Druckschrift 
3 (1491)
Entstehung
Seite
LXXr
Einzelbild herunterladen
 

Capitulum. X.Fo. IXX.

ſepultus extitit: inuentum fuit ſculptum cunctisvidentibꝰ atqꝫ mirantibꝰ illud aue: ac ꝑ hoc et inmanu pontificis ⁊ in digito imaginis p̄cipuū prelucet teſtimoniū rei veraciter geſte. Quo autēhoſtis antiquus eū videbat quotidie magis ꝓficere: eo magis ex inuidia ſtudebat pectoris eius.pacē ꝑturbare. Un̄ quādam puellā hoſpite ſue filiam in eiꝰ excitauit excidium. Nā impudicos ineū oculos iaciēs: animū cōmouere tētauit eius ſignis nutibus ac ſuſpirijs. Sed cū ꝑ talia nihil ꝓficeret aꝑtis cū eo verbis cepit agere: ⁊ multꝭ modis ad amplexꝰ illicitos ꝓuocare. Quā ille vt peſtem fugiens ſepe corripuit. Sed nec illa a virulēto ꝓpoſito ſe retraxit: illa velut altera egyptia ꝓillicitis inſtabat: ⁊ ille velut alter ioſeph ſtuprumrecuſabat. Tandē importunitate ꝑceſus ſecū habito cōſilio melius cogitauit: vt ſeruās cōtinētiāilliꝰ incōtinentie ſalubriꝰ ꝓuideret. Puelle gͦ ſollicitanti tp̄s aſſignat veniēdi ad locū: in quo ſtudio ſolꝰ vacare cōſueuit. Illa ſperās ſe voti compotē fieri: aſſignato tꝑe audacter aduenit. Quaꝫingreſſā ⁊ quibuſdā ſuꝑioribus veſtibꝰ ſpoliataꝫad mādatum eiꝰ corripuit: virgiſqꝫ flexibꝰ qͣs adhoc adaptauerat in dorſo poptime flagellauit vtſic cui colligata erat in corde ſtulticia: ip̄am diſcipline ſolueret virga. Fugit illū quē diu fuerat inſecuta: ⁊ vexatio dedit intellectū ⁊ gr̄am oppoſuit: ita ꝙ poſtea puella vt aſſeruit: nūqͣꝫ tētationeꝫtalē tolerauit. Sed hoc exemplū admirandū nōimitādū ne qͥs inducat̉ in tētationē. Quedā aliamatrona de eo tētata mittebat ei munuſcula ſubſpecie deuotiōis. Sed ille vt cautꝰ ⁊ pudicꝰ interrogauit ſi hoc ageret de ꝯſenſu coniugis: ⁊ illa negatiua rn̄deret. Dixit ſanctꝰ vir hoc ei nullo modo licere: ⁊ ſic euaſit manus eiꝰ: Decurſis adoleſcētie annis nō cōtentus iā cilicijs vti cōmunibus a pueritia aſſuetus: noua iā genere cilicij. carnē ſuā nō tam domare qͣꝫ torq̄re ſtuduit nouo modo: quem modū ⁊ antiquioribꝰ ſanctis incognitū ⁊ modernis credimꝰ inexꝑtum. Habebat ſiqͥdē ciliciū nec filis quidē ſubtilibꝰ textoris arte cōpoſitū: ſꝫ ex cordulis artificioſe cōnexis pariter etꝯiunctis ad inſtar rhetis denſiſſimi intricarū. qd̓in cōnexione ſua denſo ordine ꝯtinebat nodulostā intolerabiles qͣꝫ vt ita loquar ſine numero numeroſos. Que connodatio cilicij nodos additecarni imp̄ſſit artiꝰ: ⁊ cruciauit ſui corꝑis artꝰ. Etſic domeſtico tormēto corꝑe ſuꝑato martyr ī pacefactꝰ: de ſe triūphū nobilē reportauit. Ut autēidē ciliciū ſtringeret̉ fortiꝰ ⁊ cōtinuata punctionecaro magis ſuſtineret ſupplicium: fune groſſioride pilis equinis triplicato conſtrīxit id deſuꝑ inhunc modum. Funis ille a ſcapulis per corpꝰ circumductus vſqꝫ ad renes deſcēdebat: multis inuolucris mediantibꝰ: ⁊ tam ſtricte ligabat̉ inferiꝙ corpus precipue ſpinā dorſi curuare vix potuitvel ſemetip̄m erigere incuruatus. Manuum ꝟo⁊ colli nuda: que videlicet propter homines diebus cruciare nō poterat: noctibus coram deo cilicio contegebat. Addidit ⁊ cilicina femoralia ⁊ caligas cilicinas: quibus vtebatur aſſidue cum lorica quam ſibi mater reliquerat. In aduētu quoqꝫ

et quadrageſima indumentum quoddam portauit plumbeum: corium quoddam nihilominꝰ durum induens ⁊ nodoſum.Factus aūt ma­ .§. II.giſter artium preter morem tunc legentiū miſſamet horas canonicas quotidie priuſqͣꝫ legeret audire cōſueuit. Que .ſ. religioſa ꝯſuetudo etiā ſuis ſcolaribus profuit: vt ſecum miſſas audire conſueſcerēt. Pius autē humiliſqꝫ magiſter cū vnuꝫde ſuis auditoribus egrum ⁊ egente decūbere didiciſſet: in domū ſuam eū portari fecit: ⁊ qualibetnocte per. v. fere hebdomadas ante ip̄m iacuit: eiqꝫ in vrinali ⁊ ceteris infirmis neceſſarijs mīſtrauit. Et qͣꝫuis hoc fraterne cōpaſſionis grauaret̉onere: legebat tamē ⁊ diſputabat quotidie. Frequēter autē vrinale de manu decūbentis excidēsintegrum remanebat meritis proculdubio obſequētis. Alter ex ſcolaribus ſuis morbum patiēsin brachio: oſtendendū ei cenſuit vt ſancto virocui dicente. Sanet te deus gratia ſua ſanitatemrecepit. Quem tamē morbū magiſter ipſe in brachio ſuo excipiens: forte qꝛ petierat in eum tranſferri: paulopoſt ⁊ ip̄e curatus ē. Tranſactꝭ aūtvj. annis quibꝰ egregie rexerat ī artibꝰ adhuc ſocijs ſuis legētē ariſmetricā ſeu geometriā: apparentē ſibi in ſōnis agnouit mr̄em ſuā ei dicētē. Fili qͥd legis: ⁊ q̄ ſūt ille figure qͥbꝰ vacas tā ſtudioſe. Quo rn̄dente. Talia lego oſtenſis vicꝫ ꝓtractionibꝰ q̄ fiūt in arte illa. Mox dexterā manumeius illa arripuit: ⁊ in ea tres circulos pinxit hisnoībꝰ. Pater ⁊ filius ⁊ ſpūſſanctus. ꝑ ordinē ſingulos ſingulis inſigniuit ⁊ ait. Fili chariſſime talibus figuris ⁊ nō alijs de cetero intēde. Qui voce mr̄is edoctꝰ: ſeſe ad t̓heologie ſtudiū trāſtulit:intelligēs nimiꝝ ꝙ ſancte trinitatꝭ cognitio. theologie cōſumatio facultatis ⁊ origo exiſtit. Et quiprius cū in artibꝰ regeret ī mane miſſas audire cōſueuerat: nūc ad religionis augmentū media nocte matutinas ī eccl̓ia ſancti mederici pariſiꝰ audiebat. Poſt matutinas ꝟo in or̄onibꝰ cū lachrymis corā altari. b. ꝟginis vſqꝫ ad diē ꝯſueuit perſiſtere. ⁊ ita deinde nulla corꝑis qͥete interueniente ad ſcolas cū ceteris ꝯuenire. Hora ſil̓r veſpertina ob ſil̓em cām ad eccīam ꝓcedebat. In qͣ .ſ. eccleſia rariſſime vl̓ nūqͣꝫ ſedere viſus ē. Que cumboni noīs ep̄s eboracen̄. theologie ſtudio ꝑcepiſſet inſiſtere. cogitauit ⁊ voluit ei ꝓprijs ſūptibuſp̄parare. Qd̓ ille audiēs rēnuit nec voluit eā ſibifieri ferens ne monaſteriū ex eiꝰ ꝓuiſione ꝯtingeret onerari. Siquidē ⁊ ip̄e pſalteriū gloſatū ⁊. xijꝓph̓ias ⁊ decretales epl̓as hēbat. q̄ oīa vēdidit:p̄ciūqꝫ ſcolaribꝰ pauꝑibꝰ erogauit. Et mirantibꝰſocijs ꝙ contra morem omniuꝫ ſtudētiū codices.ſibi neceſſarios diſtrahe̓t. vni eoꝝ d̓ hocip̄m percunctanti ferio ſic dicebat. Stulte oīa ꝓ xp̄o ſtudētes ꝑfectiōi debemꝰ vēdere: ac ꝓ eiꝰ amore pauꝑibꝰ erogare. Tanta ꝟo auiditate ſacras amplectebat̉ lr̄as ꝙ noctes pene ducebat īſōnes ⁊ ī breui ſpacio tꝑis ita ꝓfecit ꝙ cathedrā mgr̄alē aſcēdit licet inuitꝰ. Erat aūt p̄dicator egregiꝰ diſputator acutiſſimus: lector pius. Frequenter multi et