Titulus.XXIIII.
nime. īdicto ſilētio. his qͥ ſecum erāt orare p̄cepitquod cum ipſe cū eis ageret ab oratione ſurgenset apprehendens manum puelle defuucte: tercioproprio nomine illaꝫ altiori voce clamauit. Quoviuificata rn̄dit. Luctuſqꝫ oīm in gaudiū eſt cōmutatus. Ibiqꝫ in monimentū ꝓdigij conſtructaeccleſia. Lacuſqꝫ ille in honorē ſācti dictus eſt florentiola. ¶ Demū ſuꝑatis mōtibus: galliā vltraalpinā ingreſſus eſt: vbi ī baſilica ſancti Tyrſi duobus cecis lumē reſtituit. Plures a demonibꝰ obſeſſos liberauit. Mutis loquelā cōceſſit. Rex aūtfrancie cōperta ſāctitatis eiꝰ fama: a populis: eūad ſe literis accerſiri fecit: et venientē qͣꝫplurimūhonorauit: ac dilexit. ¶ Quadā vice cū rex contra paſtorem ouiū ſuarū ob quedā ei relata crimina furore exarſiſſet: eū īcendio adiudicauit. Qd̓cū executioni mādaret̉: hoc audiēs vir dei accurrit. Et in ignē ardentem in quē iam ille reus eratiniectus intrauit: et virga: quaꝫ tenebat in manuflamas extinxit. Quod rex audiens reum illumiuſſit abſolui: liberum dimittēs. ¶ Die quadauicū rex diſcurrēs inuiſere ciuitates regni ſui cabillonē cum ſancto florentino ingrederetur: placuitaūt ſācto viro viſitare incarceratos ad ꝯſolandūeos. Cuſtodes ꝟo carceris timētes liberationemilloꝝ. aditū ad eos cōcedere noluerunt. At vir d̓ioratiōe et crucis ſignaculo om̄ia carcerū clauſtraferro et ſeris clauſa aperuit: afflictos captiuos cōſolatus eſt. Ad dn̄m ep̄o migrante cabillonenſisciuitatis notabilis gallie: de iuditio regis. b. florētius in paſtorē et ep̄m cabillonenſem: electus ⁊ cōſecratus eſt. In quo ſtatu nil diminuens hūilitatis aut charitatis ſed apicē perfectiōis apprehendens: oībus factus eſt religionis chriſtiane ſpeculum: ſāctitatis exēplum. Infirmos varijs lāguoribus ſanitati reddens. Porro poſt virtutū egregia opera egritudinem incurrens: feliciter obdormiuit in domino.De ſacto pro .§. III.culo martyre. Hic glorioſus vir cum quibuſdamalijs ſocijs de ſyria: in ytaliā venit. In cripta aūtveroniana ſe conferēs: in magna abſtinentia deoſeruiebat: bis tm̄ in ebdomada cibum ſumens: etml̓ta per eū dn̄s miracula faciebat. Et inter cētera vexatū a demone iuuenem liberauit. Et quandam cecam illuminauit. Sāctus aūt valētinusep̄us tyrie: que hodie dicit̉ yterannis: audita fama ſancti viri: cū ad illas partes acceſſiſſet: eū adſe vocari fecit. Et licet inuitum preſbyteꝝ ordinauit: cū eo aliqͣꝫdiu moram trahēs. ¶ Factū ē aūtvna dierū: cū proculus corā valentino ep̄o miſſācelebraret: ecce angelus domini veniēs: tulit calicem: ac oībus vidētibus qui aderāt. deportauit īaera: et poſt ſpaciū duaꝝ horarum rediens ſuperaltare repoſuit: id dicens: dominus deus bn̄dixittu tm̄ liba illū: Quo facto magnas deo oēs gr̄asreddiderūt de tāto ꝓdigio. ¶ Cū autem celebraret in reſurrectione domini de nocte: qͣ hora xp̄sreſurrexit: audiuit angelos glorioſe cātantes: acab eis accepit horam domino ſacrificandi hoſtiāillibatam. Quidam autem tyrannus infidelis in
partibus illis audiens culturam euacuari deorūper ſanctum proculum et ſocios: iuſſit eos capi etcoram ſe adduci: qui preſētatus ei cum inuitatusa tyrāno ad culturam deorum omnino recuſaretdemones nō deos affirmans: diu Tyrannus euꝫcedi mādauit: et cathenis vinctum in cacereremtruſit. Sed angelus domini media nocte cum lumine apparuit vincula ſoluit. carceres aperuit.Et ad propria redire p̄cepit. ¶ Interea beato valentino martyrio coronato ſāctus proculus in antiſtitem yterannis conſecratur. Ubi multos ad fidem verbo et exemplo trahebat: et doctrinā miraculis multis confirmabat. Fuit aūt ſuggeſtumſummo pontifici: ꝙ proculus epiſcopus yterannus de nocte miſſas celebrabat: ac repēte poſt cōmunionem ſumptam: cibum accipiebat. Ea propter mittuntur nuncij ad proculuꝫ: qui pōtificemde veritate eius informent. Quos ad ciuitatemyterannis applicantes gratioſe recepit: et ſecumretinuit vſqꝫ ad craſtinū diem. Noctem auteꝫ ſequentem proculus duxit inſomnem: et media nocte: vt ſolitus erat: celebrauit. Et ꝯmunione peracta cibum ſūpſit: īuitans ad idem ſocios cuꝫ eſſent cum eo iter facturi. Qui rennuerunt horrentes factum eius: ꝙ tali hora ſumeret cibū: iter igitur ſuum proſequentes in via ex calore ſolis: accidit: vt ſodales eius quaſi deficerent preſitis āguſtia. His multum cōpatiens vir dei ceruam a lōge contēplatus ei mandauit: vt fixa maneret: adquam firmatam properans: lac eius emungensſocijs ſuis potum dedit. Unde recreati ſūt: et valde admirati ſanctitatem viri. Apparuit et in viſu nocte angelus pontifici mandans: vt proculūepiſcopū: yterannis non moleſtet in quoqͣꝫ: quiaque ab eo geſta ſunt recte et iuſte facta ſunt. Contraxerat em̄ vir dei a temporibus retroactis infimitatem quandam ſtomachi: propter quam ſicoportebat eum intempeſtiue cidum ſumere: ne deficeret: Deſtinauit igitur romanus pontifex qͣꝫcitius alios nuncios: ad proculū referens et ex parte eius: vt non vltra laborem itineris proſequeretur. Ad quem cum perueniſſēt: et imperata ſignificaſſent: dixit ſe omnino velle videre tanti pontificis faciem. Urbem demum ingreſſus viſitauitpontificem ſummū cum omni honore et reuerentia: quem gaudioſe ſuſcepit veniam petens de labore ītineris ſibi impenſo. Et poſt aliquos diesbenedictione accepta ſpoletum cum ſocijs ſuisadierunt: vbi verbum domini feruenter nunciartes multos ad dominum hieſum colendum conuerterunt miraculis choruſcantes. Et inter cetera paraliticum vſui membroꝝ reſtituentes. Quivero preſidebant ſpoleti viri infideles egreferettes chriſti fidem: dilatari: ſtatuerunt vt proculuscum ſuis caperetur. Sed dominus apparuit ī viſu proculo admonens: vt inde recederet cum ſuis: quia capiendi eſſent. et vt pergeret bononiamad euangelizandum ibi regnum dei: quod et fecerunt inde recedentes. Bononiam profectus indomo cuiuſdam ciuis theodini noīe hoſpitatꝰ ē:cuiꝰ vnicū filiū. habentē manū aridā plene ſanauit: ꝓpter qd̓ ille cū tota domo eiꝰ baptizatus eſt