Capitulū .VIII.Fo.
Eadem hora cum tu me chriſto iheſu recommendaſſes fui a penis liberatus ad celum euolans.Per ſpatiū trium dieꝝ rapiebat̉ frequenter frater Iohannes. ita ꝙ efficiebat̉ inſenſibilis. ꝙ fratres ꝑ aduſtionem manus ſiniſtre aliquando probauerūt. ¶ Quadā nocte fuit in tam admirabililumine in deum eleuatꝰ. ꝙ vidit oīa creata in creatore tam celeſtia qͣꝫ terreſtria. ⁊ oīa ſuis gradibꝰordinate diſtincta. quō ſcꝫ ſūt chori beatoꝝ ſpirituum infra deū. ⁊ btā chriſti humanitas ⁊ terreſtris parodiſus. Poſtea eleuauit ſe ſuꝑ oēm creaturam: ita ꝙ fuit abſorpta aīa eius in abyſſum diuinitatis ⁊ claritatis. ⁊ ſepulta in pelago eternitatis ⁊ diuine infirmitatis. in tantū ꝙ nihil creatumvel formatum. vel finitum ꝙ poſſet cor hominiscogitare vel lingua narrare ſentiebat. Et erat ſicabſorpta aīa in illo pelago deitatis ⁊ forma claritatis. ⁊ in ſe dilatatata ⁊ immerſa ſicut gutta viniin altitudine maris. quia ſicut nihil inuenit in ſeniſi mare: ſic aīa illa nihil videbat niſi deū in om̄ibus ⁊ ſuꝑ om̄ia. ⁊ intus ⁊ extraoīa. Et ibi videbat tres ꝑſonas in vno deo. ⁊ vnū deū in tribusꝑſonis. ⁊ ſentijt illam charitatē eternam que fecitdei filiū incarnari ꝑ obedientiā patris. Et ꝑ iſtamviam incarnationis ⁊ paſſionis filij dei ip̄am meditando ⁊ lachrymādo ac baiulando ꝑuenit ad indicibilia lumīa veritatis. Et vidit nullā aliā viaꝫeſſe qua poſſit aīa ad deum introire: niſi ꝑ chriſtūqui ē via veritas ⁊ vita. Fuerūt etiā oſtēſa in illaviſione quecūqꝫ facta fuerūt ꝑ ip̄m a caſu pͥmi hominis. vſqꝫ ad ingreſſū chriſti in celum qͥ ē caput⁊ pͥnceps oīm electoꝝ. Qui ab initio mūdi fuerūtſunt ⁊ erūt vſqꝫ ad finem ſeculi. ¶ Cū ꝟo quadaꝫvice ſibi fuiſſet ſubtractus diſpenſatiue radius ille ⁊ ignitus ſtatus amoris ⁊ remanſiſſet quaſi ſineluīe amaricatus ⁊ merens qͣꝫtumcūqꝫ niteret̉ noninueniebat dilectū diſpēſatiue abſconditū ad magis inflamandū. Et poſt multos dies quibꝰ triſtiſerat eiulans ⁊ ſuſpirans. Ecce qui ſanat cōtritoscorde dn̄s ieſus xp̄s apparuit ei oranti quaſi ꝑ ſemitā ambulās. ⁊ nil ei dicēs. Quē frater Iohannes recognoſcens ſtatim cū gemitibꝰ inenarrabilibus ad pedes eius ſe ꝓiecit cū magno lāguore deſiderij miſericordiā implorādo. At xp̄s vt magisaffectū accenderet nil reſpondēs ꝑ ſemitam recedebat. Quem frater Iohannes inſequit̉ pia imꝑtunitate. ⁊ ſe iteꝝ ad pedes ꝓſternens cū lachrymis dicebat. O ieſu dulciſſime miſerere mei. tu eīnoſti qͣꝫtum affligor: ⁊ te deſidero o leticia cordismei. Saluator aūt quaſi non curans nec loquensvidebat̉ totaliter recedere. Cum aūt ⁊ ip̄e eū inſequeret̉ cū lachrymis ⁊ totis p̄cordijs: ꝟtit ſe chriſtus ad eū ⁊ oſtēdit ſibi faciē ſuam gratioſam. Etcum manus ſuas expandiſſet: vidit radios mirabiles de ſacratiſſimo pectore chriſti egredientes.non ſolum ſiluā vbi erat ſed ⁊ aīam eius ⁊ corpusadimplentem. Et pͥmo quidē ꝓiecit ſe ad pedeschriſti quos grate obtulit oſculādos. Exinde manum extendens ꝓtulit oſculādas. Poſtea ad pectus accedens amplexatus ē eum. ⁊ pectus oſculando: tantam ſenſit odoris fragrantiam vt om̄iaaromata ſuꝑaret. In ip̄o aūt raptū tantū ſapien-
CCCIIII.tie donū de ip̄o dominici pectoris fōte potauit: ꝙin p̄dicatione ⁊ diuinis colloquijs: ꝟba miranda⁊ inflamantia tam feruēter eructabat ꝙ mētes hominū audientiuꝫ immutabat. Odor ꝟo ille ꝑ plures menſes in eius anima ꝑmanſit. Inde ad tantam mētis ſerenitatē ꝑuenit ꝙ corā romana curiaregibus magiſtris ⁊ doctoribus tam profundā etalta eructabat ꝙ audientes in ſtuporē ꝟtebat. qꝛcū eēt hō qͣſi ſine lr̄is q̄ſtiōes altiſſimas ⁊ ſubtiliſſimas de trinitate ⁊ alijs ſcripture myſterijs mirabiliter declarabat. vt clare pateret eiꝰ ſapientiam diuinitus inſpiratam. ¶ Cū aūt feruentiſſime p̄dicaret. ⁊ florentie in clauſtro fratꝝ ſub diuo ꝓptercopioſam multitudinem aſtantium euāgelizaretinundante pluuia ⁊ populū occupāte ſuꝑ eū vnanō cecidit gutta aque. nec ſuꝑ pulpitum qͣꝫuis populus eēt multū madefactus. Ibidem quoqꝫ predicante. Scio inquit frēm minorē qͥ deū celebrarꝫvidit chriſtū poſt hoſtiam cōſecrata in ea mortificatū. de cuius plagis omnibus ſanguis abūdanter fluebat in calicem. Et cū ꝓ compaſſione fraterille pene deficeret: redijt forma paniſ. poſtea ſocioſęcreto reuelauit ſe illū fuiſſe cui hoc acciderat.¶ Uidit altera vice dn̄m iheſum in carne ita deſpectum ⁊ vilem ꝙ homo tm̄ vilificari vix poſſetQuem cū admiratione interrogauit dicēs O domine cur tamuilis ⁊ pauꝑ appares. Cui chriſtus.ſcias ait ꝙ in cordibus xp̄ianoꝝ adhuc ſum magꝭabomīabil̓ ⁊ deſpectꝰ. demū obitū ſuū p̄ſciēs ⁊ p̄nunciās fratribus infirmatus in domino reqͥcuit.¶Capitulum OctauumXipſo quoqꝫ ordine fratꝝ mīoꝝ aſſumpti ſunt aliqui admagnas dignitates eccleſiaſticas ꝓpt̓eoꝝ eminentem ſapientiam. prudentiam ⁊ vite ſāctitatem. Et pͥmo quidē ad ſummū pontificatumaſſumptus ē Frater Hieron̄. de eſculo ſacre theologie ꝓfeſſor. pͥmus ordinis ip̄ius generalis miniſter. ex quo ad cardinalatū ꝓmotus. demū electꝰeſt romanus pontifex. ⁊ nicolaus quartus vocatus. Anno domini. M. ccc. Secundꝰ eiuſdē ordinis frater Petrus de candia ſacre theologie ꝓfeſſor acutiſſimus. qui quedā ſubtilia ſcripſit ſuꝑ ſētētiaꝝ libꝝ. Qui factꝰ archiep̄s mediolanenẜ. exea dignitate ad cardinalatū ꝓmotus piſis ē aſſūptus in papam. ⁊ dictus in ſua obedientia alexāder qͥntus. Tꝑe tamē ſciſmatis cū iā duo ꝓ ſummis pontificibꝰ ſe gererēt .ſ. Bn̄dictus. xiij. ⁊ grego. xij. Ip̄e terciꝰ ē creatus apl̓icus vel apoſtaticus. Sed de his ī titulo alio ſupͣ pleniꝰ. Alij quoqꝫ nō pauci ad cardinalatū aſſūpti ſūt. Alij ad archiep̄atus ⁊ ep̄atus. Habuerūt quoqꝫ doctores ītheologia doctiſſimos diuerſis temporibꝰ. Quorū primus fuit Alexander de ales: qͥ ſummā theologie edidit copioſam. qͥ ꝓpter ꝟitatem eius doctrine dicit̉ doctor irrefragabil̓. ¶ Secūdus fuitfrater ⁊ dn̄s Bonauētura mīſter general̓. ⁊ poſteain cōcilio lugdunēſi cardīalis factus. Hic fuit debalneo regio ꝓuincie romane. octauus generalisminiſter ordīs ip̄ius. Hic cū iuuenis intraſſet ordinem. tanta bone indolis honeſtate pollebat: vt
O 2