Capitulū .VII.Fo.CCLII.

feſſe. Non nos hinc eijcies: noſtra eſt enī hec. necegrediemur. Septem ſumus: qui ſic ⁊ ſic ingreſſi ſumus. Ceperūtqꝫ ſinguli modos: quo eā poſſederant elatrare. Creſcente tumultū populi eleuata vir dei manu fecit ſignum crucis dicens. In nomine ieſu xp̄i p̄cipio vobis: vt exeatis ⁊ eam vltērius nō ledatis. Cōtinuo illa horribili corꝑis diſtenſione cōmota magnā carbonū cōgeriem euomuit. quam tāta ſanguinis abūdātia ſubſecuta ē.vt quaſi mortua videret̉. Quam vir ſctūs de eccleſia duci p̄cepit. ⁊ curaꝫ eius agi donec plene ſanaret̉: imponēs ei nomē ſoror amata. Que ſanata ⁊ diu poſtea in ſancta cōuerſatione vixit. ¶Altera vice beatus dn̄icus accedēs ad rotariā mōaſterij interrogauit de tribꝰ ſororibus. ſi ſane een̄t?Que reſpondit ꝙ febricitabant. Cui dixit beatuspater. Uade et dic eis ꝙ ego p̄cipio eis: ne amplius febricitent. Qd̓ cū feciſſet: ſurrexerūt ſubito liberate. hoc audito grās egit altiſſimo beatus paier. ¶ Die quadam venit tardius ad monaſteriūſancti fixti be. do. ⁊ ꝯuocatis ſororibꝰ ad feneſtrāpreſentibus fratribus quos ſecum habebat dixit.Filie mee ego venio de piſcatione: ⁊ dn̄s dedit mihi magnum piſcem. Hoc aūt dicebat de fr̄e Guidone: qui fuit filius vnicus dn̄i Alexij magnificiviri vrbis romane quem ad ordinem receꝑat. Facta aūt ad eas collatione inſtructionis: multā eisdedit cōſolationem. Hiſqꝫ geſtis dixit pr̄ ſanctusdn̄s vult ꝙ vadaꝫ ad ſct̄am ſabinā: cōſolari filiosmeos. Prioriſſa aūt ⁊ moniales nitebant̉ eū retinere in domo capellani eaꝝ: dicentes. pr̄ hora preterijt. Iā ꝓpe mediam noctē eſt: nō expedit vt ammodo hinc recedas. Ille autē nō acqͥeuit dicens.dn̄s oīno vult ꝙ vadam: ⁊ angelus eiꝰ comitaturnobiſcū. Aſſumēs igit̉ frēm tācredū priorem fr̄m⁊ oddonē priorem ſororum cepit ꝓficiſci. Cunqꝫegrederet̉. Ecce iuuenis pulcerrimus ante portaꝫaſtitit tenēs baculum. ⁊ paratus ad iter: cepit euꝫp̄cedere in via. tunc ſanctus pater ordinauit ſocios fratres inter ſe ⁊ illum ⁊ ip̄e tercio loco ſequebatur. Uenientes aūt ad portam fratrū inueneruntcam diligenter ſeris obfirmatam Tunc iuuenis qͥdux vie fuerat ad vnā ꝑtem porte ſe traxit: q̄ ſtatim aꝑta eſt eis. E primo ingreſſus eſt ip̄e. deindefratres. poſtea. b. pater dn̄icus. Egreſſoqꝫ iuueneq̇ eos introduxerat: inuenta eſt ianua clauſa ſicutprius. Tūc frater tancredus interrogauit be. do.dicens. pater: quis fuit ille iuuenis qͥ venit nobiſcum? Qui reſpondit. Angelus fuit ſanctus qͥ adnoſtram cuſtodiam fuit deſtinatus. Itaqꝫ fratresſurgentes ad matutinas cū alijs mirati ſunt quōianuis clauſis introiſſent. Erat autē tunc in dictoconuentu iuuenis quidam ciuis. ro. noīe. Iacobnouicius. qui deuictus temptationibus dyaboli:oīno determinauerat egreſſum ab ordine: cū mane aꝑirentur porte eccleſie Quod pater almus diuina reuelatione cognoſcēs in ſpū lenitatis dulciter monuit. ne ſe a tam ſctō ꝯſortio ſegregaret. Atille dep̄canti non acquieſcēs extraxit ſibi habituꝫdicens ſe deliberaſſe receſſum. Uir aūt mitiſſimꝰviolente temptationi cōpatiens. Expecta inquitmodicū fili mi. poſtea facies quod volueris. Tūc

ꝓſtrauit ſe pater pius ꝓ filio ꝑituro. Hox qͣꝫtumvaluerit iuſti dep̄catio apparuit. Necdum eī orationem finierat. ⁊ ille lachrymaruꝫ ymbre ꝑfuſusad pedes ſancti ꝓuolutus: habitum quem reiecerat ſibi reddi petijt pollicēs ſemꝑ ſe ī ordine ꝑmāſurum. At benignus pater habitum reddidit dulciter alloquens ⁊ exhortans ad ꝑſeuerantiam. qd̓⁊ fecit. Mane regreſſi fratres cum patre ad monaſteriū: que acciderant ſororibus enarrabāt. Quepr̄ vera eſſe cognoſcens ſimpliciter ait. Filie meeinimicus rapere voluit vnam ouem dominicam.ſed dominus liberauit eam de manibus eius.De ſanctiſſimis. §. XII.moribus eius. Congregato capl̓o generali bononie. anno. vj. a confirmatione ordinis: ab incarnatione aūt domini. M.ccxx. In quo interfuit magiſter Iordanus tentonicus. qͥ tres mēſes in ordine habēbat: receptus pariſius ad ordinem ex p̄dicationibus magiſtri Reginaldi. de quo ſupra. Etp̄ſidens in capitulo inquit beatus pater. Ego ſuꝫdignus depoſitione quia inutilis ſum ⁊ remiſſus.multūqꝫ ſe humiliauit in omnibus coram om̄ibꝰ:qui maior erat omnibus. Cunqꝫ volentem cederefrēs nullo modo acquieſcerēt eius ceſſioni: decreuit ex beneplacito. vt deinceps ſtatuerent̉ diffinitores in capitulis: qui haberent poteſtatem ſuperip̄m ⁊ ſuper totum capitulum diffiniendi. ſtatuendi et ordinandi: donec duraret capitulū: ſalua impoſterū reuerētia magiſtrali. Magiſter igit̉ primus conſtitutus erat inter illos: vt vnus ex illis.niſi ꝙ rigore pͥmus. abſtinentia. vigilijs. ⁊ ieiunijſſanctitate ſummus. humilitate altiſſimus Treſepiſcopales dignitates ſibi oblatas diuerſis temporibꝰ renuit. die noctuqꝫ diuinū in choro frequētans officium: menſa conuētuali parce p̄ omnibvtebatur. Religioſe inſtitutionis cultor cuſtoſqꝫp̄cipuus. omniqꝫ ſtudio nitebatur ⁊ ſincere ⁊ integre ab omnibus ſeruaretur. et quādo humana fragilitate aliqua a quoqͣꝫ commiſſo fiebat negligētius vel omiſſio: non parcebat omnino. In correctionibus autem tamdulcē ſeruabat rigorem. tamqꝫrigidam tenebat dulcedinem. vt ⁊ ſufficienter puniret culpabilem ⁊ hoīem non turbaret. Si videbat fratrem quandoqꝫ p̄occupari aliquo delicto.fiebat quaſi non videns. non habens os loquele⁊ diſſimulando tranſiuit. Opportunitate vero data dicebat illi fratri. Frater non bene egiſti faciēsquod non licet: da gl̓iam deo ⁊ cōfitere peccatumtuum. Et ſicut ſe exhibebat. vt patrē verbera correctionis infligendo: ſic etiam vt matreꝫ vbera cōſolationis exhibendo. Omni fere die niſi grandeimpedimentum obſtaret p̄dicationem populo vl̓collationem fratribus faciebat. cum tali deuotiōetantaqꝫ lachrymarum effuſione loquebatur. vt ipſos ad compunctionis gratiam ⁊ lachrymas prouocaret. ¶ Cū egrederet̉ occaſione quacunqꝫ virbonus omnibus ſecū eūtibus ꝑ ſe vel per alios ꝓpoſuit verbū dei. ⁊ aut diſputās aut cōferens autorās aūt legēs a diuīs colloqͥis n̄ ceſſabat. At qn̄loqͥ vl̓ orare n̄ oꝑtebat dicebat ſocijs p̄dicite ⁊ cogitemꝰ de ſaluatore nr̄o. Tūc audiebāt eū gementē