Capitulū .IIII.Fo. CCXLI.
pigriciā ingero: ſicqꝫ ab officio remanere diuinoꝑſuadeo. Inſuꝑ cum ꝑmittor carnis ſtimulus etilluſiones immitto. Traxitqꝫ euꝫ ſanctus ad chorum ⁊ ait. Quid in tā ſacro loco lucraris? Reſpōdit facio tarde venire: cito exire: ſeip̄m obliuiſci.De refectorio qͦꝫ interrogatus. Reſpōdit̉. Quisnon plus: quis nō minus? Hinc ad locutoriū ductus. Reſpondit cachinans. Hic locus eſt totusmeus. Hic veniunt riſus. Hic narrant̉ rumores ⁊verba ꝓferunt̉ inventū. Cunqꝫ a ſancto traheret̉ad capitulū cepit locū exhorrendo fugere dicensIſte locus mihi infernꝰ eſt. nam qd̓ alibi lucratusfuero hͦ hic ꝑdo. Etenī hic mouent̉: hic ꝯfitent̉ h̓accuſant̉: hic ꝟberant̉: hic abſoluunt̉. idcirco hūclocū ceteris plus abhorreo ⁊ deteſtor. Sic coactꝰa ſancto uirtute altiſſimi malicie ſue fraudes detecit inuitus: vt videant iuſti ipſumqꝫ irrideant ⁊ ſibi a laqueis caueant: ne irretiti capiant̉ ⁊ teneant̉in ipſis. ¶ Item cum vir ſanctus rome in ſanctiſixti eccleſia monialibꝰ p̄dicaret: dyabolus in ſpecie paſſeris apparuit volitans circa capita monialibum ad impediendū eas ab attentōe verbi dei.Quem cum cognouiſſet vir dei: mandauit vni exſeruicialibus vt caperet ipſum paſſerē ⁊ ſibi afferret. Quod cum factū fuiſſet: beatꝰ vir totū deplumauit dicens. Inimice dei cur impedis verbū deiEumqꝫ eiulantē ꝓpter augmentū cruciatus ꝓiecit in terrā dicens. Uade inimice dei vola nunc ſipotes ſtrepitū magnū facies: ſꝫ damnū inferre nōpoteris. Itaqꝫ ꝑ feneſtraꝫ ingreſſus aſcendit vasereum: quod ante altare. b. virginis Marie in cathenulis dependebat: in quo erat lampas accēſaoleo plena: magno impetu cathenulas ꝯcutiensipſum euertit. Lampas ꝟo de vaſe egreſſa eſt necleſa nec extincta. ⁊ in aere verſata ſtetit. Leuātesin altū ſorores oculos videntes lampadē in aereſine fuſtētaculo mirabiliter ſubſiſtere nec vna gutta olei de ea effuſa eſt. Ille enim diſparuit. Bononie autē cum quadam nocte vigilaret ad lumēcandele aliqua legens: apparuit coram eo inimicꝰin forma ſymie geſtuās ad ſimilitudinē actuū eiꝰTunc. b. do. candelā illā iuſſit illi manu tenere: cūqꝫ circa finem eſſet cōiunctōis eius voluit eam excutere: ſꝫ mandauit. b. vir firmiter illā tenere vſqꝫad vltimā cōſumptionē. Igniſqꝫ flama cōburente manū eiꝰ cepit eiulare. At. b. pater baculo ſuoꝑcutiens abire ꝑmiſit. ¶ Item cum bononie quidam cōuerſus in die queſtū panis ꝑ ciuitatē feciſſet. ex labore ſitiēs ſine licentia ⁊ nō p̄miſſo ſignocrucis bibiſſet: reuerſus ad cōuentū nocte ſequētidyabolus terribiliter cepit eum vexare in eccleſiaet rumores facere. Ad quem fratres: qͥ erant ꝑ eccleſiam orantes ꝑmoti accedentes orabant ꝓ eo.adiurabāt demonē vt exiret: aquā benedicta aſꝑgebant ſuꝑ eum ⁊ cuꝫ traheret̉ obſeſſus ꝑ eccīama dyabolo: vix plures fratres ſimul ſufficiebāt adtenendū eum. Demū vocatus. b. do. ad hoc acceſſit. Qui p̄cepit demoni vt cauſaꝫ exprimeret ſuevexationis in fratrē illū. Qui rn̄dit: qꝛ bn̄ meruitnam heri bibit in tali loco ſine licentia ⁊ ſine crucis ſignaculo. Unde in bibiōe qui erat in vino qd̓bibit in eum intraui. Orante aūt eo cum iam pul-
ſaret̉ ad matutinū: dixit dyabolus. Exquo capuciati ſurgūt ad laudandū deū: nō poſſum hic amplius ꝑmanere: ⁊ recedente ab ipſo liberatus fuit¶ Aſſerēte venerabili dn̄o cardinali raynerio. Accidit quadā die obſeſſū a ml̓tis demonijs hoīemviro dei dominico in eccl̓ia pn̄tari. Qui acceptaſtola ad collū ſuū cinxit: deinde eadē collū obſeſſi circūdedit: mandās vt decetero illū nō vexarētDemones vero in obſeſſi corpore ceperūt fortitertorqueri: vnde exclamantes dicebant. Permittenos exire. Quare nos hic cruciari compellis? Atille. Non dimitto vos inqͥt: niſi mihi fideiuſſoresdederitis. ꝙ huc vltra nequaqͣꝫ decetero redeatisQuos inquiunt fideiuſſores tibi dare poſſemusEt ille ſanctos martyres qui ī hac eccl̓ie quieſcūtAt illi. nō poſſumus. qꝛ merita noſtra cōtradicūtEt ſctūs. oportet vos dare alioquin nequaqͣꝫ liberos vos a cruciatū dimittā Tūc daturos ſe oꝑamin quantū poſſunt ꝓmiſerūt. Et interiecto modico interuallo ecce inquiunt impetrauimꝰ licet immeriti ꝙ ſancti martyres fideiuſſerūt. Qd̓ ſignūinquit vir ſctūs mihi datis ꝙ hoc ſit verū? Eatisdixerūt ad capſam: vbi repoſita ſunt capita eoꝝ⁊ eam inuenietis inuerſam. Mira res diuinis ꝓrſus aſcribenda ꝓdigijs: queſitū eſt ⁊ ita inuentūſicut illi dixerunt: et licentiati hoīem dimiſerunt.Item cum quidā frater bononie ad ſeruiendūinfirmis eſſet deputatus: reliquias carniū ſine licentia comedebat. Qd̓ cum ſero vnius diei feciſſet: arreptus a dyabolo cepit terribiliter clamareAccurrentibꝰ fratribus pius pr̄ aduenit: compatienſqꝫ patienti arguebat demonē ꝙ corpus fratriſſui inuaſiſſet. Dixitqꝫ dyabolus. Intraui in eū qꝛmeruit comedendo carnes infirmoꝝ. Et ſcūs aitEgo abſoluo eū ab hoc pctō: ⁊ tibi p̄cipio in noīeieſu xp̄i vt exeas: qui ſtatim liberatꝰ eſt. ¶ Aliudqͦꝫ tanto certius cōtigiſſe quāto ꝑ eam circa quaꝫgeſtū eſt ad plurimoꝝ ꝑuenit noticiā. Hec mulier multo tꝑe mundo dedita carnis illecebris vacabat: ſed culpa tandē. pena nō caruit. nam hāc malignus ſpiritus ꝑ interualla tempoꝝ grauiter vexare cepit. Erat aūt vicine eccl̓ie: in qua tunc temporis fratres predicatores florentie morabantur.Quo adueniens pius pater dn̄icus: ipſam priusexhortando ad penitentiā perduxit. Poſtmodūetiam vexationi eius compatiens: ſuis oratōnibvt ab ea malignus ſpiritus recederet impetrauitIta vt que interpollatis diebus quietem modicāhabere nō poterat: vltra annū vexatōis ſolite moleſtiam nō ſentiret. Uerū a vexatione carnis libera: vexari ſe deterius in animo dep̄hendit ⁊ medicina corꝑis facta eſt ſibi morbus mentis. tantoqꝫneglientius cepit a dei ſeruicio tepeſcere: quantoa carnis illecebra rediuiuis temptationibꝰ trahebatur. Quod vbi viro dei inde trāſeunti expoſuit. illeqꝫ beneficiū preſtitū in ruine ſcandalū ꝟſumvidit: blande eam an reduci vellet ad ſtatū priſtinum requiſiuit. Que cum voluntati dei ſueqꝫ diſcretioni cōmitteret. Rogo inquit filia vt tibi fiatquod magis ſaluti tue viderit expedire. Unde factum eſt: vt nō poſt multos dies malignus ſpūsſuper corpus ancille ptātem acciperet vt ſpiritus
5 3