Capitulū .IIII.
Fame per vali/ .§. I.da in vniuerſis hyſpanie ꝑtibus ingruente ſerudei dn̄icus adhuc manens palentie. cum videretegenoꝝ miſerias neminēqꝫ cōſolatorē: anxio admodū compaſſionis vrgebat̉ affectu. Ab infantiaquippe cuꝫ eo creuerat miſeratio: que alioꝝ ſibi coaceruās miſerias: nullius afflictōis aſpecte ꝑmittebat eum nō eſſe ꝑticipem. Crebris igit̉ egenoꝝneceſſitatibus ſtimulatus: excogitauit vno ſimuloꝑe ⁊ euangelicis obtemꝑare cōſilijs: ⁊ morientium ꝓximoꝝ ſubuenire miſerijs. Uēditiſqꝫ librisquos ſibi admodū neceſſarios habebat ⁊ oī ſupvellectili: acceptū preciū diſperſit dedit pauꝑibꝰQuo exēplo magnos clericos ⁊ diuites ac magiſtros ad miſericordie oꝑa ꝓuocauit. Et extūc ceperunt largius elemoſynas erogare: ꝓprie ꝑcitatis ignauiā ex iuuenis liberalitate penſantes. Talibus virtutū floribus in beato viro gratiſſima venuſtate vernantibꝰ: cepit odor ſanctitatis eius circūquaqꝫ diffundi. ¶ Cunqꝫ honeſtatis eius latepatens p̄coniū exonienſis ep̄i didaci attigiſſet auditum: ꝑcunctata diligentius ꝟitate atqꝫ comꝑtacōtinuo accerſitū fecit eum in ſua eccl̓ia canonicūregularē. Qui ſtatim inter canonicos velut ſingulare iubar emicuit ⁊ de virtute ī virtutē mira celeritate ꝓgrediens: omniū in ſe ꝓuocauit affectū.Hirant̉ canonici tam ſubitū religionis apicē: eteum licet inuitū cōſtituunt ſuppriorē. Ip̄e aūt qͣſilucerna ſupra candelabrū ⁊ qͣſi ciuitas ſupra montem poſita. delectabile cunctis clarūqꝫ ſanctitatisſpectaculū exhibebat. Factus omnibꝰ vite ſpeculum religionis exemplū. Erat enī in orōne aſſiduus. charitate p̄cipuus. compaſſiōe anxius: ⁊ ſibiſubditis humilitate ſubiectꝰ. Specialē gratiā cōtulerat ei deus flendi ꝓ pctōribus ꝓ miſeris ⁊ afflictis: ⁊ animarū pereuntiū zelo ſuccenſus. Necminus deſiderio celeſtis habitatōis affectus: crebro in orationibꝰ ꝑnoctabat. Sepe autē ⁊ int̓ orōnes rugiebat a gemitu cordis ſui: nec continere ſepoterat: quin vox plangentis euidenter eminꝰ audiret̉: frequenter qͦꝫ ⁊ aures diuine clementie hacſpeciale petitione pulſabat: quatinus cordi eiusillā charitatē dignaret̉ infundere: qua ꝓximoꝝ ſalutem poſſet efficacius ꝓcurare: exemplo eius videlicet qui ſe totū noſtra intulit in ſalutē. Sane librum qui collatōes patrū inſcribit̉ ſtudioſe legēac vigilanter intelligens: ſalutis in eo rimatꝰ ſemitas. magnū ꝑfectōis apicem rep̄hendit. Agit ſiqͥdem liber ille de cordis puritate: de vicijs ⁊ de oīꝑfectōe virtutū: cuius frequens lectio xp̄i diſcipulum ad multā cordis puritatē: ad cōtemplatōisarcē et totius ſpiritualis diſcipline ꝑfectionē gratia opitulante ꝑuexit. ¶ Unde ep̄us exonienẜ didacus p̄fatus ꝑfectionē eius attendens: ml̓to euꝫvenerabat̉ affectu ⁊ cōſilio vtebat̉ ip̄ius. Unde ⁊cum duodecim abbates ciſtercienẜ. miſſi fuiſſentab Innocen. papa cum vno apoſtolice ſedis legaio ad ꝑtes tholoſanas: ad predicandū cōtra herelicos albigenſes: ⁊ veniſſent cuꝫ magno apparatuet pompa: Cōuenientibꝰ cum alijs p̄latis illius regionis de modo tenēdo cōtra hereticos ad cōuin
F CCM.cendū eos: inter alios aduenit didacus cū beatodn̄ico ſocio eius: qui conſuluit pompas abijciendas ⁊ ſuppellectilē variā remittendā: ⁊ in pauꝑtate ⁊ auſteritate diſcurrendū vt nō ſolū verbis: ſedexēplis hereticos reuincerent. Qd̓ ⁊ fecerūt. Hicdidacus fuit ſanctus vir. ceſſionē a papa poſtulauit ſui ep̄atus: vt liberius poſſet p̄dicare cōtra hęreticos ſed nō obtinuit. Ip̄e ſuis monitis ⁊ exemplis eccl̓iam ſuā cathedralē ex canonicis ſecularibus cuꝫ licentia ſedis apoſtolice mutauit in canonicos regulares: quoꝝ ſupprior pͥmus fuit. b. do.Qui pedes diſcurrens ad p̄dicandū infirmatusreqͥeuit in dn̄o. Et poſt mortē dicit̉ miraculis claruiſſe. Eo aūt defuncto ſocij a p̄dicatiōe redierūtad ꝓpria. Solus aūt b. do. remanſit cū paucis inp̄dicando ⁊ diſputando cōtra hereticos: annis ſere decē anteqͣꝫ ordinē inchoaret.Erant in illis lo S. II.cis nobiles quidā: qui egeſtate cōpulſi filias ſuastradebant hereticis nutriendas. Quarū ꝑnicioſum miſeratus obprobriū. b. do. monaſteriuꝫ qd̓dam ad earū ſuſceptionē inſtituit ī loco qui dicit̉prulianū vbi ancille xp̄i ſub clauſura ꝑpetua: ſubobſeruantijs mirabilibꝰ: ſub arto ſilentio maniblaborantes in puritate cōſcientiaꝝ creatori ſuo iocundū exhibent famulatū. Que cū numero ⁊ merito creuerint in īmenſum: odorē ſuū longe lateqꝫdiffundentes: multas deo deuotas ad imitatiōeꝫſui ſanctā feminas ꝓuocarunt ad ſimilia cenobiacōſtruenda. ¶Cepit interea de mandato dn̄i pape Inno. crux cōtra albigenſes in francia p̄dicariBeatus vero dn̄icus vſqꝫ ad obitū comitis montiſfortis cōſtanter in ꝑtibus illis annuncians ꝟbūdei. apl̓oꝝ nō eſt fraudatus gloria: qꝛ dignus eſthabitus ꝓ nomine ieſu ꝯtumeliā pati. Irridebātſiquidē ⁊ multipliciter ſubſannabāt heretici virūſanctū: cōſpuentes ⁊ lutū ⁊ huiuſmōi vilia ꝓijcientes in eū. Uenit qͦꝫ poſtmodū aliquis ex illis penitentia ductus: qui diceret in ꝯfeſſione ſe luti iniectione ip̄m ſanctū dominicū ꝑcuſiſſe: eiqꝫ a tergo ꝓ deriſu paleas alligaſſe. Sed qͣſi nec iſta ſuſficerēt captabant in animaꝫ iuſti: ⁊ mortis ei ꝑabant inſidias: intendebant atroces ſacrilegijs linguis minas: quas miles xp̄i fidei magnanimitate cōtemnens: necem ſibi minantibꝰ aiebat. Nonſum ego dignus martyrio: nōduꝫ merui mortemiſtā. Cum aūt aliquando ꝑtranſiret locū in quo ſibi ꝑatas ſuſpicabat̉ inſidias: nō ſolū intrepidusverūetiā ſecurus ⁊ alacer incedebat exemplū ſecutus de quo ſcriptū eſt. Oblatus eſt qꝛ ip̄e voluit. Audientes aūt poſt hoc heretici admirātes eiꝰcōſtantiā incōcuſſā dixerūt ei. Nunqͥd nō tu mortis horrore cōcuteris? Quid acturus eras ſi comp̄hendiſſemus? At ille. Rogarē vos inquit ne mihi breui cōpendio mortē celerē inferretis: ſed paulatim ⁊ ſucceſſiue membra ſingula mutilātes. Deinde oſtenſis coram meis oculis de truncatis mēbrorum ꝑticulis: ipſos etiā oculos eruentes: ad vltimum ſemiuiuū laceratūqꝫ corpꝰ ꝑmitteretis ſiccruentū in ſuo ſanguine volutari vel ꝓrſus ad libitum necaretis. Ad hec veritatis aduerſarij ſtu-