Capitulū .IIII.ſa in mentis eleuabat̉ exceſſuꝫ maieſtatis diuinepreſentia delectatus. Uerus erat pauꝑtatis amator. in veſtibus. in calciamētis. in libris. in edificiis. in cibis. p̄cioſa ⁊ curioſa habere refugit: ſꝫ humilia religioni ac pauꝑtati congrua in ſe ⁊ fratribus ſuis elegit. Unde cū ſemel bononiam veniēſinueniſſꝫ cellulas fratꝝ aliqͣꝫtulum in edificio ſubleuatas pluſqͣꝫ prius erāt: vocauit ꝓcuratorē ⁊ cūlachrymis ei dixit. Ꝙcito vultis palatia erigere.nō decet pauꝑes religioſos de elemoſynis viuentes ſumptuoſa edificia habere. Quid diceret pater ſctūs ſi nūc attēderet ad eccīam ⁊ domos ⁊ cellas fratꝝ ampliatas. teſtudīatas. in celum eleuatas. in ſculpturis ⁊ picturis curioſiſſime ornatasin paramētis aureis ⁊ purpureis copioſas ſupracathedrales eccīas. in veſtibus fratꝝ in lectis eorum pompas dn̄oꝝ exn̄tes. Nec ab eſu carniū abſtinētes cū ſani ⁊ robuſti. nec ieiunia non ſolū ordinis: ſed nec eccīe ſeruautes. nō ſolū in cōi: ſed īſingulari poſſeſſiones ⁊ redditus habentes. nō exdiſpenſatione: ſꝫ ex diſſipatione p̄latoꝝ nō ſtudijſvacantes: ſed viſitationibus ⁊ frequētationibusmonaſterioꝝ vt de ceteris taceamus. At ſi qui litteris intendāt non ſaluti animaꝝ inde cōſulere affectantes: ſꝫ vt vocent̉ ab hominibꝰ rabi. vt exemptionibus gaudeāt q̄ vtinā nō ſint tales vt a pr̄iaetiam ſuꝑna eximant ⁊ excludāt. Quid pater ſācte diceres de his: niſi quia h̓ nō ē ordo quē inſtitui. ꝓ quo tantū laboraui. Ubi nullus ordo ⁊ vtinam ſempiternus horror nō inhabitet. ¶ Utiqꝫfilijs debet̉ hereditas ẜm dictū apoſtoli. Si filij ⁊heredes. Sed vt dicit Hieron̄. di. xl. Non ē. Filijſctōꝝ ſunt: non qͥ tenēt loca eoꝝ .ſ. in domo. in habitu. in noīe: ſed qui exercēt oꝑa eoꝝ. Nō ſūt ea q̄dicta ſūt oꝑa patris dei: ſed oꝑa patris dyaboli.Oportet nempe filios ſeruare teſtamētuꝫ patrisal̓s cōtrafaciēdo debent hereditate pͥuari. Audiant gͦ frēs teſtamentū patris dn̄ici. Hec inqͥt in extremis conſtitutus: vobis tanqͣꝫ filijs poſſidendaderelinqͦ hereditario iure. Caritatē habete Humilitatem ſeruate. pauꝑtatem volūtariam poſſideteAdmonuit quoqꝫ ſūmoꝑe cauēda cōſortia feīaꝝ.maxime iuuēcl̓aꝝ: que aīos etiam viriles emolliunt. Et in his quidem manifeſte cōprehendunturobediētia. ī vitāda familiaritate feīaꝝ caſtitas. caritas āt p̄mittit̉ vt p̄cipuum. que ē finis religiōisom̄is. Ꝙ aūt vt in ſacra habetur eius hiſtoria dicitur. ꝙ qͣꝫta potuit diſtrictione ꝓhibuit: ne quisin hunc ordīem poſſeſſiones induceret tꝑales: maledictionem dei ⁊ ſuā imp̄cās in ꝯtrariū facienti.In hoc commendandus ē zelus eius ad pauꝑtatem. ⁊ omnino ſeruādū teſtamētum eius. vbi neceſſitas non vrgeat. ne maledictionē incurrat. Sꝫvbi neceſſitas (que nō habet legem: ſꝫ ip̄a ſibi facitlegē. vt dicit̉ .j. q. j. §. Sed notandū) ad hoc vrgeat. vtpote quia fratres al̓r viuere nō poſſunt ī numero cōpetenti: exꝑientia habita. q̄ eſt reꝝ mgr̄a.Ueꝝ quia vltra ꝓhibitioneꝫ beatiſſimi patris cūmaledictione adiuncta exp̄ſſe ꝑ conſtitutiones factas in capl̓o generaliſſimo. hoc etiam ſtrictiſſimeinhibetur. que conſtitutiones approbate ſūt ab eccleſia. Ideo nō videtur tute hoc fieri ſine diſpen-

Fo. CCXLV.ſatione ſedis apoſtolice. que in huiuſmodi (cū poſitiua ſint) habet plenitudinē poteſtatis. Si eī deus ẜm diuerſitate tꝑm mutat ꝓhibitiones ⁊ ordinationes factas hoībus. vt patet de ceremonialibus ⁊ iudicialibus p̄ceptis veteris legis: que ablata ſunt in noua ẜm lrām. cuꝫ etiam ad illa addite ſūt multe maledictōes dei in trāſgreſſores eiusEt eccīa etiam mutat ſua decreta ⁊ cōſtitutōes cūneceſſitas vel vtilitas vrget. vt dicit̉ de conſang.⁊ affi. Non debet. Nec hoc aſcribendū ē leuitati:ſed rōi. Ita etiam ſi mutatis conditionibꝰ illiꝰ tēporis mutet̉ ſeu diſpēſet̉ illa cōſtitutio: cū al̓r apparet ſuſtentari nō poſſe. Tunc eī alij religioſi nōerāt niſi monachi qͥ nō mēdicabant: qꝛ nō egebātvnde copioſe elemoſynas recipiebant. Nūc multiplicate ſūt religiones queſtuātiū etiā in vtroqꝫ ſexu. Et quoniam abūdauit iniqͥtas refriguit charitas ml̓toꝝ ⁊ ml̓tiplicitatis penurijs. guerris ⁊ pōpis laicoꝝ. parci ſūt in elemoſinis dandis. ⁊ libētius expendūt in capellis vel ornamentis ſuꝑfluis et pompoſis eccīaꝝ qͣꝫ in ſubuentione pauperūHec breuiter et incidenter ſint dicta ſaluo ſꝑ meliori iudicio.Adhiſtoriam. §. XIIII.redeundo. De infirmitate vltima ⁊ tranſitū feliciſſimo ſancti patris. Celebrato ſecūdo capl̓o generali be. pater circa finem Iulij ex itinere venit bononiam feſſus ex labore vie. eſtus quippe maximꝰerat. ⁊ licet grauatus corꝑe cū priore domus ⁊ fratre rodulfo ꝓcuratore vſqꝫ in noctis parteꝫ de ſtatu et negocijs ordinis loquebat̉. Qui cū ad quieſcendum ꝑgerent: inſtabāt rogātes patres vt adquietem cōponeret membra fatigata: ⁊ matutiniſnon intereſſet. Quoꝝ p̄cibus nō acquieuit ſed eccleſiam ingreſſus moreſolito ꝑnoctauit. ⁊ matutinis cum alijs interfuit. Poſt matutinas dixit priori ꝙ dolorem capitis pateret̉. Et extunc cepit lāguere. Inualeſcente autem infirmitate: confortatus ſpiritu deo infatigabiliter adherebat: tam patienter egritudinem illam ſuſtinens: vt ſemꝑ iocūdus ⁊ hylaris appareret. licet diſſenteria vrgeret̉⁊ febribus vreretur. Sciens autem diem mortisꝓximo ſibi imminere iuſſit ſe coram nouicios conuenire. Quos ſerena facie intuens ad amorē dei⁊ ordinis et ad deuotionem religionis ⁊ obſeruātiam verbis dulciſſimis hortabat̉. Nec tamen ſicdebilis acquieuit requieſcere ſuꝑ lectum. ¶ Exinde vocatis duodecim fratribus diſcretioribꝰ priori conuentus fratri venture de omnibus actibuſſuis generaliter ē confeſſus. dixitqꝫ fratribus. envſqꝫ in hanc horam incorruptum carne miſericordia dei me conſeruauit: illibatamqꝫ virginitatismundiciam cuſtodiuit. Que vt in vobis immaculata ꝑmaneat caſtitas: femīaꝝ omniū ſuſpecta cōſortia deuitate. In feruore ſpūs dn̄o deſeruite: etꝓmotōi ⁊ dilatationi ordinis intendite. ſtabiles īſāctitate manete in religione canonica. ¶ Cū aūtindies languor increſceret filij de patris ſalute ſolliciti: ad ſanctam Mariam in monte deportarūtſperantes in melius corpus ſuū reformari. quialocus ſanior. Qui ibi poſitus cum viribus magiſ