Capitulum .VI.
mentis iaciēdis p̄fuit. ⁊ formā quā nunc videmp̄ſtanti magnificentia operis deſignauit. FEodem āno copie ſocioꝝ duce maſtino veronenſi inagrū parmenſem reuerſe obſidionē ex integro inchoarunt. Fuitqꝫ in his florentinoꝝ equitatus exfedere ꝯſtitutus. Alie inſuꝑ copie ꝯͣ lucā deductecuncta belli terroribus infeſtabāt. Ob hoc Iohānes rex (qui in galliā vlteriorē abierat) quo imminens luce periculū depelleret regi francoꝝ illā dedit. Ip̄e autē rex accitis florētinis ciuibus: quoꝝmultitudo ingens in regno eius negociabat̉. donationē factā oſtendit: ſuāqꝫ eſſe lucā ꝓteſtatꝰ eſtꝓinde abſtineret florētinus a bello inferēdo. Eares a negociatoribꝰ florentia ꝑ ſcripta nequaqͣꝫ retardauit populi ceptū. nec plane rex ip̄e rē ꝓſecutus eſt: certior factus a rege roberto Lucā ad Iohannē nunqͣꝫ iure ꝑtinuiſſe: ſed ſua dudū cū eſſea fagiolano pͥmuꝫ: mox a caſtruccio occupatam.¶ Anno illo Iohānes pontifex romanus e vitafigrauit. anno dn̄i Hcccxxxiiij. Uite vero ſueāno. xc. ⁊ obijt auinioni. Reliquit autē in thezauris ingentē vim auri et argenti: cuius cōputatiofuit milies vigintiquinqꝫ milia aureoꝝ. nec legit̉alijs tēporibus eccleſiā fuiſſe locupletiorē. Pauloante qͣꝫ moreret̉ vnacū philippo rege francorū⁊ venetis in adiutoriū grecoꝝ ⁊ defenſione ꝯͣ teucros claſſem armauerūt: ⁊ victoria habita ꝯͣ ip̄osrepreſſerunt. Erat autē multū literatꝰ dictus papa Iohānes. Unde ſermonē faciens in publicoꝯſiſtorio: dixit quedā hereſim ſapientia. Quē ſermonē allegant fratrunculi de opinione: quos hereticos declarauit vt dictū eſt ſupͣ. aſſerentes exeo ip̄m fuiſſe hereticū. Sꝫ quia hereticū facit hominē non ſolū error circa ea q̄ ſunt fidei in intellectu. Sed qn̄ cū hoc eſt etiā obſtinatio in voluntate. quia ſic ꝑtinaciter vult credere: et ſi ꝯtrariū eccleſia teneat. Cum ipſe Iohannes papa reuocauerit errorem dictoꝝ ſuorum: non propterea fuithereticus.¶ Capitulū .VII.KOſtqꝫ Iohannesviceſimuſſecūdus papa appoſitus eſtad patres ſucceſſit in ſede petri Benedictus duodecimꝰ infime ꝯditionis in ſeculo: ſedmoribus ⁊ ſcientia clarus. anno dn̄i. McccxxxvEt ſedit ānis ſeptē vnus ex cardinalibus: ſed adillā dignitatē cardinū aſſumptꝰ ex monachali ſecta ordinis ciſtercienſis. Proxima inde eſtate feuente ī gallia citeriori bello parmaqꝫ obſeſſa: nouum rurſus bellū in etruriā concitat̉. Aretinoruꝫem̄ poſt mortē guidonis p̄ſulis. petrus cognomēto ſachon: acceperat dominatuꝫ. Hic fuit in belloquidē vir admodū p̄ſtans. ad vrbanas ꝟo ꝯuerſationes nō ſatis aptus: cū tn̄ opes a fratre partas ſuſcepiſſet. nō ſolū tenuit eas armis verūetiāextendit p̄cipue tyrānis. ⁊ is quidē ſuaꝝ partiuꝫinfeſtus quos caſtellis arcibuſqꝫ exutos longe lateqꝫ diſperſerat. Florentini cū hoc pacē habebātintenti lucenſis belli curis. Peruſini ꝟo pro occupato dudū tiferno ita ſe habebāt. vt odia potiusocculta: qͣꝫ apertū ſuꝑeſſet bellū. Rebus in huncmodū ſe habentibus. archana quedā ꝯiunctio fit
Fo. CXXXVIinter peruſinos ⁊ tyrānos a ſachone euerſos: qͦꝝlonge pͥnceps aduerſarius erat nerius fagiolanꝰeius qui dudū piſas lucāqꝫ tenuerat filius. Is gͦacceptis clam copijs nullo tale aliqͥd ſuſpicante:burgū .i. oppidū ſecus tyberim qͣtuordecim milibus paſſuum ab aretio ꝑ proditionē inuadit. cuꝫarx nihilominus p̄ſidio teneret̉. Sachon re audita raptim copias duxit: opiqꝫ ferende intentꝰ oīarimabat̉. Interim peruſini (vt cōpoſitū erat) omnibus repente copijs via cortonienſi: que ē a burgo diuerſiſſima in agrum aretinū ſuꝑuenire. Qd̓poſtqͣꝫ a ſachone intellectū eſt. omiſſa burgi curaartium redijt. Ibi armata populi ml̓titudine etſub ſignis ſtructa certiſſima dimicandi ſpe ad hoſtes ꝯtendit. Nec peruſini quidē detractarūt certamen: ſed vtpote viri fortes ſe ad pugnā compararunt. vbi autē ſigno dato ꝯcurſum eſt. ancepsatroxqꝫ p̄lium fuit. Tandē ſuperantibꝰ aretinis ⁊animis viribuſqꝫ preualentibus: peruſini multaſuoꝝ cede in fugā vertunt̉. Quos turbatos proſtratoſqꝫ ꝑſecuti victores magnā ſtragē ediderūtac viginti ex hoſtibꝰ ſigna eo prelio capta retulerunt. Inde agrū peruſinū ingreſſi nō longius abvrbe qͣꝫ duoꝝ paſſuum milibꝰ caſtra fecerunt. omniaqꝫ circū menia ferro igneqꝫ populati ſūt. Florentini aūt cognito caſu peruſinoꝝ memores priſtinarū amiciciaꝝ ꝯfeſtim auxilia equitū illis miſere: qͥbus ex graui cōflictatione ſuſtentati ſunt:nec multo poſt ianuenſiū auxilia quedā Sachoni miſſa. Erat nāqꝫ ſibi vxor ianuenſis. Dū ꝓpevrbē pacate faciunt inter iuuētutis ꝯcurſu inuaduntur. armiſqꝫ et impedimētis direptis iter retro vertere cogunt̉. Ita ciuitas etſi nō apertū ſuſceperat bellū: partes tn̄ peruſinoꝝ in animis preferebat: que multū valuit ad curſum victorie cōpeſcendū. Per idē fere tēpus parma iādiu oppugnata: cū amplius reſiſtere nō valeret. ad extremum capitur. eā vt ꝯuenerat Haſtinus accepit.Mutina qͦꝫ ac regiū paulopoſt eodē tenore in victoris manū deuenere. Una reſtabat. luca florentinis belli premiū deſtinata: eadēqꝫ ſemꝑ qͣſi fatoquodā noui cer taminis inexhauſta materia. Luce ſiquidē cauſa in gallicū bellum ſe conieceruntflorentini.Eiuſdem luce.§. I.cauſa aliud rurſus bellū aduerſus maſtinū ſuſceperunt. Luce etiā cauſa piſanū poſtea bellū exarſit: de qͥbus iam dicere aggrediemur. Tres erantfratres ruffi parmenſes nati ſummo loco: quibuſIohānes rex parmā ⁊ lucā abiens reliquerat gubernandā. Hoꝝ duo coacti bello cū parmā tandēdediſſent. multa vltro citroqꝫ ſunt pacti. Et illudin primis. vt is qui luce p̄erat frater: certa pactione illā maſtino dimitteret. Id factū nō repugnātibus florentinis fuerat: ductis vana ſpe ꝙ faciliorem hanc fore viā arbitrabant̉: ſi rem in ſuā fidēmaſtinus accepiſſet. p̄ſertim cū fratres illi in eiuspoteſtatē eſſent futuri. Ipſe ꝟo tyrānus palā dictitabat florentinis ſeſe id negociū faceſcere. eoꝝquidē auxilia omnibus victorijs obſidionibuſqꝫper galliā affuiſſe: ceteros vero ſocios belli p̄mia
ſ 2