Druckschrift 
Rosetum exercitiorum spiritualium et sacrarum meditationum
Entstehung
Seite
IIIv
Einzelbild herunterladen
 

Etuditoriū exertitiorū

in ẜmōe ſuo de ſeptuageſima ⁊ ſūt iſtacarnis fra corōis in mūdi ꝓſꝑitas mentisgilitas ſtabilitas ⁊ aduerſitas cecitasCornus. cor. mundus. neſcis.diaboli malorū exēpladolo ſitas et ſocietasleo. facta maloum. Proſequitur hec Bern̄. vbi ſupra. Un̄ a nob̓borū ꝓſecutio nō eſt replicanda Tm̄ hec obſiſtentia dinoſcamꝰ ⁊ pro poſſe declinemꝰ ⁊ obſiſtentibꝰviriliter reſiſtamus. dicūtur āt hec impedimēta generalia qꝛ vniuerſalit̓ oēs infeſtantia Sꝫ iā de ſpecialibꝰ proſequamur. De ſpecialibꝰ ꝓfcūs īpedimētꝭ. Mēbrū ſcd̓mPecialia īpedimēta hoīes huiꝰ tꝑis a profectu retrahentia Ioh̓is nider ī ſuo formitario ponit dicens. ꝙ ex qͥnqꝫ vl̓ ſex cauſiscucit ꝙ hoīes nrī eui nō tm̄ proficiāt nec tā arduaexercitia aſſumāt vt priſce etatis ſctī Quaꝝ cauſarū defectus ſūt impedimenta ſpālia nrī ꝓfcūsex grē ſin loci qͣ nat̉e cō a iuuē amoris vt ypocriſisgularitate litate plexiōe tuteUona. locꝰnat̉a. hītꝰ. zelꝰ. mouꝫ ⁊ lausPrima cā eſt feruor pͥſcoꝝ prm̄ cuiꝰ defcūs ē nob̓ īpedimentū ꝓfectus. Dona. id eſt ex ſpālibꝰ dei donis ꝓueīt vt vnꝰ plꝰ altero ꝓficiat ⁊ magꝭ ardua alter altero exercitia aſſumat vt pꝫ in ſctīs ml̓tꝭ qͥ ardua fecerūt a qͥbꝰ ſubditos ꝓhibebāt qꝛ tale ſe donū a deo accepiſſe pre ceteris nouerūt Secūdacauſa eſt Locus. id eſt ex loci aut acris diſpōne hoceuenit. Aer enim ſi in regione aliqua eſt multumcalidus digeſtionem vt aiūt phiſici impedit. calorē ad exteriora euocat ⁊ ex cōſequēti abſtinentiores hoīes facit Et ſic ex aduerſo regio frigida poroſcōſtringit corꝑis ⁊ calorē exinde ꝑ antypariſtaſimaugere p̄t in ſtomacho Un̄ ꝓueīt ꝙ in ꝑtibꝰ nrīsfrigidis viri qͥdaꝫ hyemali tꝑe plꝰ coedūt qͣꝫ eſtiuoNō ergo mirū ſi in regionibꝰ calidis hoīes faciliusieiunēt Tercia cauſa eſt natura. id ē ꝓueīt ex nacure ⁊ corꝑis ꝯplexiōe Cōplexio em̄ corꝑis aliqͦruꝫhꝫ vt pꝫ in naturaliter frigidis flegmaticꝭ vl̓ melācolicꝭ vt cibꝰ tā modicꝰ ſumat̉ ⁊ adeo raro vt in cōparatiōe ad alios eorū abſtinētia videat̉ eē miraculoſa Patet hoc in hoībꝰ frigidis in ranis ⁊ ẜpētibꝰ⁊ alijs aīalibꝰ q̄ ml̓tꝭ menſibꝰ ī hyeme nullū penitꝰſumūt cibū in locis ſilueſtribꝰ Quarta cā eſt Habitꝰ ſcilicꝫ a iuuētute qͥ ardua efficere nouit puta ſiqͥs aſſuetus ē pene a cunabulis modicū victū et amictū habere Sicꝭ videmꝰ in pauꝑibꝰ qͥ tā modicꝭin hyeme veſtibꝰ cōtentant̉ vt ſi eaſdeꝫ delicate nutritꝰ deferret tm̄modo ob aōrem dei videret̉ eē ſan

etus. Quīto zelꝰ ꝑſcōnis plures ita ſtimulat vtex amoris magnitudīe exceſſuꝫ in exercitijs tm̄ faciāt qͣlis videt̉ tepidis īpoſſibil̓ Uidemꝰ hoc aꝑte īphilocaptis erga feminas aōre ceco qͦꝝ qͥdaꝫ totahyeme nudis incedūt capitibꝰ. alij caret veſtitu neceſſario. alij haſtiludijs mutuo impīgūt letaliter alij vigilāt inhūaniter. q̄ oīa vincit amor cecꝰ ⁊ leuiora facit Cur igit̉ ꝑfcōnis zelꝰ xp̄i amor ⁊ dilectīo q̄velut mors fortꝭ eſt. his maiora nō poſſit facere; Poſtremo mouet ⁊ laus. id ē. fictio ypocriẜ nonetiā minora nouit tolerare ꝓ laude vana. vl̓ ex auaricia Hāc ob cām trutāni qͥdā ⁊ mēdici glaciali tꝑenudi in niuibꝰ ſedēt vt ad cōpaſſionē moueāt diuites ⁊ ſuſcipiāt qͥd ab eio Nō tn̄ ꝙ hāc cāꝫ ſctīs patribꝰ applicemꝰ ſꝫ vt quantū qͥs volēs poterit on̄damus Si hi tāta agūt ꝓ laude vl̓ mercede terrenaqͥd nos non ꝑferemꝰ ꝓ vita eterna; Age igit̉ progrā exoremꝰ iugi exercitio nos habituemꝰ ⁊ ꝑfectionis zelū aſſumamꝰ. ꝓ laude celeſti decertemꝰ etmirabiliter proficiemꝰ. ea q̄ ſūt profcūs impedimenta declinantes. De ſingularibꝰ obſtacul̓ ꝓfcūs Mēbrū terciūAm de ſingl̓aribꝰ īpedimētꝭ ꝓſeq̄ndū qͦꝝet ſi plura poſſint annūerari ſufficiat tn̄ vl̓pͥncipaliora hic ꝯmeōraſſe. haut. ſcisVelle tepens. horror. nō fidens. etfluisImmutādo. loqͣx. nō curas. vulpis. a Primū igit̉ ⁊ p̄cipuū īpenorqꝫdimentū ē velle tepes. id ē remiſſa volūtas Uultēnim bonū ſꝫ ſine conatu laboris ⁊ id̓o ꝯſuetudo vagandi cito. retrahit eā a ꝓpoſito proficiēdi Hīc pigra volūtas ſeip̄am rōis inſtinctu cogere debet etqͣſi pigrū aīal ſtimulis timoris dei ⁊ ſpe p̄mij agitare ⁊ īpellere violenter Qui em̄ verū ac ferues deſideriū proficiēdi haberet cōtidie ſe emēdaret Prouenit āt defcūs deſiderij huiꝰ ex p̄ſūptiōe ꝑfectiōis⁊ probitatꝭ propͥe vt cū reputat ſe hō aliqͥd eſſe cuꝫnihil ſit Hinc Seneca Id̓o meliores fieri nolumꝰqꝛ optimos nos eē putamꝰ Cū tn̄ iuxta auguſtinūopꝫ tibi diſplicere qd̓ es ſi vis ꝑuenire ad id qd̓ nones Alterū retrahēs a profcū ē horror difficultatꝭ qͦardua aggredi veremur ⁊ id̓o in infimis iacemꝰ ettorpemꝰ Qui potiſſimū ꝑ diſcretū ⁊ aſſiduū mitigat̉ vſuꝫ Terciū eſt nō fidens. id ē diffidētia diuini auxilij Quo cōtra firmiter tenendū ꝙ ſicut grādei nō defuit incipientibꝰ ita ⁊ aderit copioſiꝰ proficere volentibꝰ Quartū ē effluis nimia effuſio aīcirca exteriora ⁊ mūdana Geneẜ xlix. Effuſus es nōcreſcas Opꝫ em̄ proficere volentē cōſiſtere ſecum. Quintū ē Haut ſcis. id ē defectus ſapīe ⁊ diſcretionis. īeſt ml̓tis Diſcretio em̄ mater eſt virtutū.

I

R