CapitulūIIIIFo.
CXXIII
ex ſuis. Dn̄s p̄pa ad reqͥſitōeꝫ dicti marchiōis ꝓceſſū t̓ribilē fulmīauit ꝯͣ dictū fredericū ⁊ ꝯͣ rectores ⁊ capitaneos oxoniēſis cītatis ⁊ racanatēſis.de hereſi eos notās in qͥbuſdā articul̓: vn̄ ⁊ crucēfecit p̄dicare ꝯͣ illos in tuſcia et alijs ꝑtibꝰ ytalie:cōcedēs indulgētiā plenariā ꝓficiſcētibꝰ vel mittentibꝰ bellatores ꝯͣ illos. Multiqꝫ ex florētia ⁊ ſenis in fauorē eccīe crucē acceper̄t. Cū aūt vna dierum marchio: qͥ erat ꝓ eccīa cū copijs ſuis rachanatū imꝑgͣret ⁊ tūc comes fredericꝰ vrbini exiſtēſmagnā talliā ſeu impoſitōꝫ pecunie cōmunitatiindixiſſꝫ: vt poſſet in ſuccurſū accede̓ cū ſtipēdiarijs ep̄i aretini ⁊ caſtruccij rachanatū deo diſponēte in deteſtatōeꝫ ⁊ iudiciū illiꝰ frederici ſubitoppl̓s vrbinatꝰ tumultuās arma corripuit ꝯͣ dictūfredericū. Qui īprouiſus ſę clauſit in arce cītatꝭ ⁊ppl̓o obſeſſus vidēs ſe nō poſſe defende̓ l̓ euade̓:ſe ppl̓o tradidit mīam poſtulās ab eo ⁊ ꝓ gr̄a poſtulās ſe decapitari: ⁊ nō magis illudi ⁊ crudeliori morte dānari. Deſcēdēs gͦ de arce ſil̓ cū filio ſeſpoliās ⁊ funē in gutture hn̄s ppl̓o obtulit mīamclamās. At ppl̓s irritatꝰ ꝯͣ eū nulla mīa motꝰ ē: ſꝫip̄m int̓ficiēs cū filio: poſtea mortuū ꝑ t̓rā traxer̄thincinde vituꝑia ml̓ta circa illud inferētes. Et qꝛin excōicatōe mortuꝰ: iō ſepultura aſini ſepultꝰ ēnō eccl̓iaſtica. Sꝫ ⁊ duo alij filij eiꝰ fugiētes ex vtbino. Eugubij capti ſunt: alt̓ ꝑuulꝰ in vrbino. Etſic impletis iniqͥtatibꝰ eoꝝ de mōte filtro. q̄ ſꝑ fuerant rebelles ⁊ ꝑſecutores eccīe: exterminauit eoſdeꝰ de t̓ra. Hec reuolutō vrbini ⁊ occiſio fredericiaīauit ppl̓m oſoni ꝯͣ ſuos rectores. Et clamātibꝰcūctꝭ ſe velle pacē hr̄e cū eccīa: timētes qͥ regebātne qͥd ſimile accideret eiſ qd̓ frederico fctm̄ fueratex ciuitate aufuger̄t: ⁊ ppl̓s oſomēſis ſeip̄m eccīetradidit ⁊ marchioni. Paulopꝰ racatanēſes hisauditis: expulſis rectoribꝰ ſuis qͥ erāt ꝓ gibelliniſſe eccīe ⁊ marchiōi ſubdider̄t. Sꝫ marchio in vindictā interfectōis nepotis ſui ⁊ ſuoꝝ imponēdoeis viciū ydolatrie ip̄aꝫ igni expoſuit ⁊ muros eiꝰvſqꝫ ad fundamēta diruit. Qd̓ quid ē ex ꝑte marchionis crudelitas nimia: ex ꝑte dei iuſtū iudiciūfit ꝓpter magna ſcelera dicte ciuitatis.Eodē anno. M. .§. XII.cccxxij. p̄pa Io. attēdēs ad duriciā ⁊ obſtinatōꝫdn̄i maffei ⁊ filioꝝ eiꝰ de vicecomitibꝰ tyrānidē exercentibꝰ in mediolano ⁊ pluribꝰ alijs lōbardie ciuitatibꝰ magnis. qꝛ nec mādatis p̄pe ⁊ legati eiꝰobedire voluerat vt recede̓t ab impugͣtōe ianue ⁊auxilio ciuiū eiꝰ ⁊ cēſuras excōicatōis ꝯͣ eos lataſcōtemnebat: p̄dicari ſtatuit crucē ꝯͣ eos tāqͣꝫ ꝯͣ hereticos ⁊ ꝑſecutores eccl̓ie: largiendo plenariā indulgentiā bellantibꝰ ꝯͣ illos. Cōſiderās inſuꝑ pōtifex ꝙ miſſio copiaꝝ cū dn̄o Philippo valeſianoin lōbardiā ꝓ eccl̓ia fruſtrata erat: illo ſe cōcordāte cū tyrannꝰ ill̓ lōbardie. Et qꝛ potētia dn̄i Raymundi de cardona capitaneỉ pugnatoꝝ eccīe. ſola nō erat ſufficiēs ad cōterēdas vires tyrannoꝝilloꝝ reqͥſiuit ip̄e p̄pa cū tractu regis Roberti fredericū ducē auſtrie ⁊ electū imꝑatorē romanoꝝ:licet aliud etiā eēt cōpetitor: vt p̄ſtaret auxiliū ꝓmittēs ei ꝙ ſi deſtinaret copias ſuas ex alemānia
in lombardiā ad expugnandū dictos rebelles ecleſie ⁊ excōicatos: eū confirmaret in imꝑatorē ⁊germanū eius clericii ꝓmoueret ad archip̄ſulatūmaguntinū. Qd̓ cū fredericꝰ acceptaſſet miſit qͥngentos viriles bellatores cū germāo alio ſuo. Hērico duce auſtrie qͣꝫcitiꝰ in lombardiā. Qui in ramis palmarū brixiā ingreſſi ſunt. Suꝑuener̄t qͦꝫet alij multi ex alemānia cruce ſignati eis adiuncti: ita vt aſcenderēt ad numerū duoꝝ miliū eqͥtūteuthonicoꝝ. Capitaneꝰ mediolanen̄. dn̄s. Maffeus cū ſuis ſequacibꝰ animaduertēs ꝑiculū ſuū⁊ exterminiū ſuoꝝ ex collatōe tanti exercitus teuthonicoꝝ cōtra eos: ⁊ ꝙ quotidie augebat̉ numerus hoſtiū. Nam ex etruria florentini bononienſes. ſenenſeſqꝫ mittebant ſuos. Rex robertus miſerat ꝓcuratores ſuos cū magna pecunia ad ꝯducendū. cccc. equites ⁊. cc. baliſtarios. Et dn̄s etiāRaymūdus de cardona cū. M. quingentis venturus expectabat̉ ſimul cū legato apoſtolico ⁊ peditibus innumeris cruce ſignatis. Qui om̄s ſil̓debebant ꝯuenire cū henrico p̄dicto duce auſtrie¶Hec igit̉ ſecū recogitans capitaneꝰ: vt ſerpēstortuoſus veneno ſue fraudis vſus ē ad extinguēdam vitā dicte collectōis ꝯͣ eū. Miſit igit̉. xij. viros ex notabilioribꝰ mediolanenſiū oratores addn̄m legatū cardinalē: qͥ tūc erat valētie: p̄tendēsſe velle cōcordiā ſumere bonā cū eccīa: qꝛ ppl̓s mediolanenſis ꝑſpiciens tantū exercitū ꝯͣ ſe cōgregatū ⁊ ſe excōicatos: nolebat tātū exterminiū animarū ⁊ corpoꝝ ſuſtinere ꝓpter familiā vicecomitum. Interea cū dicti oratores valentie tractarētcōcordiā cū dn̄o legato idē capitaneꝰ mediolanēſis aſtutiſſimꝰ miſit alios oratores ſecreto in alemanniā ad fredericū ducē auſtrie: on̄dēs ⁊ declarans qͦ mō illud qd̓ egerat erat ꝯͣ imꝑiū ⁊ ꝯͣ ſemetip̄m immittendo .ſ. germanū cū copijs ſuis ꝯͣ terras lombardie. Et qꝛ ſic eccīa ⁊ rex robertꝰ obtinerent mediolanū cōſeq̄nt̓ ſubijcerēt ſibi oēs aliaslōbardie ciuitates ⁊ oēs fideles imꝑij ⁊ ex lōbardia ⁊ etruria: ꝓpt̓ qd̓ nūqͣꝫ amodo ſpē poſſet hr̄eintrādi ytaliā ꝓ corona ſuſcipiēdi īꝑij. Obtuler̄tqͦꝫ munera magna q̄ hoīes placāt atqꝫ deos. Fredericꝰ habito ꝯſilio ſuoꝝ cupiditate deuictꝰ q̄ neabſtinere nouit a vetitis: nec gaude̓ cōceſſis: necpietati xp̄iane adhibe̓ conſenſū: acqͥeuit peditismutādo ꝓpoſitū in auxilio eccl̓ie ꝓmiſſo: vn̄ ⁊ fratri ſuo henrico ſcpͥſit ꝙ inuēta aliqͣ occaſiōe ſimulata (quā facile inuenit qͥ vult ab amico recede̓) reuerteret̉ in alemāniā. Qui reſcpͥta ſuſcipiēs a frederico: ⁊ a capitaneo mediolanēſiū recepta magͣqͣntitate pecunie ab eo ⁊ alijſ lōbardie tyrānis illaexecutꝰ ē. Cū gͦ deliberatōe iā facta debe̓t ip̄e hēricus cū brixianis ⁊ pr̄iarcha aqͥlegie ⁊ alijs cōpijſin bellū exire ꝯͣ berganiū: qͥ iam tractabāt ſe ciuitatē eis trade̓ pͥuſqͣꝫ de ciuitate egrederet̉ dixit ſevelle dn̄ium brixie hr̄e. Brixienſes aūt aduertentes ſe hoc facere nō poſſe: qꝛ vacante imꝑio ſe tradiderant regi roberto. Huic rei aſſentire noluer̄t.Ex hoc henricꝰ indignatōeꝫ on̄dens: receſſit cuꝫoībꝰ copijs ſuis ex ciuitate ꝑgens veronā. Qui adn̄o cane ibi tyrānice dn̄ante honorifice ſuſceptꝰ ē⁊ magnis donis viſitatus. Ex eo loco in aleman-
q 5