Titulus
cundus frater eiꝰ. ¶ In octobrio cū rex anglie reuerteret̉ cū ſuis a ſcōtia ſine cōqueſtū alicuius ciuitatis: vn̄ ⁊ cū verecundia eēt. ꝙ rex iuxta abbatiam rinalſem ⁊ barones eiꝰ ante eſſent ad impediendū ingreſſuꝫ ſcotoꝝ in angliā. Scoti aggreſſi ſunt eos numero quingētos equites ⁊ peditestria milia. Anglici ꝟo retraxerūt ſe in quodā mōte: vt aptius ſe defenderent. Scoti ꝟo obſidētesvndiqꝫ dictū montē deſcendentes ex equis ⁊ debellarūt anglicos: ⁊ ꝓ maiori ꝑte occiderunt velceperunt. Rex audita ſtrage̓ ſuoꝝ cū paucis a dicta abbatia cum dedecore aufugit.Anno prefato ſcꝫ. §. I.M.cccxxij. ad incarnatione tꝑe huiꝰ Io. xxij. pape ortū eſt ciſma cū hereſi eoꝝ qui dicunt̉ fratunculi de opinione al̓s pauꝑes de lugduno. Huiusexordiū fuit qꝛ quidā mgr̄i: tenebraꝝ volentes ſapere pluſqͣꝫ oꝑtet quoꝝ caput fuiſſe dicit̉ mgr̄ michelinꝰ de ceſena ordinis minoꝝ miniſter dogmatizare ceperūt publice p̄dicādo xp̄m ita pauꝑemfuiſſe: ꝙ ip̄e cū collegio ſuoꝝ apl̓oꝝ nihil habuitin mūdo ꝓpriū: nec in cōi nec in ꝑticulari: nec immobilia nec mobilia. Et qꝛ huic ſententie exp̄ſſeꝯtradicit textus euāgelij Io. dicētis ca. iiij. ꝙ diſcipuli (dū xp̄s loquebat̉ cū ſamaritana) iuerantin ciuitatē vt emerēt cibos. Ubi innuit̉ ꝙ pecuniā habebant reẜuatā qua emerent. Et alibi ꝙ iudas loculos portabat ⁊ ea q̄ mittebāt̉ in eis tenebat. Et cū xp̄s dixit iude. Qd̓ facis fac citiꝰ intellexerūt diſcipuli ꝙ iude mandaret neceſſaria p̄ꝑari ſolēnitati paſcali: aut vt egenis aliqͥd daret. Etvn̄ niſi ex pecunia reẜuata in cōi ex el̓ynis datiseis. Ideo multi p̄lati ⁊ p̄dicatores ꝟitatis zelatores fidei nō ſufferētes tātā blaſphemiā ꝯtra euāgelicā doctrinā p̄dicabant ꝯtrariū rōnibꝰ cōfutātes errorē illū. ¶ Sūmus ꝟo pontifex cū doctoribus ſacre theologie ꝓfeſſoribꝰ ac iuriſtis diligeter fecit examinare dictā materiā: ⁊ cōperta veritate declarauit ⁊ determinauit hoc ab omnibꝰ fidelibꝰ eſſe tenendū xp̄m cū apl̓is habuiſſe quedāmobilia in cōi: vt pecuniā ei elemoſinal̓r datamUn̄ ⁊ aug. xij. q. j. Habebat dn̄s loculos a fidelibus oblata ꝯſeruās: vt ſuoꝝ ⁊ alioꝝ neceſſitatibꝰꝓuideret. Et ſi qͥs ꝯtrariū ꝑtinaciter teneret hereticus haberet̉: ⁊ ꝯͣ eū ſicut ꝯͣ alios hereticos ꝓcederet̉. Multi aūt ex illis inuentoribꝰ erroris obſtinati ꝑmanſerūt. Et in tantā veſaniā ꝓrumperunt vt ſciſma in eccīa ſuſcitarēt faciētes ꝯgregationē ſynagogā ſathane: quā dicebāt verā eccl̓iāapud ſe eē: erigētes ſibi caput drachōis in papāpetrū de coruaria ep̄os ex ſua fecta ꝯſecrare faciētes: ⁊ hereſim illā ꝑ orbē apud ſimplices in occulto diſſeminantes: ⁊ vt temerarij ponentes os ſuūin celū: auſi ſūt dicere. Io. xxij. eſſe hereticū: qꝛ tenentes illā opinionē hereticos declarauit. Suꝑhis cōdens tres extrauagātes quarū vna incipitIta quorundā. alia. Ad ꝯditorē canonū: vbi diffuſe dilucidat̉ materia iſta. Aſſerūt etiā hereticiilli. ꝙ oēs p̄lati ⁊ ſūmi pōtifices qͥ fuerūt poſt ip̄ꝫIo. xxij. qꝛ nō reprobauerūt ſnīam eiꝰ ſuꝑ ea re.ſed approbar̄t vt veridicā ⁊ fidelē: eē hereticos ⁊
LAqui eos ſequunt̉ nec poſſe ſaluari: ſꝫ ſolū tenētesfidē immo ꝑfidiā ſuā. ¶ Multi igit̉ infecti errore illo capti in diuerſis mundi ꝑtibꝰ obſtinati: inopiniōe ſua cōbuſti ſūt in diuerſis tꝑibꝰ nec vnqͣꝫex eis viſum eſt miraculū niſi cinis cōbuſtionis:et merito qꝛ neſcit diuina veritas pr̄ociniū p̄ſtare erroribꝰ: cū tn̄ ecōtra poſt hereſim illā inchoatam multi ⁊ multe fidē ⁊ obediētiā romanoꝝ pōtificū tenentes claruerīt miracul̓ nō paucis. Adhuc reprobi illi inueniunt̉ in ſeculo: cōſtituētes ſibi papā vel potiꝰ antixp̄m. ep̄os ⁊ ſacerdotes: etꝑ domos mulierculaꝝ dogmata ſua docent: ⁊ ſacramēta miniſtrāt filij dyaboli. Abūdauit talibꝰmagno tꝑe marchia anchonitana ⁊ p̄cipue fabrianumeſiū: maiorita: maſſatiū: nec florentia caruitfece huiꝰ erroris in aliquibꝰ. Demū expulſi ad terras grecie dicunt̉ ſe tranſtuliſſe. ¶ Demū illi anti pape adheſit. Ludouicꝰ bauarꝰ imꝑator obedientiā p̄ſtans ⁊ ab eo coronari ſe fecit. Sꝫ nō multo poſt ip̄e. Petrus antipapa captus ductus eſtquinionē ad Io. papā. ⁊ abiurata hereſi ⁊ ſciſmate ad ꝑpetuū carcerē deputatꝰ ē: ⁊ imꝑator ciſmaticꝰ imꝑio pͥuatꝰ fuit. De iſta hereſi ⁊ reprobatōeeiꝰ habet̉ diffuſe ī qͣrta ꝑte in ti. de dono ītellectꝰ.Circa tempus il. .§. II.lud floruit dantes de allegherijs florentinꝰ poetainſignis: qͥ edidit opus egregiū: cui ſimile in vulgari nō habet̉ eximie ſcīe ⁊ loquentie maternalisqd̓ tripartitū fecit ẜm tres aīarū ſtatus ex hac luce migrātiū vicꝫ de ꝑadiſo: purgatorio: ⁊ infernoAd hoꝝ alteꝝ aīe de corꝑe exeutes accedūt poſtxp̄i aduentū ⁊ paſſionē. De limbo pueroꝝ nō tāgit forte ꝓpt̓ variā opinionē ſtatꝰ ⁊ ꝯditōis aīaꝝillaꝝ. Uerū in hͦ videt̉ erraſſe nō parū qꝛ antiqͦsſapiētes philoſophos. poetas. rethores: infideles vt democritū. Pythagorā. An axagorā. Platonē. Socratē. Ariſtotilē. Homeꝝ. Uirgiliū. Ciceronē: ⁊ alios deſcribit eē in cāpis eliſijs: vt etſinō in gl̓ia: tn̄ ſine pena exiſtāt: cū ſcd̓ꝫ fidē catholicā nō ſit dare talē ſtatū in alia vita qͦ ad illos qꝛhn̄tes iā vſū rōis de hac luce migrar̄t. Sꝫ aūt adcelū euolant iam purgati ab oī reatu in exitu ſuoaut obnoxij pꝰ purgatōeꝫ ad ꝑadiſū aſcēdūt. Ceteri ꝟo ad inferna deſcēdūt: vbi nullꝰ ordo: ſꝫ ſempit̓nus horror īhabitat penaꝝ īmenſaꝝ: ex qͥbꝰ nl̓la ē redēptio: l̓ diminutio l̓ alleuiatō. Et in hꝰ loco ſūmi cruciatꝰ ſctī antiqͥ doctores hieronimꝰ auguſtinꝰ ⁊ alij aſſer̄t eē illos ſcl̓i ſapiēteſ ꝓpt̓ erroꝝelationē ⁊ īfidelitatē qͦs dātes ponit in cāpis eliſijs. De qͥbꝰ etiā apl̓s ait ad romanoſ c. j. Qui cūcogͥuiſſent deū: n̄ ſicut deū glorificauer̄t aut gr̄aseger̄t ſꝫ dicētes ſe eē ſapiētes (Et ẜm pͣs. Liguānr̄am magnificabimꝰ: labia nr̄a a nob̓ ſūt: qͥs nr̄dn̄s ē: ſtulti facti ſunt ꝓpt̓ qd̓ tradidit eos deꝰ ī reprobū ſenſū. Nec ſufficient̓ defendūt eū qͥ dicunt̉iſtud nō ſenſiſſe: ſꝫ vt poetā finxiſſe ẜm opinionealiqͦꝝ qꝛ cū liber ille ſit ī vulgari ꝯpoſitꝰ ⁊ a vulgaribꝰ frequētata: lectō eiꝰ ⁊ ideotis ꝓpt̓ dulcedinerichmoꝝ ⁊ ꝟboꝝ elegātiā: nec ſciāt diſcerne̓ int̓ fictionē ⁊ ꝟitatē rei: defacili pn̄t crede̓ eſſe talē ſtatuꝫ in alia vita quē īprobat fides eccīe. Celeſtinū