inimicꝰmaledixiſſet mihi: ſuſtinuiſſeꝫ vtiqꝫ ⁊c̄ Sane tamēqd̓ dictū eſt dicimꝰ intelligendū Nā pctm̄ vnū gͦuiꝰeſſe altero p̄t Aut ẜm ſe. i. ẜm rōem ſue ſpēi. q̄ attendit̉ ex ꝑte obiecti. ⁊ ſic pctm̄ blaſphemie ⁊ infidelitatis ceteris preſtat Aut ſecūdo mō pctm̄ grauiꝰ ē altero ꝑ accidēs. puta ex ꝑte ignorātie vel infirmitatꝭ.Et tale peccatū minꝰ eſt. eo qd̓ fit ex certa ſcīa malicia vel cōtemptu Et ſic pctm̄ iſtud indigne ſumētiūgrauiꝰ ⁊ ceteris maiꝰ dici p̄t. vt vult ſctūs Tho. Etqm̄ gͣuiſſime culpe. peua maior debet̉. hinc liquet̉ ꝙgrauiſſima torm̄ta ⁊ mala indigne ſumētes manetDe quibꝰ malis pleniꝰ infra dicet̉ Ex his igit̉ vt cūqꝫ patet qͣꝫ ſit meticoloſū ad hāc accedere menſam.p̄ſertim indiſpoſita mēte. Uerendū eſt enī ne vl̓ cūoza ꝑeutiat̉. aut cū bethſamitis archā dn̄i indigne.aut nō ſatis digne excipiētibꝰ a dn̄o occidat̉ Oꝑe p̄ciū eſt. igit̉ p̄cipue religioſis ac oībꝰ huic ſacr̄o ſeduliꝰ deditis manuale qd̓dā hr̄e exercitiū. qͦ ⁊ ſe dignediſponāt deuotiꝰ accedāt. ſūptumqꝫ digne obẜuentHic eſt ꝙ ſcalare qd̓dā exercitiū ex diuerſis ſctōruꝫhincinde dictis collegimus trifariam ꝑtitum.pͥmop̄paratorij.Nā ſcd̓oponūt̉ q̄dā gͣdꝰ acceſſorijt̓tiotermīatorij.docētes ⁊ modū p̄ꝑandi. ſumēdi. ⁊ abcedēdi. quibꝰrite factis de digna. vel ſaltē nō indigna preſumiturſūptione Et ſi quibuſdā oneri fuerit hec gͣduū mul-
titudo. ſciāt ſe nō cogi ad oēs ꝑcurrēdos. eliciant vl̓paucos quibꝰ ſe exercitēt ⁊ coaptent Impigris ⁊ exercitatis nō cōdentibꝰ alas ſub acellis nil ornatū videbit̉ multū Tm̄ velint. Uolūtas em̄ iuxta Bern̄.facit vſū. vſus exercitiū. exercitiū vires ſubmīſtratin oī labore. Ruſticꝰ duros hꝫ neruos. fortes lacertos. exercitatio hoc (ait Seneca) fecit Dū in exercitiū venerit facilis multitudo hec erit. potiſſimuꝫ ſicuiqꝫ gradu ſua tꝑa deputent̉ Nā poſſet hō qͣttuor pͥmos gradꝰ veſꝑi ꝑcurrere An̄ matutīas. ⁊ poſt induobꝰ ſubſequētibꝰ ſe exercere. An̄ primas deniqꝫ ⁊poſt. re ſiduos aſſumere. ⁊ ſic in iugi ꝑſiſtere ſacr̄i pͥparamēto ¶ Proloqͥū in gͦdꝰ p̄ꝑatorios ſacre cōiōiſꝑ Reparate corda vr̄a dn̄o. i. Regꝭ. vij. Actꝰ actiuoꝝ (iuxta ph̓m) ſūt in paciēte p̄diſpoſito.Forma qͦꝫ eodē teſte ẜm materie p̄diſpōnem oꝑat̉.Et qͥcquid recipitur ad modū recipientis recipitur.ait regula Topical̓ Sil̓r iuxta quendā. effectꝰ ſacr̄orum: vt in plurimū ẜm diſpōes ſunt accedentiuꝫ. vtvl̓ in bonū aūt in malū cooꝑent̉ Nā et malis ſanctaobeſſe pn̄t Hinc ait Raymūdus Effectus ſacr̄oruꝫeſt vt talia ſint cuilibet qual̓ ip̄e accedit. Ex quo ptꝫqͣꝫ ncc̄ria ſit prediſpoſitio ad tm̄ ſacr̄m. īmo ⁊ decēset cōgrua valde. Un̄ et p̄cipitur. Exodi. xix. Sacerdotes qui accedūt ad dn̄m ſcrīficent̉ ne ꝑcutiaꝫ eos.Ut igitur modū te p̄parādi ad manū habeas ſubiūctos p̄paratoris gradꝰ ꝑcurre qͦs certis tꝑibꝰ vt dictū eſt ne multitudine obruaris coaptare debes. Etqm̄ in oī negocio vt vult Bernar. oportet voluntatem monere ⁊ excitare vt velit. Ideo pͥmus poniturgradꝰ. citatio¶ De primo gradu .ſ. excitatiōe La. primū.Acitatio. Qua ſcꝫ hō iam inſtante cōionis tꝑe ſeſe exciret ad cōdignā p̄parationē ergatm̄ ſacr̄m. dicēs ſibiipi. p̄parare iſrl̓ in occurſum dei tui Et hocīductiuoꝝ pluralitatem.Proptereuitādā īdigne ſūptiōis dānoſiaſſeq̄ndā fructuū vb̓tatē (tatēInducūt plura. fugias mala. pl̓ima dāt̉¶ Primo ꝓpter inductiuoꝝ pl̓alitatē debet ſe hō diligētiſſime p̄parare ſacre cōioni. Plurima etenī ſūtad hec inductiua. ſcꝫExēplū. ſcriptū. dignū. placitū. qꝛ ſuaſum¶ Primū inductiuū eſt exemplū. tam primitiuoꝝfidelium qͣꝫ hoīm ſeculariū. Primitiuoꝝ dico fidelium Hi enī olim iugiter ſuꝑ ſui cuſtodia ſtabāt. vnde ⁊ quotidie cōicabant. Poſtqꝫ vt hētur ī iure ⁊ allegatur in ſūma Anthonini integrā ſeptimanā ante ſe diſponebāt Itēqꝫ ſeculariū exemplū. Quis enīilloꝝ ſi cui magnꝰ qui ſpiā mādaſſet rex aut pͥncepsſecularis Cras veniā ad te para mihi hoſpitium volo apud te facere māſionē. nō ſollicitaretur de jꝑan
D
E
iij