Druckschrift 
3 (1491)
Entstehung
Seite
CCCIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū .VII.

bat. Nullo tempore ocio indulgebat: ſed orationivel lectioni. vel actioni in excolendis ortis. nuncin fratꝝ obſequijs ſollicitum ſe tradebat. Fuit et īoratione magnarū lachrymaꝝ. Artiſſimam cellulam ex virgis ſibi conſtruxerat. vili ſtramine. vbimultas exꝑtus conſolationes diuinas dei matrēſibi apparuiſſe ſecrete confeſſus eſt. ad quā ⁊ matrem eius annam ꝯtemplatione eiꝰ p̄cipua deuotione feruebat. Miſſam omni die cū lachrymis celebrare conſueuerat: ⁊ deuotione p̄cipua quam ſibi vere dominus acceptam ſignis euidētibꝰ oſtēdit. Dum enim ſemel eo celebrante lumē deeſſꝫcereum: vt moris eſt accendendum: ignis celitusmiſſus inflamauit. Sepe columba ſuꝑ caput eiuſcandida celebrantis viſa ē. Frater aūt quidam iuuenculus qui contemptis diuitijs ⁊ parentibꝰ habitu ordīs ſuſcepto ſub eo moribus erudiebat̉: nomine petrus p̄ ſui maxima puritate. columbā ip̄aꝫvidebat. ⁊ angelū ſui cuſtodem frequenter videre⁊ alloqui merebat̉. Et quia ſcriptura inquit de ꝓpiciatu peccatoꝝ noli eē ſine metu vir ſanctus. etſi quotidie ꝓ cōmiſſis lugeret. metuens tamē. neforte adhuc de eis veniam cōſecutus fuiſſet: ſuaſit adoleſcentulo illi angelico petro. cuius ꝑfectionē nouerat. ⁊ allocutionē eiꝰ cū angelo: vt de ſtatu eiꝰ aliquādo reqͥreret. Quod cū petrus ille impleſſet blando ſermone reſpondit angelus. ꝙ nontimeret chriſtoferus de cōmiſſis. ſed ī bonis inchoatis fidelis eēt vſqꝫ ad mortem ⁊ coronā reciꝑet vite. Quamuis aūt non eēt officio p̄dicator xp̄m tamen inter homīes diuinis laudibus ſacris exhortationibus priuatis ſeueris peccatorum increpationibus predicabat. Ipſe in capitulo fratrum interfuit quando beatus franciſcus licet in alia corporaliter regione cōſiſtens. in arelatē ī modū crucis extenſus apparuit. Sibi etiā tranſitus b. franciſci fuit reuelatus. Uidit enī in ſomnis in galliapoſitus ſe quaſi pulſantem hoſtium celle. in quabeatus franciſcus iacebat infirmus. Qui ingreſſus oſculata eiꝰ manu ab eo benedictionē accipiebat: mandans vt ad patriā ſuā rediret ſignificāstranſitum ſuū ad ſuꝑnam patriaꝫ Reuerſus adytaliam adhuc viuens ml̓tis effulſit miracul̓. ⁊ beneficia grauiter infirmis contulit ſanitatis. Cū ſemel infirmū quendā viſitaret: vidit duos qͣſi medicos iuxta lectū infirmi aſſiſtētes. quos in ſpiritu demones eſſe cognoſcēs. infirmū quoqꝫ ī mortali crimine detentū. ſubito cōtra illos crucis edito ſigno euanuerūt. ⁊ ille cōfeſſus ē peccatū ſuumAnno autem domini. M.cclxxij. (ab eo autē tempore: quo religionē ingreſſꝰ. dn̄o ſe māciparat anno. lv.) in vigilia oīm ſanctoꝝ cōgregatis ad euꝫfratribus loquens ip̄is de regno dei ⁊ de moribusinformans dulci alloqͥo cū benedixiſſꝫ eis ſpiritūſuum domino cōmendans: migrauit ad dn̄m: ſicetiā corpus ſuū honeſte cōponens: vt magis dormiens qͣꝫ moriens videret̉. In cuius tranſitū quedā deuote ꝑſone āgeloꝝ cōcentū audiuiſſe retulerūt aīam illā comitātiū in ciuitate caturci cū magno populoꝝ concurſu ſepultus. Quem pꝰ mortē ml̓tis miraculis ſctm̄ ppl̓s declarauit. In ea q̄uitate puer duoꝝ annoꝝ petrus nomīe de alto ca

Fo. CCCIII.dens ponte expirauit. Quem mater deplorans ⁊eiulatū ſuo alios ad lachrymas mouens btō xp̄ofero recōmēdans. ⁊ votum imaginis ceree fiendeemittens ſi dignaret̉ a mortuis ſuſcitare. ſubito filium viuentē ex mortuis ſuſcitauit. Multi quoqꝫinfirmi diuerſis languoribus detenti: in diuerſistemporibus ſanitati reſtituti ſuntDuos quoqꝫ. §. XIIIIfrēs beatiſſimus pater franciſcꝰ ad regnū aragonie deſtinauit. Frēm ſcꝫ Iohannē ſacerdotē ⁊ fratrem Petrum cōuerſū. Hi cū turoliū deueniſſentcōuentū ibi capientes p̄dicationibus ⁊ orationibꝰ.ſue odorē ſanctitatis diffuderūt. Tꝑe illo .ſ. annodomini. M.ccxxx. vel circa valentia ciuitas eratſaracenis populata. ⁊ infideliū mauroꝝ ditōi ſubiecta. in qua regnabat quidā azotus nomīe xp̄ianoꝝ maximus ꝑſecutor. Predicti igit̉ frēs zelo fidei ſuccenſi ⁊ martyrij deſiderio inflamati ad predicandū verbū dei valentiam ſunt ingreſſi. ⁊ ibide falſitate legis machometh ſaracenis feruenterpredicauere. Quod audiens rex azotus cōprehēdere eos iuſſit: ⁊ carceri mancipari. Et cū ꝓmiſſionibus plurimis inuitaſſet eos ad legem ſuā obſeruandā ⁊ chriſti fidem abnegandā. Illi aūt hocdeteſtarent̉ in publica platea illos decollari mandauit. Qui ſepulture tradidit ceperūt miraculiscoruſcare. Rex aūt aragonie chriſtianiſſimꝰ iacobus noīe cū dicto rege valentie eo tempore belluꝫgerebat. Et exquo rex valentie azotus illos martyrio cōſummauit: indies cepit inferior exiſtere. ⁊ab eo ſuꝑari in bellis. Cū ergo videret ſe azotusquotidie a chriſtianis expugnari: a gratia diuina⁊ dei ꝟtute ſola arbitratus hoc fieri. Cū rege aragonum tractare cepit de ſua cōuerſione ad fidemofferens ſe ei ciuitatem tradituꝝ. ⁊ regnū dūmodo ſibi vitā ⁊ victū cōcedere dignaret̉ decentem.Quibus om̄ibus rex aragonū annuēs ⁊ gaudēsde ſui conuerſione cōfederatus ē cū eo. Anno igitur dn̄i. M.ccxxxviij. In vigilia ſancti michaeliſingredit̉ rex aragonie ciuitatē valentie eiꝰ dominium capiens ⁊ oēs ſaraceni. qͥ baptizari noluer̄tfugerunt vl̓ occiſi ſunt. Rex prior azotus iuxtaⁱ ꝓmiſſuꝫ baptiſma recepit. qui ⁊ libere regi tradidittotum regnū ſuum .ſ. valentie. Cōuerſo aūt ad fidem azoto rex aragonie cōceſſit ei palatium regium intra ciuitatē. ⁊ quendam comitatū ⁊ ſucceſſoribꝰ ſuis. ⁊ cultu machometico de illa ciuitate valentie euacuato introductus eſt ritus ⁊ fides xp̄ianoꝝ. Uocauit aūt azotus fratres minores dicenſeis. Ego ſum qui occidi fratres ſocios veſtros deturolio ex infidelitate mea de qͦ doleo ex toto corde meo. ⁊ ꝓ aliquali ſatiſfactione vellem ꝙ palatium meum regale ꝓ veſtro monaſterio conſtruēdo haberetis. ⁊ illud debetis libenter accipere qꝛibi multus ſanguis martyꝝ effuſus eſt per me etalios priores dn̄os infideles. vt ſit quaſi totū ſanguine martyꝝ conſecratum. Et beatus Uincentius martyr: quem tota chriſtianitas tanta veneratione feſtiuat pro fide ibi martyrio coronatus eſt.Quamobrem ſitis ſolliciti dictum palatium a rege aragonum poſtulare. ⁊ credo ꝙ veſtrum deſi-