Druckschrift 
3 (1491)
Entstehung
Seite
LXXIv
Einzelbild herunterladen
 

TitulusXIX

tem ſibi inferentibus nō reſtitit. ſꝫ etiā ꝓ eis ſuppliciter interceſſit. Certe ſi oculos capitis mihi eruerent: vel vtrūqꝫ truncarēt brachiū: eos nullatenꝰminꝰ diligerē nec minus exhiberē aīm ſiue vultū.Quia ꝟo debitū paſtoris officiū qͣꝫqͣꝫ ad eccleſieliberationē manus eius extenta eſſet exercere nōpotuit: tactus dolore cordis intrinſecus ⁊ quaſi ꝓalioꝝ reatibus a ſe penas exigēs: ſemetip̄m extraregnū anglie relegauit. Hac aūt in hoc ꝯſideration ducebat̉. ꝙ ſi totā ſeueritatē eccīaſticā expenderet in rebelles. eā forſitan legatus in irritū duceret: ⁊ nihilominꝰ regē alioſqꝫ ſibi ī ira moleſtosad deteriora ⁊ magis grauia ꝓuocaret. Si ꝟo p̄ſens exiſtens eoꝝ errata nō conaret̉ corrigere: videret̉ ea quaſi ꝑ quandā diſſimulationis copiaꝫapprobare. Tūc tꝑis aūt quoſdā īfirmos miraculoſe ſanauit: duos febricitantes et aliū in genibuſinfirmū: Beatus etiā thomas martyr qͥ fueratinibi archiep̄s anteqͣꝫ eadimūdus exiret anglianapparuit ei ⁊ ad agendū viriliter monitis eū familiaribus aīauit. Quo viſo beatus vir pedē martyris nitebat̉ ad eos ducere: ſꝫ beatꝰ Thomas neoſcularet̉ ꝓhibuit ei ſubtrahens pedē ſuū. ꝓpterquod ille fleuit ⁊ ingemuit. Cui ſanctus thomascur fles inquit. Pro eo rn̄dit ꝙ indignitas mea n̄patit̉ ꝙ os meū oſculet̉ pedes tuos ſanctiſſimosAd quem martyr ꝓ hac repulſa nolo te flere qm̄tp̄s appropinquat quo me oſculeris in ore. In ꝓcinctu qͦꝫ itineris poſitus vt egrederet̉ de terra cūreligioſis ſecreto ꝯtulit: eiſqꝫ cauſaꝫ reuelauit ſuireceſſus ab anglia. Clam igit̉ et quaſi fugiensſanctus vir egredit̉ ab anglia ⁊ mari tranſito adpontegniacū monaſteriū ꝑuenit ducente dn̄o viarecta. Nouerat ibi eſſe cōe refugiuꝫ oīm de regnoanglie exulantiū ꝓ iuſticia prelatoꝝ. Preſcius qͦꝫfuturoꝝ locū predeceſſoꝝ ſuoꝝ aliū ingredit̉ ⁊ iſoꝝ veſtigia ſequens: ſuꝑ hoc ꝙ deus illuc cū aduexerat nō modice gratulat̉. An̄ oculos ſiquidcernebat qualiter btūs thomas ibidem an̄ tꝑs ſuimartyrij cū patientia ꝑ ſex annos expectauit brauiū fui curſus. Et quō famoſus ille ſtephanus d̓languetōna cū plurimis ſuis ſuffraganeis ſil̓rannos plurimos ſui palmā certamīs preſtolatꝰ ēinibi. Pontifex gͦ eadimūdus pōtigniacū ingreſſus cū honore ſuſcipit̉ lectionibus et orōnibꝰ vacans: ⁊ populis ꝓpinqͥs qn̄qꝫ p̄dicās. ⁊ Eo aūtinfirmato ⁊ ſole ibidē ſatis ferueſcente inde recedens quēdā pͥoratū: cui ſolciacū nomē erat adijtDolentibus aūt pontigniacenſibꝰ ꝙ ſubtrahereteis ip̄ius pn̄tia ꝯſolatus eſt eos dicens. Reuertarhuc in ſequenti feſto. b. edimundi regis martyrisQd̓ vtiqꝫ ſine ꝓphetico ſpū nō ꝓtulit ſicut euentus ſubſequens cōprobauit. Ea qͥdē die ad pontigniacū corpus eius eſt delatuꝫ. Sicqꝫ impleuitmortuus qd̓ ꝓmiſerat viuꝰ ꝑuo pꝰ tꝑe moriturusCū gͦ cerneret ſibi imminere nouiſſimū diē afferriſibi iuſſit dn̄icum corpus. Extendenſqꝫ dexteraꝫad ip̄m ſacramentū cū fuiſſet allatū ait cū fiduciaTu es dn̄e in quē credidi: quē p̄dicaui: quē docuiveraciter. Tu mihi teſtis es ꝙ aliud in terra poſtus qͣꝫ te nō queſiui: ſicut tu ſcis ꝙ nihil volo niſiquod tu vis dn̄e. Itaqꝫ fiat voluntas tua: qꝛ om-

nia poſita ſunt in tua voluntate. Poſt ꝑceptionēcuchariſtie tota die illa ita erat iocundus ⁊ hylaris: ac ſi eēt ab oī egritudine liber ⁊ īmunis. Tandem extrema inunctione recepta: nullū certū mortis indiciū p̄tulit. non gemitus edidit vl̓ ſuſpiriaaliqͣ nec lecto decubuit: ſꝫ ſedit vel caput ſuuꝫ ſurmanū ſuam reclinauit. Demū precioſam reſolutꝰeſt in mortē. xvj. kal̓. decembris. Corpus igit̉vui dei ī feretro ponit̉: vt ad pontigniacū quo ſeſepeliendū cū ſūma deuotione deuouerat referatur. Euiſcerat̉ vt talibus fieri ſolet interior parscorꝑis: q̄ ī qͣdā eccīa. b. iacobi tumulata fulget miraculis ⁊ ꝟtutibꝰ glorioſis. Corpus reſiduū ꝓ more lotū veſtibus ſacris induit̉: ⁊ cū honore maximo et reuerētia ad pontigniacū defert̉. Sicqꝫ indie btī edimūdi martyris corpus ſacrū eſt collocatū. Paratoqꝫ ei ſepulcro decenti infra ſeptē dies nihil corruptionis apparuit vel mali odoris inillud ſpaciū: ſꝫ iacebat corpus in medio eccleſie qͣiroſeo colore ꝑfuſum facie reuelata. Monachꝰ ātqͥdā dicti monaſterij qͥ ſacriſta erat ⁊ cuſtodie corporis tūc inſiſtebat in feretro poſiti deſiderās ſūmoꝑe aliquid de ſanctis reliquijs eius obtinere:appropiās queſiuit anulū de manu defuncti accipere ⁊ aliū ſubrogare ⁊ omni conatu attractans.extrahere de digito eius minime valuit. Demuaccliuatis auribus iacētis corꝑis demiſſo vere qſi viuentē alloqui cepit dicens. Pater ſancte peccaui qꝛ a te lnīam nō petij ⁊ tn̄ qd̓ tuū eſt teme̓ mihi vendicare queſiui. Sed qꝛ ad honorē tuū facere diſpono ⁊ ad ſalutē fideliū: ignoſce cōfitenti etpetenti munus concede poſtulatū. His dictis admanū pontificis defuncti acceſſit ⁊ vbi anulū cōtigit eū cū ſumma facilitate nō extractū ſꝫ ꝓlapſūpotius cū ingenti leticia ſecū tulit Qui inter aliaſacra illius eccleſie repoſitus multis ad ſanitateꝫꝓfecit infirmis. Sequenti die cū iactata eſſet terra ſuꝑ corpus ⁊ oꝑtū fere ꝑ octo dies ceſſaueruntmiracula fieri: que ceperant. Suꝑ qͦ plurimū contriſtati fratres ꝯferebāt ad inuicē que cā eſſet ceſſationis miraculoꝝ. Et ecce qͥdā hermiannꝰ noīeait adueniēs ſe viſionē clarā vidiſſe vicꝫ ſanctuꝫpatrē eadimūdū pluries qͣſi iratū. Et cū interrogaſſet cur qd̓ ceperat in miraculis opꝰ nō ꝑficeretReſpondit ſanctus cū defoſſus ſim depreſſas manus erigere nō valeo: nec manꝰ attollere ad deuꝫſic grauatus: nec ꝓ egrotis aduenientibus exorre. Om̄s gͦ hac viſionē ꝑmoti dederūt gloriā deo⁊ ilico totā terrā quā iecerāt ſuꝑ corpus ſctī remouerūt. Et tūc virtutes ⁊ miracula redierūt. Ntres menſes ab eius ſepultura cōuenerūt fratresvt corpus ſancti in eminētiori loco collocarent etinuenerūt corpus totū integꝝ ac etiā membra eiꝯtrectantes flexibilia: que ſolent rigeſcere in denictis. Et ad maioreꝫ ſui meriti declarationem cecividēt: claudi ambulāt: detumeſcūt ydropici: ſurdi audiūt: muti loquūtur. ꝑalitici in mēbris ꝯſolidant̉: a demonibꝰ obſeſſi liberant̉: aperiūt̉ carceres: vincula ſoluunt̉ febricitantes ſanant̉: alij laborantes inſania capitis: alij morbo fiſtule liberatur. alij hermoſi. alij gibboſi. nōnulli calculoſi ſeupuſtolis tabefacti. alij ſerpentibus vulnerati alij