Titulus..XXII.
leus ſub nicolao pontifice vrbis: pͥus p̄nūciatꝰ etpublicatꝰ ſolēniter cū indulgētia plenaria viſitātibus eccīas vrbis qͣttuor .ſ. ſctī ioh̓is lateraneſis:ſancti petri ⁊ ſancti pauli ⁊ ſctē marie maioris: certis diebꝰ determinatis penitentibꝰ ⁊ cōfeſſis certomō ⁊ forma. Ad quā ꝯſequendā cōcurrerūt ex oīnatōe q̄ ſub celo eſt fideliū plurimi mares ⁊ femīeMulti ex eis ꝓpter laborē longi itineris vltramōtani ⁊ incōmoda corꝑis vel etiā ꝓpt̓ peſtē aliqͥ invia defecerūt. Accidit aūt rome in ip̄o iubileo caſus lacrimabil̓. Naꝫ cū vna dieꝝ in mane vrbe ꝑegrinis plena: plurima ml̓titudo recedēs ab eccīaſancti petri viſo ſudario dn̄i: obuiaret turb̓ innūeris euntibꝰ ad ip̄am eccl̓iā ſctī petri ꝓ videndo ſudario: ī pōte ſctī angeli: ſeu iuxta caſtrū ſctī angeli ita ſe inuicē cōpreſſerūt ⁊ opp̄ſſerūt: vt ducenti ⁊multoplures ſuffocarent̉ in dicto pōte: ⁊ aliqͥ etiāin tyberim lapſi necarent̉: qͦꝝ corꝑa collecta ⁊ viſa ab oībꝰ ſil̓ ſepulta ſunt ¶Eodē anno iubilei: qͥeſt quinqͣgeſimꝰ ſupͣ. M. cccc. rome celebrato capitulo gnaͣli ordinis minoꝝ in feſto pēthecoſtes.Frater bernhardinꝰ de ſenis oriūdus eiuſdē ordinis p̄dicator egregiꝰ ⁊ fructuoſus: qͥ ꝑ ciuitates ⁊caſtella totiꝰ tuſcie ⁊ lōbardie diſcurrerat euāgelizando qͦtidie ⁊ ꝟbū dei vbiqꝫ ſeminādo: cū maximo cōcurſu auditoꝝ ⁊ tandē in ciuitate aqͥlanain dn̄o reqͥeſcens aſcpͥtus fuit cathalogo ſctōꝝ cūmagna ſolēnitate ꝑ nicolaū papā: poſt diſcuſſiōꝫet approbatōꝫ vite ſue de cōſenſu cardinaliū ⁊ alorum p̄latoꝝ: ⁊ ad reqͥſitionē ⁊ ſupplicationē mutoꝝ pͥncipū ⁊ prelatoꝝ. ¶ Anno qͦꝫ dn̄i. M. ccccl.Fredericus huiꝰ noīs terciꝰ electꝰ imꝑator romanoꝝ ytaliā intrauit ꝓ corona imꝑij a papa recipiēda. Qui vbiqꝫ cū magno honorē: vt decebat tātūpͥncipē ſuſceptꝰ eſt. Et ꝑ florentiā trāſiens: totꝰ clerus cū archiep̄o ꝓceſſionalit̓ ad portā ciuitatꝭ obuiā ꝓceſſit: ac etiā mgr̄atus florētini. Locatꝰ autēin cōuentu ſctē marie nouelle ad hoſpitanduꝫ ꝑmanſit in vrbe qͣttuor diebꝰ ⁊ pn̄s fuit ī officio pirificatōis ꝟginis glorioſe in miſſarū ſolēnijs recipiens deuote a celebrāte cereū bn̄dictū: vt de more fidelibꝰ in eccīa exn̄tibꝰ dari cōſueuit. Oblateqꝫei fuerūt poſcenti quedā reliqͥe ſctōꝝ in vaſe argēteo ornato a cōitate: qͥ aliqͦs milites ibi fecit. Demum de florētia ſenas: de ſenis romā aduenit: aſſociatus a duobꝰ cardinalibꝰ qͦs papa p̄miſerat vſqꝫ florentiā. Er ibi coronatꝰ ē imꝑatora dn̄o nicolao papa cū debita ſolēnitate. Spōſa aūt eiꝰ miſſa eſt poſt eū de ꝑtibꝰ ſuis: ⁊ poſt coronatōeꝫ ſuānuptie celebrate ſūt neapolis corā rege aragonūmagnificētia regia de oībꝰ ꝓuidēte. Nil aūt imꝑialis maieſtatis viſuꝫ ē ī eo: nec libertas: nec ſapīacū qͣſi ſemꝑ ꝑ aliū loq̄bat̉: ſꝫ multa cupiditas: cuꝫmūera honeſte q̄reret ⁊ libent̓ acciꝑet. Demū reuſus eſt ī domū ſuā cū modica opiniōe ꝟtutis ſue.Redeundo ad. §. IIII.ꝓſecutōꝫ belli: int̓ venetos ⁊ ducē mediolan̄. frāciſcū. Sciēdū qͣꝫ venetoꝝ cū ea victoria ⁊ dn̄io mediolani accepto a frāciſco nō parū cōturbati ſuntcū arbitrarent̉ ducē armis aſſuetū ſibi ꝓpinquūhaud ſatis ſuis rebꝰ cōducere: qͦ ille mō aut ē ſta-
tu deijceret̉ aut redderet̉ imbecillior cōſultabantIgit̉ inita cū rege alfonſo ſocietate locū florentinis reliqͥſqꝫ qͥ ſocij aſcribi vellent reliq̄re: ꝑ oratores qͦꝫ vt ſecū ſentiēt hortant̉ eos. Oīs ea machinatio eo tēdebat: vt nouū ducē externa ope deſtitutū adorirēt̉ Que aduertētes prudētiores ciueſnōnulli cū ſup̄mo mgr̄atu vt rn̄deret̉ venetis: cuꝫpax vbiqꝫ eis eēt: nullo nouo federe opꝰ eē. Hocrn̄ſo indignati veneti: cū veluti p̄daꝫ ſuis faucibꝰereptā putarēt edictū fecere: vt florētini oēs ſuisdn̄ijs pellerent̉: vt iuſti belli alia occaſio p̄beret̉.Uerū id decretū inhumaniſſimū eſt omnibꝰ viſūet ab odio atqꝫ ambitōe ꝓfectū. Admiratꝰ admodum eſt ppl̓s florētinus ab eis: quibꝰ cū pace ⁊ federe iuncti eſſent ⁊ ad augendū eoꝝ imperiū tanta cura impenſaqꝫ incubuiſſent: tam iniquū edictum ꝓdiſſe. Itidē eoꝝ auxilio brixia ⁊ bergamomultiſqꝫ p̄terea oppidis ⁊ caſtris erant potiti. Igitur legati ad venetos miſſi: ſciſcitatū taminſolite:taminhūane rei cauſam: ⁊ ſil̓ on̄derent decreti iniquitatē: hortarēt̉qͣꝫ ad pacē ⁊ pͥorē amiciciā cōſeruandā. At hi qͥ ſpe victoriā ſibi deſpōdiſſent: aditum ad ſe oratoribꝰ denegarūt: qd̓ etiā apud barbaros ſuꝑbū ac ferū videri poſſet. Deſꝑata venetoꝝ pace neceſſitas florētinos coegit ad coeundūnouū cū nouo duce fedus ⁊ ad mutua auxilia. Inter venetos ⁊ regē cōuentio erat: vt ip̄i ducē: rexflorētinos adoriret̉. Preparato exercitu prior venetus cremonenſem agrū eſt deppl̓atus. Ad eumcōprimendū cum franſciſcus iuncto ſecuꝫ federe:mantuano cum ſuas copias extra ſuos fines eduxiſſet: caſtrū qd̓ olliū flumen ponte cōiungit: quotranſitus fluuij liberior eſſet de venetis cepit: pluraqꝫ deinceps caſtella vi expugnata. Pergebatacie dimicaturꝰ ad hoſtiū copias franciſcꝰ: at illidimicantē fugientes: vt qui rerū diſcrimē fortune nollent cōmittere: ſe in paludes que inter brixiam ꝑgamūqꝫ iacent cōtulere: munitiſqꝫ aditibusne qua via ad caſtra ꝓueniri poſſet: ea eſtas trāſacta eſt. Franciſcus in agro brixienſi ſtatina habuit ꝓpinquus hoſti: obſeruans ſiqua pugnādi daret̉ facultas. At ꝟo ex alia ꝑte regis aragonū copie. he ad. x. miliū equitū quattuor peditū erant:duce ferdinando regis aragonū filio. Cum e regno ꝑ loca eccl̓ie veniſſent cōtra florētinos: primoin agrū cortonienſem ppl̓andū deſcenderūt: deinde artiuꝫ verſus ꝓfecte ad ſiniſtrā iter flectentesfoianum oppidū arētini agri obſedere. Cuius accole cuꝫ ſe virili animo defendiſſent muliereſqꝫ viroꝝ fortitudinē equarent: tandē. xl. obſidiōis dieꝯfractis magna ex ꝑte muris: viris ac feminis laſſitudine ⁊ vulneribꝰ cōfectis: deſperato ſubſidioſe ei dedidere: relicti ibi p̄ſidio ꝑ agrū ſenenſem aquibus fouebant̉ ppl̓atis ꝓpinquis locis ad arcēvenere paruulā quā renciuā dicunt: ſenenſiū finibus cōtinuā eam infra biduū cuſtodis ꝓditōe capta: ad oppidū caſtelline ꝓpinquū caſtra poſuereQuā cum ampliꝰ ꝑ mēſem machinis ac bombatdis in caſſū oppugnātes: tandē abiecta ſpe caſtripotiundi retroceſſere cū hyems inſtaret itinere Yſus valaterras cepto: vicina loca late ppl̓ati in maritima ſenenſiū loca in hyberna cōceſſere. Capta