Druckschrift 
3 (1491)
Entstehung
Seite
CXLVr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū

VIIIFo.CXLV

Que oīa vno tꝑe nūciata cūcta horrore trepidationeqꝫ repleuerūt. Olegianus vero aliquot dieſcirca piſtoriū ꝯmoratus cū cōſpiceret ꝯſtāter a piſtorienſibꝰ reſiſti. nec motū intra vrbē vllū oriri.ab oppugnatōne deſtitit: ⁊ florentiā verſus rectavia per agrū pratenſem exercitū duxit. habēs eqͥtū ſupͣ decē: peditū ꝟo mercede cōductoꝝ ſupͣ ſexmilia. Preter hos auxiliariū volūtariorūqꝫ ml̓titudo ingens ſeq̄bat̉. Cū his copijs haud ꝓcul abvrbe ſuper biſentiū amnē caſtra poſuit: p̄de rapineqꝫ nimie. Agmīa armatoꝝ ſepe ad portas vſqꝫdiſcurrētia: magno tumultū infeſtabāt. His in locis cū aliqͦt dies perſtitiſſet ⁊ cōmeatus iā deficere viderent̉: receſſit. Poſt hec ad marinū fluuiuꝫcaſtra fecit. Ibi calenziano alijſqꝫ munitis locisexpugnatis et p̄da facta: inde artis difficillimiſqꝫſaltibus p̄miſſo pedite occupatis: in agrū mugellanū copias tranſmiſit. His in locis barbarinum⁊ aliqua quedā caſtella non ſatis ꝯtra vim hoſtium munita: dedentibus ſeſe incolis ſuſcepit. Poſtea ad ſcarpariā copias duxit. Itaqꝫ id ꝯppidūin poteſtatē redigere oīno cōſtituerūt. volentestotius belli ſedē in eo ponere. Sed florentini valido illud p̄ſidio delectoꝝ militū firmarant. Cū gͦqͥ in oppido ſcarparie erant viriliter hoſtibus reſiſterēt: machinas et tormenta ceteraqꝫ oppugͣndarū vrbiū inſtrumēta parare adorſi ſunt obſidione facta: qͥbus om̄ibꝰ egregie obuiabat̉. ¶Sachon interea cū duobus milibus pedituꝫ. ⁊. cccc.eqͥtibus ꝑ aretinū agrū euadēs circa ambrā fluuium ſuos duxit: ambram caſtellū iuxta dictū fluuium nitens accipere. Sed florentini mittētes qͣꝫcitius gentes ſuas ac etiam aretini: qͥbus om̄ibusp̄fectus fuit albertaccius ricaſolanus malicie illiꝰobſtiterūt. Un̄ cernens ſachon pl̓es ſuis eſſe contra ſe venientes locū dimiſit nocte fugiens. Ducenti tamen ex eis ſe receperāt nocte illa in caſtrūagnanū. buſtatiū vbertinū ſecuti. qͥ illi caſtello dominabat̉. Copie āt florentinoꝝ caſtellū illd̓ expugnare adorti ſūt. Qui poſt aliquā ī reſiſtēdo pugnam animaduertentes nō poſſe reſiſtere: pactōefacta de incolumitate eoꝝ ſe dedidere: inde liberirecedentes agnanū florentini receperūt.Per hoc ipſum. §. VII.tempus preſul mediolanen̄. oratoribꝰ ad piſanosmiſſis. vt bellū a florentinis ſuſciperēt flagitabātEtſi pax enī erat ciuitatibus: tamē qꝛ audierat ꝑuetuſtas vtriqꝫ populo inimicitias fuiſſe. ſtudiaqꝫ ꝑtiū oīno diuerſa ꝑſuaſerat ip̄e ſibi ꝑfacile eostali p̄ſertim opportūitate oblata. ad capeſſenduꝫbellū īpellere poſſe Hac igit̉ fiducia legatos mittit ad piſanos. qͥ iniurias vetuſtas refricēt: ad ſuſcipiēdū bellū cohortātes. Pollicet̉ bernaboneꝫnepotem ſuū cū maximo nouoqꝫ equitatū ad piſanos miſſuꝝ. Hec facūda orōe piſanis explicataaudientes illexerat. p̄ſertim cū ineuitabileꝫ ruināflorentini ppl̓i: certāqꝫ eſtimarent ꝑniciem hauddubie ſecuturā. In piſanis āt tūc maxīe gābacurte pollebāt familia oppulenta atqꝫ ocij appetēs:⁊ a ſtudio florentini populi nequaqͣꝫ abhorrens.Oi ergo veriſſimaꝫ rōem ſecuti intelligebant ea q̄

poſtulabant̉: nō minꝰ piſanoꝝ libertati qͣꝫ florētinoꝝ ꝑicl̓m afferre. Preſulē dn̄atū q̄rere. idqꝫ vnūmeditari ſi florētie ꝯpos fiat: piſis tēperatuꝝ Perſuaſerūt ergo ppl̓o his poſtulatꝭ nō acqͥeſcere. Legatis aūt dederūt reſpōſum ſe ad p̄ſulem ſuꝑ hisoratores deſtinādos. Miſſi ergo legati piſanoꝝad p̄ſuleꝫ allegata florētinoꝝ pace qͣſi deliberabūdi ſubſiſtebant. neqꝫ negātes poſtulata neqꝫ placide recipientes. Quā ludificationē cū aīaduerteret p̄ſul intelligeretqꝫ nō ex populi piſani ſed paucoꝝ volūtate agi: confeſtim oratores ſuos maioriapparatu piſas remiſit. iubēs vt contionē populiflagitarēt: ⁊ in ea populū alloq̄rent̉. Reuerſi gͦ piſas cū cōtio eis a mgr̄atu data eēt. ingreſſi ad ml̓titudīem ꝟba fecerūt. maxima pollicētes auxiliaac victoriā in manibꝰ eē p̄dicātes. dū ip̄imet nolint deeſſe Multitudo piſanoꝝ hec libenter audiuit ob florētinoꝝ odia. ⁊ annuere poſtulatis cupiens erat: reuerētia ꝟo gubernatoꝝ eos morabat̉.Tūc mgr̄atus ad legatos ꝯuerſus poſt ꝯmēdationis ſermonis eoꝝ. vt libera deliberādi ratio ſit:nec ob alicuius pn̄tiam q̄ quiſqꝫ ſentit dicere cunctet̉: ait ꝯgruū vos oratores cōcione excedere. qd̓cū feciſſent (neqꝫ ei repugnare honeſtū erat) tuncfranciſchinus gambacurta pͥnceps eius familie ꝑoratus ē. Inter cetera ſic dixiſſe fert̉. Honor ſane atqꝫ vtilitas libero animo ī ꝯſultatiōibus queri debent. Ad hec duo prudentes viri ſua cōſiliadirigūt vniuerſa. Hec igit̉ qualia ſint in hac re ꝓpoſita cōſiderare nō pigeat. Pacem et federa nobis eē cū florētino populo ſciūt oēs nec poſſe aduerſus illos a nobis bellū niſi ꝯtra fidem ꝯͣ ꝓmiſſiones: ꝯtra iuſiurādū: qd̓ de pace ſeruāda ꝑſcripſiſtis veniat̉. Que igit̉ tāta vtilitas ex hoc fidefragio ꝓuenire nobis poſſet. vt non p̄ſtabilius ſitꝯuēta ſeruare: qͣꝫturpiter et ignominioſe fidē fregiſſe. In gubernāda rep. honoris curā magis habēdā eē: qͣꝫ vtilitatis or̄s fatent̉. Ut eī eſt magnaciuitatis dignitas. magnaqꝫ maieſtas: ita ⁊ fideꝫ⁊ grauitatē ineſſe decet. Cōtra honorē igit̉ ac eqͥtatē ciuitatis noſtre hāc poſtulationē eē conſtat.Quam etſi magne vtilitates ſequerent̉: tn̄ ꝯcedere nullo mō debemꝰ Quid ſi nullā vtilitatē ineſſeapparet? Quid ſi īſuꝑ maximi dāni ꝑicl̓m? An capiemꝰ id ꝯſiliū: qd̓ ſit turpe ſiml̓ et dānoſum? Addiditqꝫ rōem irrefragabl̓eꝫ. vicꝫ qꝛ ſi nō p̄ualerettyramnꝰ: qd̓ impoſſibl̓e nō erat cū varius ſit bellieuentꝰ: ꝑpetuos hoſtes habituri een̄t florētini eorū vicinos: ⁊ iuſte quidē fide violata Sed etſi vincat p̄ſul: ⁊ ſibi ſubijciat florētinos. nunqͥd ip̄i poſtea liberi a ſeruitute remanerent: cū cupiditas etambitio dominādi ſit tyrānis īmēſa. exēplū induxit caſtruccij cui cā adheſiſſent ip̄i piſani: vt florētinis noceret. Florentinis etſi ml̓ta mala irrogauit: nō tn̄ ſubiecit: ſꝫ ip̄os piſanos ſeruituti tyramnidis ſue aſcripſit. quod ⁊ p̄ſul tāto plenius agerepoſſet qͣꝫto illo potētior. Scd̓m hāc igit̉ orōnemmagiſtratus populū rogauit ne fideꝫ feduſqꝫ frāgerent florentinis: ſed pacem ſeruarent: qd̓ ⁊ ſecutum eſt. Qualis h̓ p̄ſul xp̄i imitator erat. qͥ paceꝫom̄ibus p̄dicauit. mādauit et eā mūdo cōtulit: qͥnō pacem qͣ populū ſalutet. ſꝫ gladiū mittere ꝓcu