Druckschrift 
3 (1491)
Entstehung
Seite
CXXXIIIIr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulū .VI.Fo. .CXXXIIII.

vt iam ab ea parte nō ſit amplius aliquid formidandum. Nulli ꝟo nobis neqꝫ animis inimiciciores neqꝫ oꝑibꝰ īfeſtiores ſunt qͣꝫ piſani: nil porroopportunius ad eos depͥmēdoſ qͣꝫ luca eꝰ finitimapene in veſtibulo eoꝝ poſita: vt ſiue aduerſuſ eoſſiue repellēdū ſit bellū: ꝑ magnā exinde opportunitatē ad vtrūuis habeamꝰ. Age ꝟo ip̄a ꝑ ſe quāta ꝑ ſe potētie erit acceſſio pulcherrimā munitiſſimāqꝫ vrbē tātū agri: tot oppida: tot arces ī ptātēvr̄am deuenire. Quid aūt gl̓ia ⁊ amplitudo nominis: maieſtaſqꝫ florētini ppl̓i quātū augeſcet: ſiciuitas dudū nr̄e potētia ⁊ opibꝰ pene par vobisſubijciat̉. Equidē vt iſta cōi vita moribuſqꝫ hoīvtor: ita illis me moueri fateor: q̄ bona apd̓ hoīesputant̉ extendere fines: īperium augere: ciuitatiſgl̓iam ſplendorēqꝫ extollere: ſecuritatē: vtilitatēqꝫ aſſiſtere: q̄ niſi expetenda dicamꝰ ⁊ cura reipu.⁊ pietas in patriā ⁊ tota pene hec vita nobis eritpuertenda. Hec ſi illi qui ſuſcipiendaꝫ vobis diſuadent ꝯtēnūt ac ꝓ nihilo cenſent nouas ꝓfectoviuendi normas in vitā adducūt. Sin illa ꝓbāt⁊ ī bonis eſtimāt: hanc ſuſcipiendā putent neceſſe ē. vnde tot bona: totqꝫ cōmoda ꝓueniūt. Mihi quidē diuino qͦdam bn̄ficio hͨ oblata facultasnobis videt̉: vt ex qͣ vrbe pͥmo fagiolanꝰ: poſteaCaſtruccius nō ſine clade nobis intuler̄t bellum:eā nunc vrbē ſine ꝑiculo ſine vulnere ptāti noſtreſubdere valeamꝰ. Ꝙ ſi hāc facultatē nunc nobisoblatā p̄termiſerimꝰ. deinde a quibuſdā huiꝰ populi aduerſarijs ſuſcipiat̉: bellūqꝫ inde ⁊ tumultus inſurgat: quis nō merito nos culpabit? quisnō carpet? quis nō iuſte ignauie penas ſubire noſdicet. Duo ꝯͣ hec maxīe dici video. Nā ſunt qͥ dicunt ſatis vos hr̄e monētes id qd̓ ē tuendū eēſeāt⁊ nec īpenſis nec ceptis nouis onerāduꝫ. Alij ſuſceptiōeꝫ eiꝰ vrbis nō īprobant quidē: ſꝫ abſqꝫ vl̓lo īpendio venturā demū ī ptātem nr̄am arbitrātur. Hi qͥdem diuinare velle mihi vident̉: ſuꝑiores ꝟo lōge aberrare. Tuendū qd̓ ē ſolum cenſētqͣſi iſta ſuſceptio nō ꝓ tutela fiat eoꝝ q̄ poſſidemꝰaut ſuꝑiora bella inde nobis illata nō ī ꝑiculuꝫ hip̄a amittendi ꝯiecerint. Nō eadē iſti mēte ī patrimonio ꝓprio ac ī re verſant̉ publica: pr̄imoniuꝫſemꝑ quidē augere q̄runt ac diu noctuqꝫ anhelātreipu. ꝟo acquirere interdicūt. Populꝰ romanuſparēs noſter nunqͣꝫ vrbis īperiū nactus eēt: ſi fuis rebus ꝯtentꝰ noua cepta īpenſaſqꝫ refugiſſet.Nec ſane idē ꝓpoſitū ē hoī publice ⁊ pͥuati. Naꝫpublice quidē magnificentia ꝓpoſita eſt: q̄ ī gl̓iaamplitudineqꝫ ꝯſiſtit: pͥuatim ꝟo modeſtia ⁊ frugalitas. Itaqꝫ qui de re publica ꝯſultant: grādiorem aīm celſiuſqꝫ ꝓpoſituꝫ aſſumere debent: nectā de īpenẜ ⁊ laboribꝰ qͣꝫ de gl̓ia ſplendoreqꝫ cogitare. Hea igit̉ ſnīa eſt lucam ſine vlla mora ſuſcipiendā: ⁊ hanc facultatem nobis oblatā nullomō nobis negligendā eſſe. Pinꝰ qͥdeꝫ ita ꝑorauitciues aūt ꝑtī inuidia ꝑtim tributoꝝ formidine idꝯſiliuꝫ neglexer̄t: vana opinione detenti qͣſi lucatandeꝫ ad eos nullis eſſet pecunijs ꝑuentura: itaqꝫ poſt lōgas ꝯſultatiōes res infecta dimiſſa eſt.Per idē tempꝰ. §. XII

piſtorienſes. Anno .ſ. M.cccxxix. Ludouici remin deterius labi cernētes pacem a florentinis q̄ſierunt: q̄ illis vl̓ cupient̓ ꝯceſſa eſt: ꝑ eaꝫ pacem oēsferme exules piſtorium redier̄t. Preterea et murlum ⁊ carmenianuꝫ arteminumqꝫ piſtorienẜ agricaſtella vt florentini retinerent ꝯceſſū eſt. Quoqꝫpax ſtabilior eſſet qͣtuor ⁊ p̄cipuis piſtorienſiū familijs eq̄ſtri dignitate a ppl̓o florentino inſignitiſunt. Iacobꝰ ſtroza eq̄s florentinus inſigniuit eoſppl̓i noīe: ad hͦ ip̄m cum ptāte publica miſſus piſtorium: ⁊ ludi eq̄ſtres ob eam paceꝫ florentie celebrati ſunt magnifice. Eo tꝑe fuit maxima penuria victualium ꝑ totam tuſciam: adeo vt vix hr̄ipoſſent ꝓ pecunia: ⁊ ſextariꝰ frumenti vno aureovendebat̉: ⁊ ſextariꝰ ſagine. xxx. ſolidis. In comitatu qͦꝫ nō minor penuria: nec erat ī memoria hominuꝫ tanta penuria ī tuſcia. PPiſani qͦꝫ ſub eodem fere tꝑe ad libertatem ſpectantes repellere.Ludouici iugum ꝑrexer̄t: eiꝰ rei cauſa marco vicecomite cum germanoꝝ aliqͣ manu clam accerſito ⁊ intra vrbem recepto arma popularit̓ corripiunt. Depulſoqꝫ demuꝫ tarlato p̄ſide cum oī ludouici p̄ſidio: rempublicaꝫ liberataꝫ ſuo iam ip̄i auſpicio gubernabant. Itaqꝫ mutatis vndiqꝫ rebuſetrurie ſtatꝰ īnouabat̉. Marcꝰ vicecomes ob nauatam piſanis oꝑam magnifice ab illis donatushaud multo pꝰ florentiā venit: receptuſqꝫ eximieac publice honoratꝰ negociuꝫ lucenſe iterato īduxit: ꝓpoſitis ijſdem ꝯditiōibꝰ q̄ pͥus fuerant ciuitati oblate. Ęas ob res ꝯſultatio iterata. eundemqueꝫ pͥmo habuerat exituꝫ habuit: itaqꝫ marcusre infecta ī galliam abijt. At germani luce relicticum pecuniaſ q̄rerent: eandem ad piſanos reꝫ detuler̄t. Nec ꝟo ſunt cunctati piſani illā capeſſere:qͥppe iā p̄dem ſolliciti nō eā vrbē potiret̉ florentinus cunctant̓ pecunias ſoluere vrbēqꝫ ſuſciꝑe paciſcunt̉. Id poſtqͣꝫ florentie auditum ē: nulla fuitmora qui bellū īferret̉ piſanis: qd̓ pꝰ p̄ſidiū ludouici eiectū: tam cito magis ꝯſenſu qͣꝫ aꝑta pace fuerat ītermiſſum. Ea de cā ꝓfecti equites pediteſqꝫ ad piſaꝝ vſqꝫ menia repentino īpetu ꝑuaſere.Sꝫ idem fere tp̄s Catinū oppidū: qd̓ nuꝑ ī fideꝫflorentini ppl̓i deuenerat ad hoſtes defecit. vndeꝯcitata ſunt bella. Inter hec piſani ſpe potiundilucam ob coortas difficultates excluſi: pacem cuꝫflorentinis fecerunt: ꝯditiones fere eedem dicte ꝙin priori pace. Sepius deinde temptata luce deditio cum a ciuitate reijceretur: gerardino ſpinole tandem ianuenſi viro nobili diuitijſqꝫ ſupra pͥuatum modum abundanti: ſuſcepta pecunia germani tradiderunt lucam: venientemqꝫ cum preſidio in arcem validiſſimam quā in ea vrbe caſtruccius munierat: induxerunt. Spinola igitur recepta vrbe ciuibuſqꝫ in ſuam voluntatem benignetraductis pacem agere cupiebat. Florentinis autem longe alit̓ erat mens diuerſa. Spes enī cupidoqꝫ inceſſerat Luca potiūdi. Itaqꝫ nec piſanosnuꝑ tulerant ſe ingerentes nec tunc ſpinole factūequo ferebant animo. Ꝙͣobrem reiecta pacis flagitatōe: catinū acriꝰ premere: aliaqꝫ lucenſis agricaſtella ad defectioneꝫ hortari auxiliaqꝫ rebellātibus polliceri ceper̄t. Spinola igit̉ ⁊ lucēſes cum