TitulusLL.I.r
ti beneficij preciuꝫ ingentē pecuniaꝝ vim ab illisextorſit. ¶ Dū hec in gallia gerunt̉. karolus ⁊ florentini aduerſus caſtrucciū paratas copias circamaturationem ſegetum in hoſtes miſere. Nō em̄profectus eſt in exercitu karolus: ſed florētie remanens: nouellum quendam e ſuis proceribus exercitui prefecit. Profectuſqꝫ cum copijs ſignā: exinde nocturno tempore nemine gnaro ad quoddaꝫoſtiū oppidum acceſſit inuadendum triplici murocircūdatum: quod in breui obtinēs: prede ⁊ ignilocū expoſuit. Exinde non longe ab hoſte caſtrametati pugne ſe obtulerunt: quam cum detractaret caſtruccius ac intra munitiōes ſuos cōtineretretro mouerūt caſtra ⁊ agrū piſtorienſem ingreſſiarthemiū caſtrū tunc munitiſſimum obſederunt.Qui die noctuqꝫ habitatoribus requiem minimedātes: ⁊ vallum ⁊ portā cremantes: tādem caſtellum in deditionē acceperūt: qui intus erāt ex pacto abire permiſſis. Cupientes poſt hoc eodē vīcendi ardore carminianū adoriri. karolus exercitum florentiā reuocauit: certior factus de ludouici aduentu. Poſt mediolanēſiū pͥnceps deceptospecuniaſqꝫ exactas purgato vel attenuato crimine illo coram tyrannis vrceis caſtello brixie congregatis: erectis animi etruriam ludouicus petijtSuꝑatoqꝫ appennij iugo cum omnibus copijs ꝑlunenſem agrum piſas verſus aduētabat. At vbicaſtruccius ludouicum appropinquare intellexit:obuiā cū equitatu profectus: ſummo honore illuꝫexcepit: doniſqꝫ ac muneribꝰ magnifice fouit. Atpiſani ⁊ ſi pͥmo illius aduentum in galliam letatifuerāt: legatoſqꝫ ſuos in pͥmo illo cōuentu ad euꝫmiſerāt: tn̄ poſtea vel hominis improbitatē auariciāqꝫ formidātes. vel cōtentionē romane ſediscōtra quā hic aperte nitebat̉ per horrentes: excludere portis oīno ſtatuerūt. Itaqꝫ dudū coronation eius nunciata focos ⁊ cetera leticie exultationiqꝫ indicia fieri piſis vetuerūt: ⁊ tunc illo appropinquante vrbē cōmunierāt: germanoſqꝫ equiteſmercede apud ſe militātes ob generis ſuſpitionēablatis equis pepulerūt vrbe. Deniqꝫ ſi vi coronaretur: vocare auxilia karoli florentinorūqꝫ cogitabāt. ¶ At ludouicus ſi ab ea ciuitate vel vnica per etruriā imperatorij noīs fautrice reprobaretur: grauiſſimū ſibi ad cetera cōficienda ratuscurā maxime verterat ī piſanos nec quicqͣꝫ intemptatū relinquere ſtatuerat: quo illos ſue addiceret poteſtati. Miſit ergo oratores qui piſanū alloquerentur populū: benigniſqꝫ pollicitatiōibuscōciliarent animos. Sed hi qui rempu. tunc tenebāt ſapientiſſimi ⁊ grauiſſimi viri: mobilitatē plebis veriti: eos in vrbē recuſarūt admittere. Reſtabat igit̉ vi coronari: ſed inerat periculū ne ad karolum florentinoſqꝫ cōfugiētes auxilia inde quererēt: aꝑteqꝫ deſiſterēt. Hoꝝ igit̉ quādā mediamviā placuit tēptare ꝑ guidonē aretinoꝝ p̄ſulem:cui publica cum piſanis erat amicicia: an a ꝓpoſito diuelli poſſent. Preſul igit̉ legatis piſanorūpͥncipibꝰ ciuitatis ad ſe fide publica vocatis apd̓ripā fractus oppidū colloquim inſtituit. Deniqꝫpoſt multa vltro citroqꝫ agitata res hūc redibit.Piſani ſexaginta milia auri nouo pͥncipi dare ꝓ
mittebāt: vt inde abiret: nec eos bello adorireturIn vrbē vero vti reciperent nulla ſuaſione poterāt adduci. Ea cōditōe per ludouicū repudiata:cū legati re infecta piſas reuerterent̉: caſtrucciusfidē eis datā intercipit. Et ludouicꝰ captos piſanoꝝ legatos cognouit: ſubitaneo impetu aīe traiecto copias piſis admouit. Cetera ea captiuitaslegatoruꝫ magnas in exercitu ꝯtentiōes peperit.Guido em̄ p̄ſul ad magnū ſui nominis dedecꝰ ꝑtinere arbitratus legatoꝝ oppreſſionē: qͦs ip̄e data fide in colloquiū iuſſu pͥncipis euocaſſet: iniuriam ſibi a caſtruccio inflictā cōquerebat̉ vociferando. Nō enī tam piſanos qͣꝫ ſuā fidē violataꝫ eſſe.¶ Peracta deniqꝫ inter eos cōtentio ē ludouicocognoſcēte. Preſul legatos piſanoꝝ liberandosremittēdoſqꝫ in vrbeꝫ clamabat: aperteqꝫ ferebathanc iniuriā nō eē latuꝝ caſtruccius minime ſe arbitrari aiebat ſi ille hoſtes vinci doloret. Ex matre ſiquidē florētina genitū neutra ex ꝑte integrūeſſe. Itaqꝫ hos ſectari illis fauere. vt eum generiſdiuerſitatē: ſic animi īcōſtātiā miſcuiſſe. Neqꝫ vero hec eius vacillatio noua ē inquit: nec pͥmū nūcdep̄henſa. Nā ꝙ florentia ſtat ac nō malo domita iā p̄dem ꝯcidit: hic vnus ē cā: vrbē em̄ aduerſop̄lio fractā cū ip̄e ad portas vrgerē: multitudo autē incluſa nec frumētū haberet: nec famē tolerarediutiꝰ poſſet ⁊ obſideri ⁊ capi nullo negocio potuiſſe: ſi hic a me q̄ſitus rogatuſqꝫ ad vrgendā obſidionē ex ſuꝑiori ꝑte venire voluiſſet. Eā tūc remab hoc deſertore ꝓditoreqꝫ ſuaꝝ partiū recuſatāhas nunc moleſtias nouo principi afferre. At vtflorentiā tunc ſaluā eē voluit: ita nūc piſanos ī poteſtatem venire ꝑmoleſte fert. Tu inquit pͥncepsnō quid Guido preſul velit: ſed quid tibi ꝯducatſpectare debes. ¶ Ad hec p̄ſul ſe quideꝫ ſui generis nō penitere: nec ſane ignotū eſſe poſſe caſtruccio cū ille nuꝑ apud aretinos egenus ⁊ miſer ſuſſtentamēta vite ab eodē genere reportauit. Ad obſidendā vero florētiam ea de cā nō veniſſe: qꝛ tūcſibi pax fuerit cū florētinis: quā ſalua fide frangere nō licebat. Se ita ſemꝑ animatum fuiſſe: vt iuriſiurandi religionem fidemqꝫ etiā hoſti datā prtauerit cōſeruandā. Neqꝫ enī inquit: ſi tu caſtrucci vt proditor ⁊ improbꝰ pacē florentinis fregiſti:ego quoqꝫ frangere debui. Naꝫ piſanoꝝ facto nimagis obſtitit: obſtatqꝫ qͣꝫ tui vnius p̄ſentia. Iāeī certe ſcio: pͥncipi huic porte ille paterent: niſi teoīm fraudū ꝓditorē ꝓditionūqꝫ auctoreꝫ piſanivererent̉. Hec ⁊ hmōi altercātes ludouicꝰ ſe parauit: ⁊ ad cāſtruccij fauorē inclinare aꝑte viſus eſt¶ Aggreſſus igit̉ piſaꝝ obſidionē vrbē vndeqͣqꝫcinxit: ac mēſe fere toto circa illā cōmoratꝰ pactōetandē recepit. Per hecip̄a tꝑa guido aretinoꝝ p̄ſul motꝰ ob ſuꝑiorē indignatōeꝫ a ludouico diſceſſit: qͣſi negocijs ī aretinos vocātibꝰ. Et cū permaritima iter faceret: apd̓ nigꝝ mōtem correptusmorbo interijt. Uir qͥdem magnꝰ ⁊ gl̓ioſus ī ſeculo: niſi ꝙ aduerſus potificē rebell̓ vt omittaꝫ ꝙ etſtatui ſuo ⁊ dignitati exercitiū id oīno ꝯͣriū: queꝫtādē errorē recognouiſſe ante obitū ac ꝓ pōtificeſi vita ſuꝑpeteret aduerſus hoſtes militatuꝝ pemiſiſſe quidā litteris tradider̄t. Ꝙͣuis em̄ ml̓tos