Capitulū VII.Fo.

ſume clemens ſume bonus vt viſites me qui ſumvnus vilis vermiculus modicꝰ abomīabilis. ⁊ deſpectus. In illa namqꝫ flama mihi dn̄s loquebat̉⁊ inter alia ꝟba que mihi tunc dixit tres a me obligationes petiuit. Cūqꝫ me excuſarē ꝙ nō habebāniſi corpus aīam ⁊ veſtimentum. Mitte ait manūtuā in ſinum. ⁊ que inueneris offer mihi. Qd̓ cuꝫfeciſſem inde extraxi de ſinu meo vnā monetā auream magnā ac fulgentē magis qͣꝫ vmqͣꝫ viderimEt iteꝝ manū in ſinū mittens aliam inueni ſimiliter: ⁊ tercio itidem. Et ip̄a trina oblatōne facta benedixi deū gratias agens: qͥ mihi cōtulerat. qd̓ offerrem. ⁊ ſtatim mihi declaratū fuit: trinā iſtā oblationē ſignificare aureā obedientiā. pauꝑtatē altiſſimam ⁊ ſplendidā caſtitatem. que mihi deꝰ dedit ſine conſciētie rep̄henſione ſeruare. ¶ Cum ſemel beatus frāciſcus in quodā locello cū fratre leone moraret̉ ⁊ libros ad dicendū officiū nō haberet: qͣdam nocte dū ad matutinū ſurrexiſſent: dixit fr̄i leoni Cariſſime noſ breuiariū nō habemꝰ vbipoſſimus dicere matutinū: ſꝫ vt tempꝰ ad laudemdei expēdamꝰ: ſicut te docuero: ita dicas. Et cauene ꝟba aliter mutes. Ego enī ſic dicā O frater frāciſce tu feciſti tot peccata in ſeculo ꝙ dignus es inferno. Et tu frater leo reſpondeas. veꝝ eſt ꝙ meruiſti ꝓfundiſſimū infernum. Frater leo colūbinaſimplicitate plenus ait. Pater ita faciā. Incipe innoīe dn̄i. Cepit ergo ſanctus dicere. O frater franciſce tot peccata feciſti in ſeculo ꝙ dignꝰ es inferno. Et frater leo reſpondit. Et deus faciet ꝑ te totbona ꝙ ibis ad paradiſum. Et ſanctus redarguiteū dicens Nō dicas ſic ſꝫ ſicut doceo te. Ecce egodicam. O frater franciſce: feciſti tot iniqua operaꝯtra deū ꝙ dignus es penitꝰ maledici. ⁊ tu reſpōdeas. Inter maledictos vtiqꝫ dignus es ꝯputari.Et nil ex his ꝟbis mutes. Cui frater leo: libenterpater faciam qd̓ mandas. Cū ergo diceret b. franciſcus. O deus meus Ego ꝯtra te cōmiſi tot iniqͣ:ꝙ dignus ſū imꝑpetaū maledici. Et frater leo reſpondit. O frater franciſce deus te faciet talem ꝙinter benedictos ſingulariter eris benedictus. Atſanctus admirās rephendit. quia non dicebat vtdocuerat. Et ille ꝓmittebat oīno illa dicere. Precepit ergo ſibi ſub obedientia ꝙ reſpondeat: ꝓuteū informat. Ego (inquit ſanctus) dicā ſic. O frater franciſce miſerrime putas ne miſerebit̉ tibi deus cū tot mala ꝑpetraueris cōtra patreꝫ miſerico.diarū ⁊ deū totius ꝯſolationis. Non es dignꝰ miſericordiam inuenire. Et tu reſpondebis. Nullomodo es dignus inuenire miſericordiā. Dicēte ergo ſācto ꝟba p̄dicta reſpōdit frater leo. Deus pater cuius ē maior in infinitum miſericordia qͣꝫ peccatū tuū: faciet tibi magnā gratiam ⁊ miſericordiam. ⁊ inſuꝑ multiplicē grām ſuꝑaddet. Et vir d̓idulciter iratus ⁊ patienter turbatus ait. Quarefrater leo ꝯtra obedientiā preſūpſiſti: ⁊ iā totiensꝯtraria tibi impoſitis reſpondiſti. Cui leo Deꝰ nouit (pater cariſſime) qꝛ ſꝑ ꝓpoſui dicere ꝓut iniūxiſti mihi. Sed deus fecit me loqͥ ẜm beneplacitūſuum. nō ẜm ꝓpoſitum meū. Dicas inquit beatꝰfranc. iſta vice cū ego dixero O franciſce putaſnedeus miſerebitur tui: Et tu reſpōde ꝙ nō ſum di-

CCC.gnus miſericordia dei. Cūqꝫ ꝓmiſiſſet ſe om̄inoid actuꝝ. Et pater ſanctꝰ illa locutꝰ fuiſſet. Rn̄ditfr̄ leo. Ita pater miſerebit̉ tui deꝰ: īmo magnamgratiam recipies a deo ſalutari tuo. ⁊ exaltabit te⁊ glorificabit. quia om̄is qͥ ſe humiliat exaltabit̉.Et non poſſū aliud dicere quia deus loqͥtur ꝑ osmeū. Et in hac humili ꝯtentione vſqꝫ ad auroramvigilādo ꝑmāſerūt. ¶ Huic ſoli tanqͣꝫ fideliori amico bea. franc. ſua ſacra ſtigmata ꝯmittebat tangenda. vt nouas petiolas apponeret amotis alijsſanguīe cruētatis. Nā qualibet die inter clauos illos mirabiles. ⁊ carnē reliquā ad tenendū ſanguinē ⁊ mitigandū dolorē. tales illi petiolas renouabat. Die vero iouis de ſero. ⁊ ꝑ totū diem veneriſnullū apponi remedium ꝑmittebat. vt illo die crucifixionis ī ſacris ſtigmatibus ſētiret crucifixi dolores ¶ Apparuit quoqꝫ xp̄s quadam vice fratri leoni: dicens. Ego turbor de fratribus ordinis tui.Cūqꝫ ille tremēs cām interrogaret: reſpondit. qꝛnō recognoſcūt: vt ingrati beneficia mea: que impendo eis quotidie: nō ſolū ſpūalia: ſꝫ et corporalia ⁊ neceſſaria corꝑi. cū nō ſerant neqꝫ metant. etquia frequēter murmurant: ⁊ ocio vacant. ⁊ qꝛ ꝓuocāt ſe ad iram ⁊ ad amorē fraternū nō cito redeunt remittēs ſibinuicem iniurias.Fuit ⁊ alius in­ .§. X.ter ſocios beati franc. magnaꝝ ꝟtutū. noīe maſſeus de marignano. Hūc be. franc. cernēs aſcēderede ꝟtute in ꝟtutem. ne vane gl̓ie vento agitaret̉:collocare ſtuduit in humilitatis ſolido fundamento vilia ei exercitia imponēdo. Cū ergo in quodācōuentu ſeu loco cū fratribus ſuis. b. fran. collocatus eēt: dixit fratri maſſeo coram oībus. Fr̄ maſſee oēs hi ſocij tui habēt gratiā orandi ⁊ contemplandi. tu aūt habes gratiam ꝟbi ad ſatiſfaciendū aduenientibus. Et ꝓpterea vt iſti poſſint magis orationi ⁊ cōtēplationi vacare. Iacies ꝓuidere portam elemoſynam ⁊ coquinā. ita ꝙ nullꝰ curet de aliquo tēporali niſi tu. Quādo frēs māducabunt: tu extra porte oſtiū manebis. ita ꝙ anteqͣꝫve̓nientes pulſent ad portam tu ſatiſfacias eis dealiqͥbus bonis ꝟbis ita ꝙ nō oporteat exire niſi teQui inclinato capite humiliter obediuit. Sicqꝫtotum diligenter faciebat ꝑ pl̓es dios. Interea ſocij eius vt illumīati adeo humiles ⁊ caritatiui ceperūt intra ſe pugnā habere piam. ex eo videlicꝫꝙ frater maſſeus vir magne ꝑfectionis ⁊ oratiōi⁊ cōtemplationi ydoneus: ſicut ⁊ ipſi: portaret totum pondus diei ⁊ eſtus. ꝓpter quod rogaruntpatrem beatum franciſcū. vt illa officia inter eosdiſtribuere dignaretur ad ſubleuandum onꝰ fratris maſſei. Quod et fecit. Et frater ſicut ex humilt obedientia illa officia. etſi vilia ⁊ oneroſa accepit libenter. ita ad voluntatem patris dimiſit omnia vel aliqua. ¶Hunc beatus Franciſcus interalios ſocios libenter ſecum ducebat. propter gratiam verbi: quam habebat ⁊ diſcretionem precipuam. ⁊ propter adiutorium quod ab eo recipiebat. Nā dū be. pa. eēt in ꝯtēplatōe ꝯſtitutꝰ ip̄m aꝯcurrētibꝰ ⁊ eū petētibꝰ occultabat: eis ſatiſfaciēdo prudētibꝰ verbis ⁊ ignitis de deo eloqͥis. Un̄