Capitulū .IX.Fo. CCIII.

Dece viri ballieᵐ. §. VItōfiſi Franciſci receſſu: omni Lucā p̄ſidio ſpoliatam: cito in ptātem peruenturam: nouis cōductꝭropijs auctoqꝫ exercitu: denuo vrbē obſidiōe cingunt: caſtelliſqꝫ ad ſingulas portas erectis ciues⁊ fame ⁊ cōtinuo labore feſſos vrgēt acrius: adeovt obſidionē minime laturi amplius viderentur.Philippus qui bellū ad eam diem aluerat: ſciensflorentinos in belli ſumptus auro argentoqꝫ exhauſtos ⁊ iaꝫ ꝑteſos cepti: quo illos nouo implicaret bello: cū ianuenſibus egit vt Lucanos primū in federe reciperent: tum denunciarent florētinis vt ab eo bello deſiſterēt: cū eoꝝ ſocij facti eēntIgit̉ poſt ꝯtractū fedus oratores florētiā mittunt: poſtulantes vt ab armis deſiſterēt: neqꝫ decetero bello ſocij eēt moleſti: quos ſibi tuendosſuſcepiſſent. Ad ea rn̄ſum eſt: mirari ppl̓m florentinū ciuitatem natura ſeruā: neqꝫ tunc ſui iuris ſꝫalteri ſubditā petere qd̓ eoꝝ arbitrij minime foretNihil enī a ianuenſibꝰ agi poſſe que ad publicaꝫrem ſpectarent niſi quatenus ab eo qui eis imꝑaret ꝑmitteret̉. Iō docerent ſi qua a duce mediolani eoꝝ domino mandata de ea re ſuſcepiſſent: cūnō eſſet eoꝝ iuris aut velle aut nolle: niſi quantūtum ducis eēt voluntas. His ꝟbis legati admodū cōmoti aīo abire: minitātes paucos infra dieſcognituros florentinos: liberi ne an ferui forēt. cōfeſtimqꝫ cū ianuā rediſſent. Nicolaū cognomētopiccininū: equituꝫ ducis precipuum p̄fectum quiapud ligures in oppidis ianuenſiuꝫ hyemarat: ꝓut a duce iam cōſtitutū erat ad luce defenſionemmiſere. Dum hec parant̉ obſidioni vrbis intentiflorentini ducē belli guidantoniū vrbini crearunteiuſdē noīs fauentinū vicariuꝫ ad ſua ſtipendiaſumpſere. Erat equitum ſex miliū: peditū verotuor miliū numerus: qui in exercitu florētino militabāt p̄ter auxilia q̄ multa decem virū iuſſu ad idbellū cōuenerāt. Interea Philippi ꝯſpecta fraude: veneti qui ianuenſium noīe Nicolaum aduerſus florentinos miſſum intelligerent: ꝑ oratoremapud ducē querunt̉ violata eē ab eo federa paciſqui p̄ter cōuenta p̄fectos ſuos varijs fallacijs cōfictiſqꝫ tabellis in auxiliuꝫ Lucanoꝝ ire iuſſiſſet.Nō enī tanta caliditate id machinatū fuiſſe quinaperta veſtigia apparerent: oīa ea conſilia a ſe ꝓfecta. At ille inſolita ꝑſiſtens ſimulatione: nullaſua opera id factum fuiſſe tuebatur. Ianuenſiuꝫid opus eſſe: qui ſocio ⁊ amico auxilia decreuerītNeqꝫ vero id a ſe potuerit ꝓhiberi. Ꝙͣuis enimſub ſua ditione forent: nullo tamen pacto nulla lege vetari quin cui velint ꝓprio ſumptū auxilio eēqueant. In multis enim libertatem illis cōceſſaꝫ:qua ſuo iure vtendi facultas amiſſa eſſet. Licerequoqꝫ ⁊ venetis ẜm federis formulā ſubſidia florentinis que velint mittere. hoc dato reſpōſo cūvenetias orator reuertiſſet. Haud ignaris philippi conſilij (p̄alam enī erant venetis) viſum eſt niltunc noui temptādū eſſe. ¶ Suadebatur tamēꝭ anorentinis vt bellum inſtaurarent: cū magna ꝑsabeſſet prefectorum: qui ſub PhilippomilitabantAt illi prioris belli impenſa debilitati: decreuero

haud quaqͣꝫ nouo implicari bello. Uenerat piccininus tranſito macra flumine ad petram ſanctaꝫoppidum lucanorum. Guidantonius cuꝫ exercituper ripam anſeris: que ad lucam vergit poſueratcaſtra: foſſaqꝫ circiumndederat quo tutiora ab īcurſu ciuium redderentur. Piccininum enī vis aque(media enī fere hyemſerat) prohibebat a tranſitucuius copie duaꝝ ferme legionū numerū conficiebant. Erat in caſtris piccinini rerum omniū: quenauibus a ianuenſibus ſubuehebat̉ copiā. Apd̓florentinos vero ex difficultate annone cōportande ſumma inopia: adeo vrgēte fame: vt multi deſertis abirent caſtris: quidam ad hoſtes tranſierunt que res conſultandi cām duci ac p̄fectis dedit: mutanda ne eſſent caſtra an fortuna certaminis expectanda. Inter conſultandi tempꝰ anſerpaululuꝫ imminutus aquis: facultatē prebuit fluminis tranſeundi. Premiſerat ad ripaꝫ fluminiſNicolaus agaſones iumentaqꝫ cū frumēto quodſuꝑato fluuio in vrbem fame oppreſſam cōportaretur. Dubitabat tn̄ vadi ignarus nicolaus aquaꝫingredi: qua in re cū heſitaret: paululum iumētacum cuſtodibus vltra ripam vagantia atqꝫ longe a militibus diſperſa conſpicatus: equitum florentinorū prefectus quidam predandi cupidus:cū turma equitum noto vado vlteriorē ripā trāſgreſſus: nō nulliſqꝫ nil tale ſuſpicātibꝰ ex improuiſo captis ad ſuos redijt. Interea tumultū ſentiens nicolaus ꝯſpecto hoſtiū regreſſu: demptoqꝫtraijciendi timore ſuos ad tranſeūduꝫ flumē hortatus ē. Inqꝫ primis ip̄e aquā ingreſſus: ⁊ iam veſper erat ad hoſtes cū eqͥtatu oī ꝑuenit. Suꝑataqꝫ foſſa cū eos fere incōpoſitos reperiſſet. hortatus ſuos ad pugnā cōmiſſo p̄lio fudit ac fugauit:Suꝑuenere qͦꝫ ab vrbe pl̓es ſubſidiane cohortesq̄ p̄cipue ad victoriam cōtulerūt. Profligati oēsſunt maximaqꝫ ex ꝑte capti. Qui ſuꝑfuerūt prefecti piſas poſt ſolis occaſū ꝑuenere. Culpant̉ haciniuria tū dux exercitꝰ paꝝ ad belli inimici prouidi: tū p̄fecti eqͥtū nōnulli int̓ ſe diſſidētes ī mutuoodio ab hoſte malebāt vīci qͣꝫ aūt ſe tueri aut potiri victoria: dūmodo alteriꝰ ꝑnicies ſeq̄ret̉: nihilpendētes aut eoꝝ famā aut reipub. ꝑicula. Piſistimore amiſſi exercitꝰ pauor ingēs fuit atqꝫ tuml̓tus. Territe qͥppe ⁊ ꝯſternate erāt oīm mētes: vtſihoſtis eo caſtra pꝰ victoriā moniſſet. vrbē proculdubio abſqꝫ vllo certamine fuiſſet capturꝰ: caſtracū oī tormētoꝝ belliqꝫ apparatu amiſſa: ꝑdita qͦꝫīpedimenta oīa ceteraqꝫ militari vſui neceſſaria.Pauci ⁊ hi agreſtes int̓fecti: pl̓es vulnerati: equiad qͣtuor milia ī hoſtiū ptātem redacti Potuit nicolaus vel piſas petere metu territas: vl̓ p̄dabundus in agrū florentinū nullo īpediente ſi libuiſſettrāſire ad q̄ multoꝝ p̄ſertī ianuenſium ſuaſioneshortabant̉. Sꝫ vtrīqꝫ renuit ille ſatis a ſe factumdicēs: qͥ vrbe obſidione ⁊ fame liberaſſet. Id ſane philippi cōſilij factū cōſtat: qui nulla in re pacēa ſe violatā videri volebat: recipiēdis tn̄ q̄ defecerāt caſtellis oꝑam nicolaꝰ dedit: qͦ magis ciuitas quieſceret ab hoſtiū metu: ⁊ ſil̓ vt cōmeatꝰ expropinquis locis facilius in vrbem comportaretur.

A 5