Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
XXIv
Einzelbild herunterladen
 

Et qꝛ exhibitio p̄teritoꝝ. ſpem dat certā futuroꝝ. cōpertaqͣꝫ et expertahumanitas de p̄terito auſum tribuit plura petēdi in futuro. En nūc in multa tribulatione poſitꝰ linguarū malignarum. Rurſus ad te vnicum ſolamēmeū clamare cōpellor. Utinā et nunc me exaudire digneris. ¶Dn̄e) qui me totiens liberaſti ⁊ ſolus liberare potes (Libera) et nūc. aīam meā ꝓficere ⁊ cantare canticū graduū. hoc eſt in bonū aſcendere cupientē (a labijs iniquis) hoceſt ſeu hominū irriſionibꝰ ſeu diabolicaꝝ ſuggeſtionū tētationibꝰ aperte a bono quo proficere cupio dehortantibꝰ (et a lingua doloſa) que ſub ſpecie boni nititur ꝑſuadere ne ꝓcedā ſed cōſulit danoſa Prima ſiquidē ꝓficiētiuꝫ tentamenta linguaꝝ ſunt iacula. Quid aiūt labia iniqua qͥd te crutias; qͥd mūdumet ea que eiꝰ ſunt deſeris Edamus ⁊ bibamꝰ cras enī moriemur ⁊c̄ Sꝫ cū heccōtemnunt̉ tanqͣꝫ aꝑte mala. accedit ꝑ blandimēta. et ſub ſpecie boni ꝑſuadere nitēs lingua doloſa Noli inquiens ieiunio fatigari. alioquin nō poteris onera cōuentus portare Noli ſingularibꝰ exercitijs te dare. Mirant̉ enī omēs quifacit quod nemo ⁊c̄ Et ſic mille modis o deus retrahimur a ꝓfectu O igiturlibera me qui ſolus potes vis ſoles ⁊ debes. Sequit̉ deinde vox dei Qꝭ ſi mihi nō credas Dicūt hoc Hieronimꝰ Hugo⁊ doctores Ita enī diuꝰ Hieronimꝰ ait Deinde dn̄s aīam ad ſe fideliter clamātem interrogare pietatis affectu dignat̉ Quaſi dicat Granditer o aīa vrges. q̄et gratitudine beniuolentiā captas. miſeriā explanās exaggeras qd̓ iuſtū ē deprecaris Unde ſanctis ⁊ pijs tuis deſiderijs fauere volēs: en aſſum ex te requirens (Quid detur tibi aut qͥd apponatur tibi ad linguā doloſam). Magnumeſt ſiquidē hoc tui profectus obſtaculum lingua preſertim doloſa a qua deiectiſunt plures ꝓficere geſtientes in bonū. Unde ⁊ neceſſe eſt vt magnū huic opponatur remediu Unde te liberare ꝓ ſolito volens optiōeꝫ tibi remedioꝝ eligēdorū offero dicēs. Quid detur tibi. ⁊c̄ Quid inqͣꝫ poterit tibi dari auxilij aut conſilij aut remedij. quo iuueris cōtra linguā doloſam. Nō quo ego hoc ignorē. ſedvt te ad ſacrū deſideriū dignū intentū ad magis magiſqꝫ hͦ requirēdū ꝓuocem Hec iam vox dei vinentis vt doctū eſt cū ſumma audiētia eſt reuerētia etdeuotione mētis. vt ſcꝫ talis vel cōſimilis formet̉ affectus O qualis qͣꝫtaqꝫ deimei pietas ⁊ dignatio vt nō exaudire mō mox velit. ſed ⁊ pro deſiderio remedium apponere offert. ⁊ nō dedignatur creature ſue ꝓ voto loquiO vere me felicem ⁊ beatū cui datū eſt audire loqui ⁊ pro voto cū deſcendētem deū ſummumO mira pietatis dedignatio mirādum qd̓ nō liqueſcat aīa mea in tā dilecto dilecti verbo ſonet vox tua crebro. vox enī tua ſuauis eſt ⁊ decora O gr̄e tibi deus Deinde ſubnectit̉ aīe rn̄ſio Aut poterit audiri dn̄s vt rn̄deat ſue interrogationi. vt dicit venerabilis Hugo Magis tn̄ quadrat. vt anīa interrogantideo rn̄deat dicēs Magna bonitatis tue deus meꝰ dulcedo vt a te det̉ mihi r̄medioꝝ optio Loquar igitur qͣꝫqͣꝫ puluis ⁊ cinis ſum ad deū meū ⁊ orās rn̄debo Dentur mihi in corde et apponātur in actione Sagitte potētis acute cumcarbonibꝰ deſolatorijs) Geſtē cum patre Auguſtino verba ſcripture ſacre ī viſceribus. quaſi ſagittas acutas. ſua potēti cōmotione oēs doloſas linguas deuibrantes. acutiuſqꝫ etiā ad intima cordis penetrātes. Ut ſunt ignita illa telaQui cōfidunt in dn̄o mutabūt fortitudinem Et dn̄s virtutē populo ſuo dabit.⁊cͣ. Magis cor meū credat hmōi verba qͣꝫ ſubdola labia Et qꝛ paꝝ eſt ꝟbis agere Idcirco etiam exēplis inſtrui peto addēs. cū carbonibus deſolatorijs. id ē cūexēplis ſanctorū ad vitam gr̄e cōuerſoꝝ. Ut ſcꝫ etiā geſtē pre oculis exēpla ẜuorū dei. quos de mortuis viuos. immo ⁊ de nigris lucidos. ⁊ de frigoris gelū igneos feciſti (tanqͣꝫ carbones deſolatorios) vel vaſtatores me vrentes. ⁊ ad detamorē et ꝑfectū inflāmantes: et ab omni vitio deſolātes. ⁊ in eorū ſequelā vt ⁊incurius ſim omniū linguaꝝ doloſaꝝ trahētes O dētur ⁊ apponātur ⁊ labiainiqua ⁊ lingue doloſe cito cōterent̉ Quid em̄:? Sic em̄ dicam cum Auguſtino.Quot iuuenes ibi ſunt. quot puelle. qͦt ſcl̓m deſeruere ⁊ chriſto ẜuire teneriores⁊ magis infirme. ⁊ ego nō potero quod ille.

Deprecatio cū ꝯqueſtione miſerie.

Cū affluentia deſideſiderij et deuotione

Auditus vocis dīne.

Cum

Oratoria anīe rn̄ſio.

Epm deporione