Xitulus.XXIIII.
bus affuerūt. Quos cū miniſter loci ſollicitaret.vt vnus eoꝝ verbū dei ꝓponeret. Cunctos ad hͦſe imꝑatos eſſe aſſerentibꝰ. miniſter ad Antoniūde cuiꝰ ſcīa nil ei conſtabat. in hͦ opus cōpellit. vtſcꝫ ꝓponat quicqͥd ei ſpūs ſuggerat. Ad qd̓ illehumilit̓ ſe minus eſſe ydoneū rn̄dit. quippe: qͥ exercitatior habebat̉ in abluendis coquine vtēſilibus⁊ hmōi officijs vilitatꝭ. qͣꝫ in exponēdis diuinorūeloquioꝝ miniſterijs. tn̄ tandē imꝑanti contrarienō valens. licet inuitꝰ cōſenſit. Et pͥmo cū timorequidē verbū dn̄i ſimpl̓r cepit fari. Sꝫ in ꝓgreſſuſermonis tāta deus eū myſticarū ſnīaꝝ ꝓfunditate ſuſpēdit. vt oēs qͥ aderant mirarent̉. ⁊ vix autnunqͣꝫ audiſſe talia ſe faterent̉. Ut autē ad auresgeneral̓ miniſtri res geſta ꝑuenit officiū ei publice p̄dicationis iniūxit. Itaqꝫ doctrine ponderismirabilit̓ affluēs. qui iā antea calicē paſſionis tāauido corde fitierat. nulliꝰ magnitudini nec etiaꝫmetu mortis ꝓ veritate cedebat. Tantaqꝫ grādesꝑſonas ſeueritate corripuit. vt alij plurimiqꝫ famoſi p̄dicatores hec audiētes: ⁊ qͦſdā puſillanimitatis rubore ꝑfulſi. cōfuſas manu vel veſte frōtestegebāt. qm̄ ꝓfunda de ſacris eloquijs eructaret.etiā dn̄s papa teſtabat̉. a qͦ vir ſanctꝰ archa teſtamenti peculiari nomīe vocabat̉. Non ſolū em̄ demoribꝰ placido ſermone diſſeruit: verūetiā cōgrientiſſimis rōnibus hereticoꝝ dogmata ꝯfutauit.qͦꝝ etiā plures ad fidē rectā ⁊ int̓ eos etiā quendāhereſiarchā cōuertit. Fratribꝰ ad capitulū in prouincia ꝯgregatꝭ. Idē ſanctꝰ de titulo crucis ⁊ dulcis hieſu paſſione p̄dicauit. Cū beatꝰ franciſcꝰ adhuc corporalit̓ viuēs. Sed in alia regione tūc longe diſtans. ſe filijs in aere p̄ſentauit. ⁊ qͣſi approbando viri dei ſermonē qͥd audientibꝰ imitandūforet oſtēderet cuiuſdā aſſidentiū oculis. tāqͣꝫ brachijs in patibulo crucis protenſus apparuit. Filijſqꝫ qui aderant benedicens. crucis eos ſignaculo conſignauit.Hic glorioſus .§. II.pater ſanctꝰ antoniꝰ de padua dictꝰ. nō quia indeoriundus. ſꝫ qꝛ ibi p̄dicans diu reqͥeuit. Unus deelectis ſocijs ⁊ diſcipul̓ beati frāciſci: quē idē franciſcus ꝓpter vitā ⁊ p̄dicationis famā. ſuum ep̄mnuncupauit. Cū rome de mādato ſummi pōtificꝑegrinis plurimis: qͥ venerāt ꝓpt̓ īdulgētias p̄dicaret. qui erāt diuerſaꝝ nationū. vn̄ ⁊ ydiomatū.greci. latini. frācigene. tentonici. anglici ⁊ alij diuerſarū linguaꝝ. ſpūſſanctꝰ linguā ſuā ſic mouit.ꝙ oēs qͥ audiebāt nō ſine oīm admiratōe. ip̄m clare intelligerēt. ⁊ vnuſqͥſqꝫ audiebat linguā ſuamin qͣ natus fuerat ⁊ tūc tā ardua ⁊ melliflua eructauit eloquia ꝙ oēs in ſtuporē adduxit. ¶ In ꝑtibꝰtholoſanis cū aduerſus quendā hereticū ꝑfidiſſimū de ſacr̄o euchariſtie diſputaſſet. ⁊ ip̄m qͣſi conuictū iā ad fidē inclinaret. dixit hereticus. Dimittamus ꝟba veniamꝰ ad facta. Si tu antoni miraculū potueris in cōſpectu oīm oſtēdere. ꝙ in hoſtia ſacrata ſit corpus xp̄i: abiurata omni hereſiiugo fidei colla ſubmittā? Cunqꝫ ſanctꝰ hec ſe facturū cōfident̓ offerret. ſubiūxit hereticus: Ecce
triduū clauſum tenebo famis inedia crucians. oīcibo negato. Poſt triduū educā illū ante ꝯſpectūcircūſtantiū. ⁊ eſcas ꝑatas ibi illi oſtendā. Tu ꝟoꝯͣ manebis cū hoſtia ſacra. quā xp̄i aſſeris corpꝰ.ſi aīal illud ita fame cruciatū relicto pabulo feſtinauerit ad deū illū quē affirmas in euchariſtia eēab oī creatura adorandū. Fidei eccleſie quā predicas efficacit̉ adherebo. Spondet antonius ſehoc facturū. Conuētione igit̉ facta die tercia quep̄fixa fuerat. fit concurſus magnus in lata plaieapopuloꝝ. ad intuendū ſpectaculū. Adeſt hereticus cū cōplicibus ſuis ⁊ aduenienti antonio. cuꝫdecenti fideliū ſocietate. ad rei huiꝰ euentū ſuſpēſi ꝑmanent oēs. Celebrat miſſam antonius in qͣdam capella. Qua celebrata. mulus ab hereticode ſtabulo educit̉. rabidus fame atqꝫ ante eū eſcaparat̉. Antonius euchariſtiā afferens. ante mulūaliquantulū diſtans ⁊ dicens. in cōſpectu omniūimperato ſilentio. In ꝟtute ⁊ in nomīe creatoristui: quē in manibus licet indignꝰ veraciter teneotibi dico aīal. ⁊ p̄cipio vt cōfeſtim venias humil̓rmodo tuo. ⁊ ei reuerentiā exhibeas. vt ex hoc cōgnoſcat heretica prauitas. ꝙ omnis creatura ſuoſubijcit̉ creatori. quē ſacerdotalis dignitas iugit̓tractat in altari. Mira res ⁊ a deo facta: qui facitmirabilia magna ſolus. His verbis cōpletis qͣꝫuis hereticus cibū ante mulū ſumme famelicumoſtēderet. ſubito relicto pabulo acceſſit verſus ſacramentum. ⁊ capite vſqꝫ ad poplices inclinato.ante ſacr̄m viuificū genu flexit. Glorificant deuꝫvniuerſi dicentes. quia vidimus mirabilia hodie⁊ hęreticus abiurata ꝑfidia. catholicus verus efficitur. ¶ In partibus ytalie cum quibuſdā hereticis diſputando. qꝛ ſepe cōfutabat eos. inuitatusab eis ad prandiū veſtigia ſecutus dn̄i ſaluatorisqui cū publicanis ⁊ peccatoribꝰ comedebat: vt infirmos mente curaret medicus ſummus acquieuit. Et in prandio ipſo miſerūt venenū in cibumeius. Qd̓ cū beato antonio fuiſſet diuinitꝰ reuelatuꝫ. humanis verbis de malicia ſua redarguiteos. Illi ꝟo vt filij dyaboli mendacio ſe excuſantes. dixerūt ſe ideo hoc egiſſe vt experirent̉ veritatem illius verbi euangelici. Si mortiferū quidbiberint nō eis nocebit. Si igit̉ comedendo cibūiſtū virulentū tibi appoſitū. nō tibi affert nocumētum. certe euangelio credemus. qd̓ tu p̄dicas vtveritati innixū. Si aūt times ſumere cibū. falſitatem oīno iudicabimꝰ in euangelio cōtineri. At antonius intrepidus cibū ſumpſit. ⁊ ſuꝑ eum ſignoedito crucis. ait hoc faciā. nō vt tēptator dei: ſꝫ vtſalutis veſtre ⁊ nr̄e fidei cōſtans. ⁊ indubius emulator. Qd̓ cum feciſſet. nullū ſenſit corporis detrimentū. Et ex hereticis multi ad fidē cōuerſi ſuntCū idē beatus antonius eſſet cuſtos in cōuentuordinis ſui lemouicēſi. ⁊ in ebdomada ſctā in cena dn̄i in eccleſia ſctī petri lemouicenſiū cōgregatis ppl̓is hora matutinali p̄dicaret. Fratres ſui cōuentus media nocte matutinal̓ officij laudes domino decantantes erāt. Erat autē antoniꝰ cuſtosꝓ vna lectione ad cantandū ordinatus in matutinali officio. Cūqꝫ in officio iā ꝓceſſum eſſet vſqꝫad lectionē. quā ſanctus antonius lecturus erat.