Capitulū III.Fo. CCXCIX.

fundatus quem multa perpeſſum nemo vnqͣꝫ vidit iratum. Ad tantum autem ſui contemptuꝫ deuenit. vt ab eius ꝑfectionē ignorantibus fatuꝰ reputaretur. Hic cum quendam ex fratribus ſui ordinis in cōuentu ſancte marie de porciūcula infirmatum viſitaret. videns eū nimia vexatione grauatum totus compaſſione liqueſcēs interrogauitſi vellet aliquid manducare. ⁊ cū lāguidus reſpōdiſſet ſe de pede porci haberet libenter eſurum aitfrater Iuniperus. Ego tibi hoc preparabo. Subito igitur arrepto gladio foris egreditur. Et peragros diſcurrens inueniens gregem porcoꝝ poſteos currit ⁊ vnū capiens pedem abſcidit. ⁊ diligēter eū coquere faciens infirmo comedēdū obtulitcū magno gaudio caritatis ꝙ infirmum conſolauerat de petito cibo. interea dominꝰ gregis a porcario audiens. vni ex ſuibus pedem a fratre quodam abſciſum. Ad conuentum accedit: vbi tuncerat beatus franciſcus. vocatur vt prelatꝰ maior.querela exponitur: iniurie ⁊ cōtumelie addūtur.fratres non dei ſeruos: ſed fatuos ⁊ latrones eſſedominus gregis vociferatur. b. fran. ſe excuſat factum ignorans: ⁊ ſatiſfactionem omnino ſibi fiendam ꝓmittit veritate cōperta. recedit ille turbatus. vocat beatus franciſcꝰ fratres querens ſi aliquis eoꝝ tantū exceſſum agere auſus fuiſſet. Aſſiſtens frater Iuniperus cū ceteris: manifeſtat ſe hͦcaritatis opus feciſſe ex compaſſione ad infirmuꝫDicens ſe mirari ꝙ aliqͥs potuiſſet inde ſcandalizari in ſubuentione fratris infirmi. Cui ſanctꝰ. Ofrater Iunipere quale nobis ſcandalum ſuſcitaſtiille homo cōtra nos turbatus totam ciuitatē huius repleuit rumoribus. Unde tibi p̄cipio: vt illūrequirens veniam ꝓſtratus ab eo ꝓcures. ſatiſfactionem plenā offerens illi. Ego inqͥt frater Iuniperus. pater illum placabo: miror autē ꝙ cū iſtatꝑalia nihil ſint: niſi inqͣꝫtum deſeruiunt charitatiꝙ aliquis de actu charitatis ſit turbatus. Proficiſcit̉ Iuniperus ad querēduꝫ illū. ⁊ inuento narrat ſe id feciſſe: credens ſibi feciſſe magnū ſeruitium ꝙ de rebus ſuis opus feciſſet caritatis. At illemagis indignans fatuum ⁊ fantaſticū eū clamitatEt cū eſtimaret eū ꝟba ſua non intellexiſſe verbareplicat. amplexatur eū ad congratulandum ſecūexhortans de tanto opere charitatis. Inter queꝟba deus emolliuit cor eius ⁊ conſiderans ſimplicitatem eius porcum illū occidit. ⁊ bene p̄paratuꝫfratribus miſit in ſatiſfactionem illate cōtumelie.Sanctus aūt ait ſocijs ſuis. attenta tanta ſimplicitate ⁊ patientia. Fratres mei vtinā habereꝫ vnāſiluam de talibus iuniperis. Et huius tantam humilitatem ⁊ puritatem ⁊ eius preſentiam ſuperbidemones ſufferre non poterant. Unde ⁊ demoniacus cū incederet ꝑ quandam viam. ꝑ quam frater Iuniperus veniebat cū adhuc ꝑ multa miliaria diſtans eſſet: diuertit a via illa cauſā aſſignāsinterrogatus quia frater Iuniperus ꝑ eā viam accedebat. Et cum demoniaci ad beatū franciſcumadducerent̉: vt ſuis p̄cibus ab eoꝝ vexatione liberaret: ſi ſtatim dyabolus obſeſſum noluiſſet dimittere: dicebat ſanctus. Niſi ſtatim exeas faciā huccontra te. fr̄eꝫ Iunipeꝝ ve̓nire. Demō ꝟo timens

fratris Iuniperi p̄ſentiam. ⁊ beati franciſci humilitatem nō ferens fubito recedebat Tanta pietatead pauꝑes ferebat̉: ꝙ ſi pauperiorem ẜm habituꝫexteriorem inueniret: ſtatim manicam vel caputiūvel aliquam petiam habitus diſſuens pauperibꝰlargiretur. Et ideo guardianus p̄ceperat ſibi ꝙ n̄daret alicui tunicam eius. nec etiam partem habitus. ſed cum. cuidam pauperi elemoſynam petenti obuiaret compaſſione commotus: ad eum inqͥt.Cariſſime non habeo niſi tunicam: quaꝫ dare nōvaleo precepto guardiani ligatus. ſi tamen tu auferas mihi: ego minime prohibebo. Pauper vero eum expolians ipſum denudatuꝫ reliquit. quiad conuentum rediens nudus dixit ſe fuiſſe ſpoliatum. Et pietate in eo vrgente non ſolum tunicāſuam: ſed et libros ⁊ paramenta ⁊ aliorum fratruꝫveſtes pauperibus tribuebat. ſi illa ſola inueniſſetvnde fratres oportebat cauere ſibi quomodo clamides ⁊ huiuſmodi dimitterent ne ad manus fratris Iuniperi deuenirent ¶ Uolens inimicus humani generis fratri iunipero magnam tribulationem ſuſcitare: acceſſit ad quendam tyrannū crudeliſſimum Nicolaum nomine dominum vniꝰ caſtri: qui actu bellum mortiferum gerebat cum viterbienſibus dicens ei. Domine ſtatim debet venire quidam proditor miſſus a Uiterbienſibus.vt vos ſubito perimat ⁊ tradat incendio caſtrumveſtrum. Et hoc vobis erit certiſſimum ſignum.Ipſe namqꝫ habet veſtem fractam ⁊ caputiuꝫ reuolutum taliter laceratum. ⁊ portat ſecum ſubulam cum qua vos interficiat ⁊ focarium. vt noctutotum caſtrum incendat. Stupefactus ad hec nicolaus. ⁊ nimium territus: iubet ſtatim portas cuſtodiri. etſi talis homo venerit cum illis ſignis ſibi celeriter preſentari. Interim frater Iuniperusad illud caſtrum venit ſolus. quia licentiam eundi ſine ſocio habuerat a miniſtro ⁊ aliquibus iuuenibus diſſolutus cum obuiaſſet illi pro deriſione fregerunt capucium: ⁊ totum lacerabant. Ipſevero ad hoc nec verbum ad eos aiebat. Ianitoribus igitur obſeruantibus: quod eis a domino fuerat demandatum: ſuperueniens frater Iuniperus habitu truncato: qui partim dederat pauperibus. ⁊ caputio lacerato ita ꝙ frater minor eē nōcognoſcebatur. Qui ſubito capitur. ⁊ ducitur adtyrannum. Diligenter autem queſitus: ſubulamquam ad reparandum ſoleas deferebat reperiuntapud eum. necnon ⁊ focarium quod gerebat adexcutiendum ignem. quia caput habebat debile.⁊ frequenter in deſertis moram trahebat Statimqꝫ caput eius corda ſtringitur: ponitur in eculeo:trahitur. ⁊ totus corpore diſſipatur. Sicqꝫ intercruciatus interrogatus quis eſſet? Reſpondit ſeeſſe maximum traditorem: ⁊ indignum omni bono. Interrogatus ſi volebat dominum illa ſubula occidere. ⁊ caſtrum igne cremare. Reſponditetiam ſe peiora facturum ſi deus permiſiſſet. Exquibus verbis non aliter diſcuſſis arbitrati ſūt vera eſſe de quibus fuerat cautus factus. Unde vtproditorem caſtri dominus adiudicauit eum adcaudam equi ligandū ⁊ trahendum per villam. ⁊poſtea ſuſpedendēdū. Ip̄e vero nullā excuſatōeꝫ

N 5