Capitulū .VI.Fo. CCL.

betur. ¶ In illo tempore cum ꝑ lombardiā ⁊ tuſciam ac romandiolam p̄dicando diſcurrit. contigit quendā adoleſcētē ad doctrinā eius ꝯpunctūin cōfeſſione audire. ⁊ inter cetera ꝯfeſſus ē ſe matrē calce ꝑcuſſiſſe. At ſanctus facinus horrēs cumamaris lachrymis eū redarguit: oſtēdēs grauitatem ſceleris. Cuiꝰ ꝟbo ⁊ exēplo cōmotus. Quidme inqͥt facere iubes pater in ſatiſfactiōe tāti meiflagitij? Ecce ad oīa paratus ſū. Certe ait. vir ſanctus ille pes mereretur abſcidi. qui inſtrumentuꝫfuit tante imptetatis. cū ⁊ xp̄s dicat in euangelioSi pes tuus ſcādaliꝫet te: abſcide eū: ⁊ ꝓijce abste. Nō tn̄ hoc tibi dico vt facias: ſꝫ caue in futuruꝫFacies aūt talem ⁊ talē penitētie ſatiſfactionē Recedit adoleſcēs cū nō modico zelo vlciſcēdi patratum exceſſū: licet nō ẜm ſcientiam. Reuerſus domū accepit nō ꝑuū cultellū: ⁊ ī feruore ſpūs pedēabſcidit. Dolor intēſus ſeqͥtur: quē feruor nō tulit nec minuit. Clamat p̄ dolore. ⁊ voces audiunt̉ſanguiſqꝫ effluit copioſe in terrā. Cucurrit matercernit pedē abſciſū ſanguinē fluētē ⁊ dolore quaſi extra ſe poſita vocat amicas ⁊ vicinas. Accurr̄tom̄es ſtupore replent̉: neſciētes rei cauſam. Intēdūt qͣꝫcitius ad ſanguinis fluxū reſtringendū. Etcura q̄ potuit adhibita. ſciſcitant̉ adoleſcētē: quō⁊ qua de cauſa id actum fuerit. Reſpondit iuuēisſe ꝯfeſſum illi p̄dicatori frat̓ri petro. ⁊ inter ceterade calce matri illato. Qd̓ pctm̄ oſtēdit ei ita enorme fuiſſe vt nō videret̉ adoleſcēti ſufficienter ſatiſfacere poſſe: niſi pedē puniēdo ꝑ abſciſionem.Querulatur mater: non te coadiuuāt vicinia. impletur murmuratōibus in ꝯtumeliā fratris petri.⁊ cōuentū tenēteꝫ fratres ita indiſcretos ⁊ fatuosqui penitētiam adoleſcētibꝰ iniūgant abſcindendi pedes. Pergūt ad cōuentū feſtināter. vocantpͥorē. q̄rela exponit̉ ꝯͣ frēꝫ petꝝ explicat̉ caſꝰ Inſinuat hoc ſancto viro. Excuſat ſe ille non iniūxiſſetale opus. Ueꝝ ad ꝓuidendū ſimplicitati adoleſcentis iuſſit adduci cū pede abſciſo. quo fcō: oratione p̄miſſa: pedē abſciſum iūxit ⁊ coaptauit tybie in loco inſciſſure. ⁊ ſubito inſita ⁊ incarnata ēcū pede tybia ac ſi nulla fuiſſꝫ ibi inſciſſura. Et videntes qui aderāt gl̓ificauerunt deum qͥ dedit poteſtatē talem hoībus: ⁊ ſimplicem fatuitatē iuuenis cōuertit in gl̓iam ſctī ſui. ¶ Altera die cū obuiaſſet inqͥſitor exiſtēs cuidā ex pͥoribus hereticorum multū in malicia ⁊ cauillationibus acutum.Hereticus ille ad certamē diſputatōnis eū inuitauit in loco patēti. At ille pugnā nō renuit. ne aſtātes ſi reluctaret: arbitrarent̉ petꝝ cōuictum. Congreſſis igitur in p̄lio ꝟboꝝ: hereticus argumentaſua fecit ſatis ſubtilia ad ꝓbandum ꝑfidiam ſuā.Al̓ be. petrꝰ cū eēt improuiſꝰ: aliquam moram ſibi petijt concedi ad reſpondendū. Qua data expectantibus cūctis ſanctus dei eccleſiam que ꝓpeerat introiuit. āte altare beate ꝟginis cum lachrymis orans. vt defenſioni ſue ꝟe fidei prouideret.Lunqꝫ aliquis motus titubationis ꝓpter ratiōesheretici mētis inſurgeret. ꝓpter quod inſtantius⁊ feruentius orabat: om̄i ambiguitate remota ī fide ſolidari audiuit vocem ab imagine ꝓlatā Petre ego ꝓ te rogaui: ne deficiat fides tua. Inde er

go ꝯfortatus egreſſus ad hereticū: poſtulauit petrus ab heretico: vt rationes inductas iteꝝ replicaret. Ille dei ꝟtute ita mutꝰ effectus ē. vt ne vnūꝟbum ꝓferre valeret. Sicqꝫ confuſus abſceſſit.Ꝙ aliquis motus dubitationis fidei infurgeret⁊ audiret. Ego ꝓ te rogaui. ⁊cͣ. alt̓a forte vice ẜuitCum inquiſitor. §. IIII.factus cōtra hereticos ab Innocentio quarto ī ꝑtibus lombardie: precipue circa mediolanum. etibi vbi magis vigebat tunc illa hereſis: que fuerat manicheoꝝ: mediolani quēdam epiſcopuꝫ hereticoꝝ a catholicis captum. b. petrꝰ examinabatpublice. Multi quoqꝫ epiſcopi ⁊ religioſi ⁊ maxima pars ciuitatis conueniſſent. dies tuꝫ ex predicatione: tum ex examinatione iam erat ꝓtracta īlongum. maximuſqꝫ eſtus populū affligebat. Dixit ergo hereſiarcha ille alta voce. O petre peruerſe ſi tu es ita ſanctus ſicut iſte ſtultus populuſte affirmat: cur eum eſtu mori ꝑmittis: ⁊ non orasdeum: vt aliquam nubem interponat: ne caloriseſtu moriatur. Ad quem Petrus. Si ꝓmittis teabnegatuꝝ hereſim tuam: ⁊ fidem catholicam receptuꝝ rogo dominum ⁊ faciet quod dixiſti. Tūcfautores hereticoꝝ dicunt conclamantes hereſiarche. Promitte ꝓmitte. Credebat eī hoc oīno fieri nō poſſe. cū nulla vel minima nubecula ī aereappareret. Beatꝰ tn̄ petrus id coram oībus ſe factuꝝ ſpopōdit. Catholici aūt pn̄tes ex ip̄a obligatione beati petri triſtari ceperūt: timētes ne fidescatholica ex hoc ꝯfuſioni pateret ſi nō ſequereturꝓmiſſus effectus. Cū igit̉ hereſiarcha ille in ſuaꝑfidia ꝑtinax ſe obligare nollet b. Pe. cū fiduciamagna dixit. Ad hoc ꝙ verus deus creator oīm:nō ſolum inuiſibiliuꝫ ſed ⁊ viſibiliū creator eē mōſtret̉. ⁊ cōſolationē fidelium ⁊ cōfuſionē hereticorū rogo dn̄m deum: vt aliqͣ nubecl̓a deſcēdat. q̄ ſeinter ſolem ⁊ populū interponat. Quod mox facto crucis ſignaculo factum fuit. ꝑ magnā horampopulū nubecula ꝓtegente. ¶ Contractus qͥdaꝫnoīe aſerbus cū ꝑ quinqꝫ annos ſic manſiſſet contractus. vt ꝑ terram in ſtario traheret̉ mediolan̄.ad be. pe. fuit ductus. Quem cū beatus petrus ſignaſſet cōtinuo ſanatus ſurrexit. Matrona q̄dam noīe gyralda vxor Iacobi de valleſana. cuꝫper. xiiij. annos a demonibus fuiſſet obſeſſa venitad quēdam ſacerdotē dicēs. Ego ſū demonia ca ⁊ſpūs malignus me vexat. Mox ſacerdos territꝰ:fugiens ſacriſtiam intrauit. ⁊ libꝝ quēdam ī quoerant ꝯiurationes demonū. ⁊ ſtolam ſub capa deferens latēter cū bona ſocietate ad mulierē redijt.Quem mox vt vidit ait. Latro peſſime quo iuiſti. qͥd eſt qd̓ ſub capa occulte portaſti? et cū ſacerdos ſuas faciens adiurationes nil curatōis afferret: venit illa ad beatū petrum dū adhuc viueret:audita fama ſāctitatis eius ⁊ miracl̓oꝝ: poſtulāsadiuuari. Cui ille ꝓphetica voce reſpondit. Cōfide filia ⁊ ne deſperes. qꝛ etſi quod poſtulas ꝑficere ad pn̄s non valeo: tamē tp̄s veniet: quo id qd̓a me poſtulas plenarie obtinebis. Quod ſecutuꝫeſt. nā poſt paſſioneꝫ eius cū mulier illa ad ſepulchꝝ eiꝰ acceſſiſſet: ab illa vexatōe dem onū fuit ple

G 4