Capitulū .VII.Fo.

.CCCII.

vidi eos? Reſpondit egidius. Ideo nullū fratreꝫibi vidiſti. quia non tantum infernum deſcendiſtivbi cruciant̉ hi qui ſine operibus ⁊ obſeruationeregule tunicas fratrum minoꝝ portauerunt. Naꝫſicut alij fratres ſcꝫ obſeruātes regulas ſunt ī celomultū gl̓ioſi. ita peccatores ⁊ mali fratres ſunt inter alios magis miſeri in inferno ¶ Interrogauitquidā Egidium quomodo poſſemus cauere a vicijs carnis. Reſpōdit. Qui vult trāſferre magnaſaxa vel ligna ſtudet ea tranſferre ingenio magisqͣꝫ viribus. Et in hoc facto ſimiliter ꝓcedendum.Om̄e vicium ledit caſtitatem. Eſt enī ſicut ſpeculum claꝝ: quod ꝑ ſolum hab itū obſcurat̉ Impoſſibile ē hominē venire ad gratiam dei. dum ei placet in carnalibus delectari. Uolue igit̉ ⁊ reuoluedeſuꝑ ⁊ infra. hīc ⁊ inde: ⁊ non ē aliud niſi pugnare cōtra carneꝫ. que vult te ꝓdere die ac nocte quāqͥ vincit: oēs inimicos vincit. ⁊ venit ad omne bonū. Inter oēs ꝟtutes ergo p̄diligerem caſtitatemCui qͥdam dixit. Nonne maior virtus ē charitas.Reſpondit egidius. Et qͥd eſt caſtiꝰ charitate Etfrequētius canēdo dicebat. o ſancta caſtitas quaes. ⁊ qͣlis es Tu es tal̓ ⁊ tāta. qͣlē ⁊ qͣꝫtā fatui te nōcognoſcūt. Dixit aūt ei quidā. quid tu vocas caſtitatem. Reſpōdit. Caſtitatē voco om̄es ſenſus cuſtodire gratia dei. Cū ꝟo ſic laudaret caſtitatē: afuit quidam coniugatus dicēs. Ego abſtineo abom̄ibus p̄terqͣꝫ ab vxore mea. ſufficit mihi ſic ſtare. Qui reſpondit. Uidet̉ tibi ꝙ homo poſſit inebriari vino vegetis ſue ¶ Cū eēt ſpoleti audiuitſemel vocem cuiuſdā mulieris eū vocantis. ⁊ ſtatim ſenſit tantā carnis temptationē qͣꝫtā nunqͣꝫ furat exꝑtus. Qui dyabolicam eē temptatione attēdens ſtatim ad orōem ꝯfugit. ⁊ ꝟba addēs ſibi dura ⁊ oꝑa: fuit plenarie liberatus. ¶ Congregatisſimul fratribus Egidio. Rufino. Iunipero. ⁊ ſymoni. Dixit Egidius illis. Quid facitis vos cumtemptationibus carnis. Reſpōdit frater ruphinEgo cōmendo me deo ⁊ beate marie. et ꝓijcio mein terraꝫ. Frater Iuniperus ꝟo ait. Cū ſentio huiuſmodi cogitationes ſtatim dico: alōge alōge. qꝛcaptū eſt hoſpitiū Dixit ergo egidius. tecū teneoquia cū iſto vicio ſecurius ē pugnare fugiendo.Poſtqͣꝫ autē dei ſeruus Egidius in laboribusvite actiue viriliter deſudarat. mortificādo paſſiones ſenſitiue: a copula lye oculis lippis. tranſiuitad amplexꝰ rachelis ꝯtemplatiue. que pulcra eratfacie. ⁊ venuſto aſpectu: tranſlatus. vt vir ꝑfectiſſimus ad magnā requiem mentis ⁊ cōſolationemSexto igitur āno a ſua cōuerſione in planicie peruſij in heremitorio fabripnis: quadā nocte factaeſt manus dn̄i ſuꝑ eum. Cū eī feruenter oraret: tāta fuit diuina cōſolatiōe repletus ꝙ videbat̉ ſibi:ꝙ dominus vellet aīam ſuam educere extra corpꝰita lucide: vt de ſecretis ſuis archana videret. Excepit ſentire qualiter moriebat̉ corpꝰ primo a pedibus. ſic cōſequenter ꝑ alias ꝑtes corporis: donec aīa exiret. ⁊ ſtans extra corpus. vt ſibi videbatur p̄nimia pulcritudine. quaꝫ eā decorauerat ſpirituſſanctus delectabat̉ reſpicere ſeip̄am. Erat eīſubtiliſſima ⁊ lucidiſſima ſupͣ humanā exiſtīatōꝫ.ſicut ip̄e retulit ꝓpe mortem. Tunc rapta ē illa ſā

ctiſſima aīā ad ſecreta celeſtia contēplāda. que tamen nūqͣꝫ voluit exp̄ſſe reuelare dicens. Beatusqui ſcit conſeruare ſecreta dei. Ad humiliandumtamen eū poſt dictam reuelationē paulopoſt orāti in cella ſua affuit ſathan iuxta eū tamterribilisꝙ ex horrore egidius loquelam amiſit. Et in terram ꝓſtratus. ⁊ ſi nō ore: corde tamē diuinū auxilium implorabat Et ſtatim eo euaneſcēte liberatꝰeſt. Experientia hac didicit ꝙ be. fran. aliqn̄ dixerat ſcꝫ ita eē horribilem aſpectu dyabolū: vt nullſufferre poſſet in eū aſpicere ꝑ dimidium pater noſter niſi diuinitus iuuaret̉. Triduo qͦꝫ ante xp̄inatiuitatis ſolēnitatem ī oratorio de ſechone. cuꝫ.quadrageſimam que dicit̉ ſancti martini ſcꝫ a feſto oīm ſanctoꝝ vſqꝫ ad natalem dn̄i ieiunaſſet denocte orōi feruentiſſime inſiſtenti apparuit ei dn̄sieſus. quem vidit oculis carnis ⁊ vltra humanitatem aliqd̓ ineffabile oculis mentis quod ipſe nonaudebat vel nō poterat declarare. Nō aūt diu poterat ſuſtinere humana fragilitās cum tam immēſa claritas apparebat. vnde orabat inſtāter ad dominū: vt ſibi nō imponeret tantū onus. allegansqm̄ ad hoc nō erat aptus. cū eſſet peccator ruſtic⁊ ydiota. Et quātoplus ſe indignū clamitabat: tātomagis ī eo dominus ſuā gratiā augebat. Poſtillam aūt apparitionē: dictus frater egidius rapiebatur de facili. Et extunc fuit valde ſolitarius ⁊raro exibat cellā ſuā. vt gratiam ſibi collatam ſecurius cuſtodiret. colloqͥa ocioſa ⁊ murmuratōeꝫom̄ino fugiens. Ita aūt frequēter in extaſim rapiebat̉. vt ſi quis de deo cū eo loqueret̉. vel de diuiua gloria vel dulcedīe paradiſi: ſtatim ⁊ in eodeꝫloco ꝑ magnū ſpaciuꝫ immobilis ⁊ inſenſibilis remanebat. Unde quādo paſtores ⁊ pueri ab alijsedocti videntes eū clamabāt. Pāradiſus paradiſus audiens illud ſtatim rapiebat̉. Unde fratresvolentes ſibi loqui nō audebant noīare paradiſūne eū amitterent ꝓpter raptū. Et ꝓpter hoc ſubtrahebat ſe egidius a familiaritate nō ſolū laycorum. ſed ⁊ fratꝝ ⁊ alioꝝ. Dicebat quoqꝫ ꝙ qui melius tractat negotiū anime ſue: melius etiam agitalioꝝ ſalutē. ꝓ modica negligentia vel alia culpaamittere poteſt magnā grām. quam poſtea rehabere nō poterit. Sicut ludēs ad taxillos. ꝓ vnopuncto magna ꝑdit. ¶ Grego. ix. multa audiensde ſcītate eiꝰ. ⁊ p̄cipue de raptu ſuo frequēti voluit experiri. Un̄ quadā die eū ad prādiū inuitauit.Intrās ergo camerā pape ꝓcidit in faciē ſuā oſculans pedes eiꝰ Quē papa ſurgere iubēs benignerecepit. Ex aſſiſtētibꝰ aūt quidā ſuggeſſit pontifici vt cantare eū p̄ciperet. Quod cū papa ei impoſuiſſet: ait egidius. Quem cantum pater ſācte visme cātare. Et hoc ꝟbū pontifici cū clamore ⁊ feruore ſpūs pluries repetēſ cucurrit velocit̉ vſqꝫ adaliā ꝑtē palacij volēs occl̓tare. ⁊ recolligēs ſe vnūpedē ſuꝑ aliū ſtetit raptus vſqꝫ ad hora veſꝑtināEt ſic ꝓbauit pontifex ⁊ oēs qͥ aderāt ꝙ neqꝫ voxneqꝫ ſenſus neqꝫ pulſus in eo erat. Et dolebat pōtifex ꝙ tamcito colloquium tanti hominis amiſiſſet. Illo ſic ꝑmanēte ad tp̄s dixit ſūmus antiſtes.Ecce ꝑdidimꝰ hoīem iſtu. Sꝫ ꝟtutē obediētie eiꝰiam ꝓbemꝰ. Uocauit ergo eum pontifex dicens.