Druckschrift 
3 (1491)
Entstehung
Seite
CCXXIIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū .XIII.Fo. CCXXII.

nlo tempore florebant opinione ⁊ ſanctitate: nūqͣꝫfociū receperūt in patriarcham conſtantinopolitanū. ſed ſcripſerūt ſtephano pape romano: q̄ ſucceſſerat Ioh̓i octauo dicētes ꝙ p̄dicta epl̓a q̄ dicitur miſſa a Ioh̓e. viij. ad ꝯſentiēduꝫ promotionifotij fuit facta ꝑ dictū fotiū: vt melius reciꝑetur īpatriarcham a cūctis. Et reuera Ioh̓es p̄fatꝰ nōeam miſit. Ex ea aūt epl̓a ficta fotius ꝯgregauitꝯciliū ꝯſtantinopolis ſine ſcitu pape. Et cuꝫ aliqͥep̄i miſſi fuiſſent a ppͣ in burgariam: iſte fotius audiens iter eoꝝ p̄ce corruptos ⁊ precio: induxit eosadueniendū conſtantinopolim tanqͣꝫ miſſos a papa ad ꝯfirmandū ꝓmotionē eius. Et ſic oīa fictafuerūt. Tam malignus ⁊ om̄i malicia ⁊ ambitiōeplenus iſte fotius. ꝙ hec ⁊ maiora poſſūt de eo credi. Nam ⁊ cū mater eius eēt grauida: in viſiōe nocturna viſū ē ei in vtero geſtare ſerpētem: qͥ egreſſus ex vtero inficiebat totam illā regionē. Inſuꝑa pl̓ibus ſanctis viris ex reuelatōe p̄nūciatum eſtmatri cū eſſet p̄gnans: eū quē paritura erat futurū peſſimū virum ⁊ ꝑſecutorem eccleſie. Quo illaita indoluit: vt tēptata pluries fuerit ſe cum illoquem ī vtero habebat occidere: ne tm̄ malū ſeq̄retur ex eo. Sꝫ ꝓhibita fuit a marito ⁊ ꝑſuaſa a ſanctis viris ne faceret: ſed ꝯmitteret ſe diuine ꝓuidentie. Cum ergo ſtephanus papa ſingula intellexiſſet: depoſuit ⁊ ip̄e iterū de nouo ⁊ pͥuauit omnibus illum fotiū. IEo aūt mortuo aſſūptus eſtin pr̄iarchā ꝯſtātinopolitanū ſtephanus germanus leonis ⁊ ꝯſtantini: quo mortuo baſilio eorumpr̄e ei ſucceſſerāt in imꝑio. Et cū ml̓ti ex p̄latꝭ noſlent ꝯſentire tali electioni ꝓ eo ꝙ iſte Stephanuſelectus fuerat ordinatus in dyaconū ꝑ illū fotiuꝫdepoſitū de cōi ꝯſilio ⁊ aſſenſu: miſſū ē ad ſtēphanū papā. vt ratam haberet talem ꝓmotionē. Qd̓⁊ fecit ſtatim diſpēſans. Et ſic vnita fuit eccleſiaablata diuiſione ⁊ multis annis māſit vnio.Decima diuiſio. §. XI.fuit fctā ꝑ ꝯſtātinū imꝑatorē qͥntū dctm̄ monomachū tꝑe leonis pape noni. Qui leo fuit anno. M.l. Cū igitur iſte cōſtātinꝰ monomachꝰ teneret imperium ꝯſtantiopolitanū: ⁊ tūc ſicilia ſibi eēt ſubiecta ibi exiſtens multa mala fecit: multa p̄datusvſqꝫ ad p̄cioſa eccleſiarū in lapidibus marmoreiſque miſit ꝯſtantinopolim ad conſtruēdū mōaſterium ſctī gregorij. Ex talibꝰ aūt dep̄dationibusirritati ſiculi: recedēte inde imꝑatore ſe ei rebellarūt: ſtatuētes ſibi regeꝫ. Quo audito imꝑator cōſtantinus ſcripſit leoni pape. ix. vt excōicaret ſiculos: ⁊ ip̄e manu armata veniret ꝯtra eos. Iam ātſiculi ſcripſerāt pape leoni ꝯquerētes de tyrānide⁊ p̄da ip̄is facta ab imꝑatore. Un̄ leo reſpōdensei retulit querelas ſibi factas ab eis de ip̄o ⁊ ꝙ nolebat ſe de ea re intromittere. Faceret ip̄e qd̓ ſibiplacitū eēt. Qui indignatus ex tali reſpōſiōe credens ꝙ papa manū tenuiſſet ad illā rebellionē nōvalēs ſe al̓r vindicare: ſeip̄m ⁊ totā gentē grecoꝝſubtraxit ab obediētia romane eccl̓ie: tradens ſe ⁊gentē illā gehēne. Ut aūt aptius hoc ageret cāminuenit ſemē peſſimū qd̓ fuerat diſſemīatum ī cordibus grecoꝝ ꝑ plurimos annos prius ⁊ aliqn̄ re

pullulauerat vberius rigauit. Nā vocato pr̄iarcha ſuo michaele noīe viro ſatis ydiota ambitioſo tn̄: ꝓmiſit ei ꝙ ſi ſibi ꝯſentiret eū vniuerſalempapā faceret: ⁊ oīa inſignia papalia ei daret. ⁊ ip̄ꝫdextraret ducēs frenū eqͥ ſui: ſicut imꝑatores facere ſolent pontificibus ſummis. Qui pce ⁊ ambitione ſimul inductus ⁊ p̄cio ad oīa ꝯſenſit. Et ꝯuocata ml̓titudīe ep̄oꝝ papā romanū ⁊ oēs ep̄os ꝑtiū occidētaliū denūciauit depoſitos ⁊ excoīcatoſex eo .ſ. qꝛ ad ſymbolū nicenū addidiſſent ſpūmſāctū a filio ꝓcedere qd̓ nō ꝯtinebat̉ in ſymbolo niceni ꝯcilij: ſꝫ tm̄ dicebat̉ ex pr̄e ꝓcedēteꝫ. Et ī aliopoſtea ꝯcilio fuit determinatū: ꝙ ſi qͥs aliā fidemdoceret vel teneret. ſi clericus eēt depoſitus ⁊ alijexcōicati. Et ideo qꝛ addiderūt latini ad ſymbolū: declarauit excōicatos ⁊ depoſitos. Un̄ ad ip̄ꝫnō excōicatū nec depoſitū ꝑtinere regimē vniuerſal̓ eccīe: cū eēt pͥmus pr̄iarcha poſt romanuꝫ. Etſic ille imꝑator cōſtātinꝰ monomachꝰ oīa ꝯplenscoram multitudīe ep̄oꝝ: ip̄m michaelē ꝓnūciauitpr̄iarchā vniuerſalē totius orbis: quē titulum ſibi poſtea retinuerūt ſucceſſores. ⁊ in huiꝰ ſignumimꝑator ip̄e deſtrauit eū ſuꝑ equū inſidētē ꝑ ypodromiū palatij Audiēs leo ppͣ q̄ michael patriarcha ꝯſtātinopolitanus feciſſet: dure eū ml̓tumꝑ litteras redarguit: on̄dēs in illa epl̓a quō in primo ſynodo nycena pn̄te ꝯſtantino magno tꝑe ſilueſtri pape fuit decretū cū ſubſcpͥtione totius ſynodi ⁊ ꝯſtantini: ꝙ ſūma ſedes .ſ. romana a nemine iudicaret̉: ⁊ romano pontifici oēs ſacerdotes ītoto orbe ei ſubditi een̄t vt capiti ſuo. Quā ſentētiā diuina inſpiratōe ꝓmulgatā amplexe ſūt vniuerſales ſynodi: cōſtantinopolitana pͥma pn̄tia ⁊ꝯſenſu pijſſimi imꝑatoris theodoſij ſenioris epheſina pͥor ſub iuniore theodoſio filio archadij: calcedonēſis imꝑio martiani imꝑatoris: ꝯſtātinopolitana ſecūda in p̄ſentia iuſtiniani. Tercia cōſtantinopolitana tꝑe ꝯſtātini iunioris. Oēs hec vnanimi cōcordiqꝫ ꝟbo ⁊ ſcripto ꝯfirmauerūt ſanctāromanam ⁊ apl̓icam ſedē poſt dn̄m ih̓m caput eēoīm eccīaꝝ. ⁊ ꝑ conſeq̄ns oīa illa decreta vt p̄ſumptuoſus et temerarius egerat. Cū āt ꝯſtantinꝰmonomachus iſte ꝓnūciaſſet patriarcham ꝯſtantinopolitanū papā: ꝓceres ⁊ milites ⁊ ppl̓s ceperūt in occurrentibus recurrere ad michaelē vt adpapam: ⁊ ei honorē ⁊ reuerētiā exhibere vt pape.Imꝑator ergo ꝯſtantinus vidēs deferri pr̄iarcheꝯſtantinopolitano plus hōris ⁊ reuerētie ſolito:penituit eū illud feciſſe ⁊ ita eū exaltaſſe: timēs neꝑ eū imꝑiuꝫ ꝑderꝫ Dicebat eī ſi ppͣ romanꝰ qͥ ml̓tūdiſtat a me qn̄ facio aliqd̓ ꝯͣ eccīaꝫ mittēſ excōicat̉me: qͣꝫto magis cū habuero h̓ papā apd̓ me Et cūppͣ romanꝰ me excōicabat vitabāt me barōes ⁊ populus. ⁊ ſic pr̄iarcha iſte cū excōicaret me ad placitū ſuū poterit mihi defacili auferri imꝑium. vn̄paulopoſt vocato patriarcha michaele. quē ſic cōſtituerat papam vniuerſalem: corā oībus ip̄ꝫ a cūctis degͣdauit ſeu pͥuauit. ⁊ nō ſolū qͣꝫtum ad inſignia papalia ⁊ pͥuilegia q̄ cōtulerat: ſꝫ etiā qͣꝫtumad pl̓a alia q̄ habuerat pr̄iarcha ab antiquo ab imꝑatoribꝰ pͥoribus dicēs. Ex nūc nō pot̓it ꝯcordar̄cum ppl̓o ⁊ excoīcare me. Et ſic iuſto dei iudicio