Titulus qͥntusXU

Orro de chyropſalterij hꝰ fructuoſitate ſiue vtilitate totū minꝰ eſt qͥcqͥd dici p̄t īnūcpri nāqꝫ eius fructꝰ ſunt. qͦs exꝑiētia plꝰ qͣꝫſcpͥta edocebit Ut tn̄ aliquātos ānūeremꝰ vel duod̓cim. īſtar. xij. ligni vitalis fructuū ſt̓ in ꝟſibꝰ breuitatis cā ꝯmemorandi.Nam reuocans. pellit. purgans. ſuſtrat.calet. at̄fert.Hinc humilis. pius. acceptus. releuat.valet. intert.¶ Prīo diſtractam mētem reuocat ⁊ in attentiōeꝯſeruat qꝛ digitos pͥmēs ẜm mgr̄m ioh̓em nider redire ꝯpellit. Scd̓o dēonū tēptamēta ſomniū ⁊ q̄qꝫalia deuotiōis ꝓpellit impedimēta. Tercio mentempurgat ꝑꝑ crebra affectuū ſuſpiria. q̄ ſunt menti ſicꝭferro lima. Quarto ad intellectū pſalmoꝝ illuminat⁊ nouos aꝑit ſenſus Bern̄. Nūqͣꝫ ītelliges dauid niſiſpm̄ ⁊ afſcm̄ indueris d̓d. Quīto calet id ē ad deuotionem accēdit. qꝛ oīa affectuo ſe cātat Sexto affert triplicem illū ſupradictū orōnis fructū cū ceteri tātuꝫvno aut duobꝰ gaudēt. Hic ſeptīo ꝓcedit hūilitasad ſeip̄m Octauo pictas ad ꝓxim Fit nono gͣtꝰ deoDecimo releuat̉ a tedio Undecimo valet .i. vim qͦdāmō īfert deo qꝛ affectioēs pie ⁊ lacrime eū iuxta iheronimū cogūt. Duodecimo infert hoīēm celis ⁊ celitibꝰ ꝯiūgit. vt ex ſententia dicere poſſit. Noſtra ꝯuerſatio eſt in celis. Sciēdū tn̄ ꝙ is ſolū his fructibꝰ reficit̉. qͥ deſiderio pariter ⁊ iugi exercitio velut vtraqꝫ manu app̄hēderit iſtd̓ lignū vite¶ De neceſſitate exercitij iſtius.Mēbꝝ. iij.Eceſſitas huius exercitij multipl̓r on̄di p̄tEt pͥmo ex iuris obligatiōe Precipit̉ em̄ exntra de ꝯſe. c. dolētes. vt hore attēte ⁊ d̓uotedicātur nec aliqua ab attētione retrahētia aſſumantur. ymmo ⁊ Gerſoni ꝯſulcius videt̉ vt nec bōe meditatiōes aliūde aſſumāt̓ ſꝫ in aliud tꝑs differāt̉ Secūdo ptꝫ hꝰ nccitas ex regule vel regulari p̄ceptione.Nā ſanctꝰ Augꝰ pr̄ nr̄ in regula ſua p̄cipit dicēs. Hꝟſet̉ in corde qd̓ ꝓfert̉ in voce. Uideat̉ trinet ⁊ Hūbertꝰ in ꝯmētis ſuꝑ regl̓am. Tercio ptꝫ ex ſanctorūdoctoꝝ vnanimi ꝯſultatiōe. Qui ſuadēt. vt ceteris īt̓miſſis pſalmis ip̄is tꝑe pſalmodie intēdat̉. Hīc Augꝰ vt ſupra Hīc b̓n̄. Ad pſalmodiā ſꝑ cor hēat niſi adaliqd̓ ſublimius rapiat̉. Et ſuꝑ cā. ait. Pure pſallatis vt nihil niſi qd̓ pſallitis cogitetis. Nec ſolū dicocogitatioēs vane ⁊ ocioſe vitāde ſt̓. ſꝫ nec illa qͥdem ꝓfecto tūc reciꝑe ꝯſuluerim q̄ an̄ in cōdicibꝰ legeratꝭ.Salubria ſt̓ ſꝫ mīme illa int̓ pſallēdum ſalubriter reuoluitis Sp̄s em̄ ſēs illa bora gͣtū n̄ accipit. qͥcquid

aliud qͣꝫ debes neglecto eo qd̓ debes obtuleris. Hecille idem Hugo ⁊ alij teſtātur. ¶ Ptꝫ igit̉ ex dcīsꝓpoſitū. qͣꝫ ſcꝫ acceptū vtile ac nccāriū ſit iſtd̓ exercitium. ac ꝑ hͦ ceteris p̄ferēdū ⁊ crebrius exercitādū. qm̄cetera fere oīa exercicia īcludit. ⁊ ad ſui ꝑfcōeꝫ admittit. ymo ſi dici fas eſt. tm̄ ceteris p̄ſtat. ꝙ ea huic collata ſine hͦ nec placere ſꝫ diſplicere magis ꝯꝓbāt̉ Ingͣtum eſt em̄ ait b̓n̄ qͥcqͥd obtuleris neglecto eo qd̓ debes. Cetera āt exercicia alijs intēdūt obiectis. iſtudp̄ceptꝭ parēs debitū offert. gͦ. Nec poſtrēo cuiqͣꝫ ridiculo ſit ſymbolicā frequētare manū. qm̄qͥdē teſte auguſtīo ⁊ dioni. hmōi ſignis etiā vtit̉ eccl̓a ad ſc̄ꝫ deſid̓rium augendum ⁊ excitandū. Nam ⁊ pͥus quod aīalevt ſanctꝰ paulꝰ ait. Et iuxta ph̓m Ois noſtra cognitio ītellectiua a ſenſitiua iuuat̉. dum ordinata ſibi fātaſmata pn̄tant̉. Sed nec nouum eſt ſacr̄m. ſed lōgea doctis ante ad inuētum. ⁊ ex eoꝝ dictis ꝯpactum⁊ collectum. Hoc Gerſon. hͦ nider. hoc vetus carthuſia nouit. qͥbꝰ ẜm nider moris fuit pſalmos concinere manu.Epigramma in laudē chyropſalterijſallere tꝑibꝰ chriſto qͥcūqꝫ ſtatutisExpetis ⁊ muſcas pellere mente vagasHoc exercitio ceu plectro letus eburnoPſalteriū ſꝑ tāgere pſalta ſtudeNam pſalmos reſerans orādi iura reuelatPectus ⁊ ethereo ꝯpluit imbre ſacrumHoc longas noctes dulces facit eſſe breueſqꝫHoc age qͥſqꝫ velis carꝑe amoris iter.