Capitulū .VIII.Fo. .XCIX
clarioribꝰ rōnibꝰ ꝯfutare duximꝰ eoꝝ latratibꝰ nōdare rn̄ſum: vt ꝯtrita eoꝝ rabies auctoritate ſonora p̄ſidentis in ſup̄mo iudicij ſolio frangeret̉ ⁊ patens ꝟitas ꝑ ſeip̄am veniret ī publicaꝫ notiōꝫ: noſtrūqꝫ ſilentiū ī ſuppliciū eis foret. Proceſſus tn̄ꝯͣ ip̄os ⁊ alios fecimꝰ ſucceſſiue varios diuerſiſqꝫtꝑibus ſpūales ⁊ tꝑales ⁊ ſnīas ꝯtinentes. ⁊ easibi expͥmit. ¶ Sciendū tn̄ ꝙ ſucceſſor eiꝰ bn̄dictusri. hanc ſnīaꝫ reuocauit ꝑ extrauagantē: exceptistribus .ſ. depoſitōe a cardinalatū ⁊ īhabilitatiōead papatū: ⁊ bn̄ficijs eccl̓iaſticis ⁊ ꝯfiſcatōe bonorū. Exinde ꝑ clementē. v. ſucceſſorē bn̄dicti fuer̄treſūpti ad cardinalatū p̄fati iacobꝰ ⁊ petrꝰ: et recōciliati eccl̓ie ī cardinalatu defuncti ſūt. Et ioh̓.xxij. filiū ſuū dicti ioh̓is ꝓmouit ad cardinalatuꝫmulta etiā ordinauit ī fauorē fidei circa inqͥſitōeꝫꝯͣ hereticos vt pꝫ de here. ī multis. c. li. vj. Statuit etiā feſtū ſeu feſta qͣtuor doctoꝝ .ſ. gregorij. hieronymi. auguſtini. ⁊ ambroſij. Ac etiā. iiij. euāgeliſtaꝝ celebrari ſub officio duplici. extra de reli. etvene. ſanctoꝝ. Glorioſus. li. vj. vbi de ceſſationeab oꝑibus nil dicit vnde non videt̉ in hoc eē ſubprecepto.Huius potifica .§. II.tus tꝑe anno ſcꝫ. v. ⁊ ab incarnatiōe dn̄i. M. ccc.celebratꝰ ē iubileꝰ: ⁊ ꝑ ip̄m decretū ⁊ declaratū vtdeinceps de centenario ī centenariū iubileꝰ celebraret̉ ī qͦ ꝯcedit̉ plenaria īdulgentia pctōꝝ totoillo anno ad vrbē accedētibꝰ ꝑegrinādo ⁊ viſitātibꝰ qͣſdā eccl̓ias penitentibꝰ ⁊ ꝯfeſſis. Que īdulgentia vulgo d̓r culpe ⁊ pene: ſꝫ culpā ſolꝰ deꝰ remittit: ẜm id yſaie. Ego ſolꝰ deleo iniqͥtates tuaſꝓpter memetip̄m ait dn̄s. Durante aūt dicto iubileo d̓r p̄fatū bonifaciū. viij. ī publico p̄latoꝝ cōſenſu ꝯcionatū: recenſuiſſe ſe eodē anno. xij. legetiōes qͣꝝ florentini extiterāt pͥncipes a diuerẜ mūdi pͥncipibꝰ accepiſſe: ⁊ legatoꝝ inde noībus atqꝫfamilijs palā exhibitis: cū noībus deſtinātiū adiunxit. In gl̓ia itaqꝫ florentini noīs affirmo: ī gubernatōe orbis terraꝝ florentinos aliud elemētūfore. Hic etiā bonifacius ſanctū lodouicū regemfrancie ſciōꝝ catalogo aſſcripſit cū ſolēnitate magna ⁊ celebrandū de eo officiū ſtatuit. Satis exaltauit dignitatē cardinalatꝰ graues ſnīas fulminans ꝯͣ inſecutores cardinaliū. Degractatōis clericoꝝ ſolennis ponit modum. Pecunias ꝯgregauit nō modicas ad exaltatiōeꝫ eccl̓ie: necnō ⁊ magnificatōeꝫ parentele. Gr̄as ꝯceſſas a celeſtino reuocauit q̄ nō fuiſſent effectū ꝯſecute. Nepotē ſuūcomiteꝫ caferte ꝑ Rarolū regem fieri fecit ⁊ filiosp̄dicti nepotis ſuis vnū comitē fundoꝝ: alterumcomitem palatij. Caſtꝝ militiaꝝ rome emit quodoli fuit palatiū octauiani īꝑatoris: ⁊ ip̄m reficere⁊ augere cū multis ſumptibꝰ fecit: ⁊ alia fortia etpulchra caſtra ī cāpania ⁊ marittima. In hyemecū curia rome reſidebat: in eſtate ī reate vel vrbeveteri pͥmo: poſtea ī anania ad nobilitādū cītateꝫſuam vn̄ erat oriundus. ¶ Cū aūt iam inchoatuꝫeēt p̄lium ⁊ diſſenſio magna int̓ philippuꝫ regemfrancie ⁊ eduardum regeꝫ anglie ꝓpt̓ ꝓuinciamguaſconie: papa bonifaciꝰ miſit duos cardinaleslegatos illuc ad cōponendā pacē inter illos: ſed
paꝝ vel nihil ꝓfecerunt. permanentibꝰ vtriſqꝫ inpertinacia eius qd̓ ip̄is videbat̉ veridicum: ſꝫ magis aggrauatum eſt prelium inter eos.Ad geſta in flore/ §. IIItia redeundo: q̄ ſupra inchoauimꝰ de giano bellaanno dn̄i. M.cclxxxxiiij. externaꝫ pacē inteſtinediſcordie cītateꝫ diſcuſſere. Nam vt ſcribit Leonar. in hiſto. floren̄. Ianus labella pꝰ legē ꝯͣ nobilitatem latā maliuolentia potentioꝝ ⁊ inuidia pariū agitatꝰ: tādem ī exiliū pulſus eſt: nō diſſimiliexemplo ceteroꝝ hoīm: qui bn̄ficijs ingratoꝝ populoꝝ fundamenta ſua ſtabilitatis collocar̄t. Geſta ꝟo eſt res ī hunc modū. Rixa int̓ agnatos familie nobil̓ coorta: q̄dā e minima plebe hō dū alterutri fauet: accepto letali vulnere appetierat. h̓ ⁊ſi nō ſatis ꝯſtabat cuiꝰ manu cecidiſſet: tn̄ eiꝰ delicti famā in auctoreꝫ certū iactabat̉. Cum h̓ igiturſeu gr̄e ad cōplacendum alicui magnati ſeu innocentie fiducia ad mgr̄atum veniſſet: ac ſe purgaret de infamia exceſſus: tandeꝫ a p̄ſide .i. ptāte abſoluit̉. At plebs q̄ iam erecta vindictā cedis expectabat: vbi abſolutū ſenſit iram a reo ī iudicē vertit: raptiſqꝫ ꝯfeſtī armis ad edes iani labella multitudo ꝯuenit: eum vicꝫ vt patronum libertatis:auctorē legis: vindicē tyrannoruꝫ: ſuccurrere aduerſus potentiā nobiliū: ſordeſqꝫ corrupti mgr̄atus clamitabat. Ianꝰ hunc motū plebis neqꝫ cōpͥmere ſtuduit cū facile id poſſet: ne rurſus ſeſe eiſducē dedit: ſꝫ ad germanū ſuū eos miſit cuꝫ qͦ adpͥores ire monuit ⁊ vexillū iuſticie ſequi. Non tn̄paruit multitudo: ſꝫ protinus a iani edibꝰ ad pretoriū oppugnādum ꝑrexit .ſ. palatiū ptātis. Ibiincenſis refractiſqꝫ foribꝰ nō prius deſtitit qͣꝫ violentia ⁊ rapinis fedo quidē exemplo ſeſe cōtaminauit Hic ppl̓i furor qm̄ ibi ab initio ꝯuenerat exedibus iani labella manaſſe videbat̉. Et mouebat pleroſqꝫ inuidia ꝙ eēt ad hūc potiſſimū vrbane multitudinis facta concurſio: ꝙqꝫ patronus libertatis fuerat appellatus. Deniqꝫ carpere pote̓tiam hominis criminariqꝫ non nobilitas modo:verum etiam plebei quidam ceperunt. Et qͣꝫqͣꝫ inceteris aduerſi: in hoc tamen vno pari voluntateconſpirantes. Ceteꝝ diuerſis rōnibus nobilitas.quidē ob legē in ſe ꝓmulgatā hoīeꝫ male oderatPopulares āt ⁊ ſi ꝑiculum reipublice ſimulabāt:nll̓a tn̄ alia re qͣꝫ īuidia torq̄bant̉. ¶ Igit̉ ꝓximiscōmitijs ferꝯciſſimeqꝫ ad pͥoratū nouū cetu aſſumpto: ianus ipſe de vi publica accuſat̉ ꝙ rumoresip̄e ī cītate ſuſcitauerit: ꝙqꝫ multitudinē. armataꝫpͥuato ꝯſilio domi habuiſſꝫ: ꝙqꝫ eadē multitudoilliꝰ iuſſu p̄toriū oppugnaſſet. Ob eā accuſatōem.ciuitas ꝯfeſtim recta atqꝫ ſollicita: animis ꝓ tanto reꝝ motu in diuerſa abijt. Nā plebs qͥdē ⁊ oīsml̓titudo vrbana rem ꝑgrauit̓ ferebat. ꝯcurrebatfrequēs ad iani edes ꝑata ꝓ eiꝰ ſalute ferro decernere hortabat̉qꝫ vti bono eēt aīo: nec īimicos īuidos metueret. Tm̄ em̄ vis: tantūqꝫ potentie florētine plebi ineſſe: vt ea ſibi ꝯiuncta terrori ip̄e potius inimicis eē debeat: qͣꝫ ab illis terreri. At nobilitas īplacabili odio ꝯͣ illū exarſerat: veniſſeqꝫ tp̄svindicte eſtimabat. Que cuꝫ ꝑ ſe multum poſſetaddita populoꝝ manu ac pͥoꝝ auctoritate: ī expu
n 5