Fo. LXXXV.CapitulūIII
ipſa vrbe vtriuſqꝫ poteſtatis monarchiā romanispontificibus declararet. non iuſtum arbitrans. vtvbi ſacerdotij principatū ⁊ chriſtiane religiōis caput imꝑator celeſtis inſtituit. illic imꝑator terrenhabeat poteſtatem quin magis ip̄a petri ſedes inromano iam ſolio collocata libertate plena in ſuis agendis ꝑ omnia potiretur: nec vlli ſubeſſet homini que ore diuino cunctis dinoſcit̉ eſſe prolataDecet nāqꝫ ip̄i romano pōtifici ꝑ fratres ſuos ſacroſancte romane eccīe cardinales: qui ſibi in executione officij ſacerdotalis coadiutores exiſtunt:libera ꝓuenire conſilia. Decet ipſius nullo modovacillare iudicia vt fratres ipſos nullus ſecularispoteſtatis metus exterreat nullus temporalis fauor abſorbeat: nullꝰ eis terror immineat: nihil eoſa veri conſilij foliditate remoueat: quin cū ꝑ ip̄mromanū pontificem in quibuſcūqꝫ negocijs cōtirgeret eorum peti conſilia in cōſulendo ꝑ omnia liberi eidē romano pontifici in omnibus que ꝓ tēpore imminent. libere conſulant et aſſiſtant. Ipſaqꝫ romani pontificis vicarij dei: que ſuis temporibus occurreret electio eorūdem cardinalium cumexpediret facienda ꝓmotio in omni libertate ꝓcedant. ¶ Digne itaqꝫ ad vrbem ipſam eiuſqꝫ regimen aciem noſtre cōſiderationis extendimus vtfelici ducta regimine p̄ſeruetur a noxijs ⁊ optatisſemꝑ proficiat incrementis. Nunqͥd obduxit obliuio que vrbi que incolis nota diſpendia intuler̄thactenus ꝑegrina regimīa? Nunquid nō hec deſtructio. menium deformatio ꝓueniens ex ruinisluce clarius manifeſtāt? Nunquid nō hec fideliūcōtrectata depoſita. Nunquid nō hecipſa venerāda dei templa. p̄ſidentis manu ſacrilega diebꝰ noſtris nepharie violata proclamant? Quid plura.Nonne ipſius vrbis retroactis temporibus ī corrupta cōſtantia ſub regentis eo tempore nephando ſubuerſa regimine. ipſam vrbem ſpeculum fidei tanta reſperſit infamia: vt a matre ſua romana eccleſia filia p̄dilecta deuiare compulſa. quondam cōradinū: qui de venenoſa radice Fredericiquondam romani imꝑatoris colubri tortuoſi. iuſto ipſius eccleſie iudicio reprobati. ꝓdijſſe videbatur in regulum. quiqꝫ ad exterminium romanematris eccleſie. manifeſtis indicijs vna cum ſuisfautoribus aſpirabat. in contemptū dei: ſue mr̄isac ipſius vrbis obprobriū patenter exciperet recepto faueret. conſtituens ſe ꝑ hec tampatentis hoſtis ſue matris eccleſie filiam adiutricem. Hec ip̄irome p̄ſtiterunt ⁊cͣ.Hic igitur nico .S. III.laus ẜm cron̄. floren̄. in iuuentute ſua fuit bone vite ⁊ fame ⁊ adeo honeſtus ⁊ caſtus: vt virginitatēſui corporis ſeruaſſe diceret̉. Et magni animi fuit ac calore conſanguineoꝝ et conſortum .ſ. vrſinorum magna aggreſſus eſt ⁊ ardua: vt exaltaret genus ſuum. Et ſymonia ꝑ eos ſatis manifeſte ī curia diſcurrebat Multū ditauit ſuos ꝯſanguineoſpoſſeſſionibus. caſtris. ⁊ pecunijs ſuper alios romanos. Septem cardinales creauit romanos. ⁊ꝓ maiori parte ſuos attinentes. Et inter ceterosad requiſitionem ⁊ preces dn̄i gyamus de colum
na: fecit cardinalem dominū Iacobum de calumna qui erat ſuus frater conſobrinus. Et hoc ideone columnenſes adhererēt ⁊ fauerent ambaldenſibus eorum inimicis ſcꝫ vrſinorū: ſed vniti cū eiseſſent illis in adiutorium. Et fuit vtiqꝫ res magni ponderis ⁊ ardua. ex eo ꝙ in preteritum .ſ. tempore alexandri tercij. eccleſia priuauit omnes cōlumnenſes beneficijs eccleſiaſticis ⁊ deſcendētesab eis. quia rebellantes ſe eccleſie frederico pͥmoimperatori adheſerūt perſecutori eccleſie. Edificauit etiam ipſe illud magnificum palaciū ſanctipetri in vrbe. Queſiuit quandam neptem ſuā tradere in vxorem nepoti regis Karoli cui rex nō acquieuit. quia non videbatur bene proportionaritalis copula. Quod papa egretulit. Uoluit etiā⁊ effecit vt karolus renūciaret ſenatoriam dignitatem vrbis ⁊ vicariatū imperij cū vacauit. Abſtulit etiam caſtrū ſancti angeli eccleſie ⁊ cōtulit domino vrſino de vrſinis. Fecit etiam conferri eccīeromane romādiolam per priuilegium imperiale.quia non ſeruauerat promiſſionem factam imperator ipſe de intrando ytaliamNicolaus igitur. §. IIII.iſte tercius vir preſtantiſſimus. ⁊ ſi familia ſtudiopartium vel precipua ortus: regi tamen priuatiminfenſus erat: ꝙ nuper mortuo rome Innocen̄. cūad eligendū pontificem incluſi de more pares cōueniſſent: preſidens conclaui rex gallicos patrescontra ytalos vel imprudēter foueratꝭ ex quo magna noſtrorū in ſe contraxerat odia. Ea igitur indignatione accenſus pontifex. ⁊ ſimul quia maiorem potentioremqꝫ eſſe putabat qͣꝫ libertati expediret: multa in ſuo pontificatu molitus eſt quo regiā amplitudinem nimis elatam deprimeret. Nā⁊ vicariatum etrurie: quem eccleſia regi commiſerat exinaniuit. ⁊ ſenatoriam vrbis poteſtatē quāad eam diem continuauerat rex: coegit dimittereconſtitutōne inſuper edita ne cuiqͣꝫ regi aut regiaſtirpe oriundo ſenatoriam aliamue dignitatē rome habere liceret. vt dictū eſt ſupra. per quam nota innuebatur karolo ⁊ arrigho hyſpano: qui ꝓximi fuerāt ſenatores. Et cū romana ſedes minusopera indigeret regis. Bertuldum vrſinū ꝓpinquum ſuū. turmas equitū alere iuſſit. ſub prextuvrbiū recuꝑandarū: que ꝑ id tēpus a guidone feretrano principe diuerſarū factionū ſeu partiumin vmbria occupabant̉. Diſcordias qͦꝫ ⁊ ſimultates ciuitatū etrurie ꝑ qͣs fauores ꝑtiū ⁊ infinitampecuniarū materiā rex captare ſolebat. tollēdasſopiēdaſqꝫ curauit: ꝑ latinū legatū virū religioſūromanū ⁊ ordinis p̄dicatoꝝ ac precipue auctoritatis. Cauſa huiꝰ fuit. qꝛ guelfi reuerſi ī ciuitateꝫcū ml̓to hōre ⁊ diuitijs ex bonis gibellinoꝝ ingͣſſati. impīguati ⁊ dilatati. ceperūt ex ſuꝑdia ⁊ īuidia int̓ ſe rixas ⁊ ſeditōes face̓. potētiores familievn̄ ſeq̄bant̉ ſepe vl̓nera ⁊ mortales īimicitie. ⁊ p̄cipue int̓ familiā adimariū q̄ tūc erat valde potēs.⁊ familias toſingorum ⁊ de donatis ⁊ patzys colligatos contra adimares. propter que pars guelfa ⁊ communitas miſerunt oratores ad Nicolaum papam. ſupplicantes. vt aliquem probum