Capitulū .IIII.Fo. .XVII.
Uidete voca .S. IIII.tionem veſtrā fratres .ſ. quis vos vocauerit ī honorem cleri. Conuenire volo ꝯſcientias ſingulorum. ⁊ ẜm p̄ceptū dn̄i ad cor ip̄m loqui. Huic ꝑuulo nec dū forſitā nato. eccl̓iaſtica iā beneficia ꝓuida parentū ſollicitudo parauit. Hūc nos inquiūtilli vel illi trademꝰ ep̄o apud quē habemꝰ gratiāvel forte ſeruiuimus ei: vt ditemur de bonis dn̄i:nec in tot liberos noſtra diuidat̉ hereditas. Illūprepoſitus aūt decanus vt ſibi ſuccederet pluſqͣꝫmaterno educauit affectu in delicijs nutriēs ⁊ delictis. Ille dignus archidyaconatu vtpote filiusprincipis magis aūt ſi ſit ep̄i conſobrinus: in quonimirū tota eſt epiſcopata ꝓgenies. Alius vndiqꝫ circuit ſedulus explorator blandit̉: obſequit̉: ſimulat ⁊ diſſimulat. miſeraqꝫ ſibi ſuffragia mēdicare nō erubeſcit: manibus ⁊ pedibus repens: ſiquō tandem ſeſe ingerere queat in patrimoniumcrucifixi ⁊ bona dn̄i: q̄ ſola ex oībus hodie inueniunt̉ expoſita. nimiꝝ ꝑegre ꝓfectus eſt: ſꝫ in plenilunio forte. vt ſua diſtricte repetat rediturus.Quis ea intētione gradus eccl̓iaſticos ⁊ miniſteria querat. īmo queri nempe qͣꝫ querere ip̄e debuerat vt ſine curis ſeculi ī ſanctimonia cordis ⁊ corporis illuminādus accedat ad dn̄m. ⁊ ſuam pariter ⁊ ꝓximoꝝ operet̉ ſalutem: oratōnis ſtudio deditus ⁊ ꝟbo p̄dicationis. nam ſi eos eo querit intuitu vel tenet vel vt vite neceſſaria habeat: euāgelizat vt manducet: ⁊ ꝑuerſo nimis ordine celeſtibus terrena mercatur. Quam certe dignius ē:ampliuſqꝫ ꝯſentaneū rōni vt ꝓ carnali victū carnalia opera magis ⁊ negocia exerceret: nec fieretinuerſor reꝝ aūt inhonoraret mīſteriū ſpūale. Sꝫmodico eſt natura ꝯtenta nec multi ſola in his neceſſaria querūt quippe minori facile ſatis obtinenda periculo. Honorati incedere volūt placere ſtudent hominibꝰ. delectari ſuꝑbire. huic ſeculo cōformari. Ip̄i inquit regnauerūt ⁊ nō ex me: pͥncipes extiterunt ⁊ non cognoui.Ue pe in domo .§. V.domini horrēdū videmus. Quid niſi ydolatrasminiſtrantes qͦꝝ deus venter eſt. Nūquid nō auaricia eſt ydoloꝝ ſeruitꝰ? Utinā ſaꝑes miſer etintelligeres cū theſauro pecunie theſauꝝ ire pariter cumulari. Ue ve tibi clerice. mors ī olla. morsetiā in olla carniū. mors in hmōi delitijs eſt. Nōmodo qꝛ ſecus introitū delectationis poſita eſt:ſed ꝗb id maxime qꝛ populi ꝯſtat eē pct̄ā q̄ cōmedis. Sumptus eccleſiaſticos gratis habere te putas cātando vt ais tibi ꝓuenire vident̉. Sed bonū erat magis fodere vel etiā mēdicare. Peccataem̄ populi ꝯmedis ac ſi tibi ꝓpria minus ſufficere viderent̉. Uenient: veniēt ante tribunal chriſtiaudiet̉ populoꝝ querela grauis. accuſatio duraquoꝝ .ſ. vixere ſtipēdijs nec diluere peccata: qͥbꝰfacti ſunt ceci duces ⁊ fraudulēti mediatores Dealtario ait viuant. nō ſuꝑbiāt. nō luxurient̉. nonditent̉. nō de bonis eccleſie ampla palacia fabricent. mutātes quadrata rotundis. nec loculos in-
de ꝯgregent. nec in vanitate nec in ſuꝑfluitate diſperdant. Non extollant de facultatibꝰ eccl̓ie cōſanguineos ſuos aut neptes vel filias dixerimnuptijs tradāt. Res em̄ paupeꝝ nō pauperibusdare: par ſacrilegij eſſe dinoſcit̉. Sane patrimonia pauperū facultates eccleſiarū ⁊ ſacrilega eiscrudelitate ſubripit̉: quicqͥd ſibi miniſtri ⁊ diſpēſatores nō vtiqꝫ dn̄i vel poſſeſſores vltra victū ⁊veſtitū accipiūt. Nec em̄ ordinauit deus his quieuangelio ſeruiūt. de euāgelio quere̓ delitias velornatꝰ: ſed viuere. vt videlicet ſint ꝯtenti alimētꝭcorporeis nō gule irritamēta aut incētiua libidīs⁊ qͥbus tegant̉ nō qͥbus ornent̉ acciꝑe Triplex gͦfuniculus qͥ difficile rūpit̉. miſerū in perniciē trahit. qͥ impure intrat: indigne mīſtrat: ⁊ fructu abutitur tꝑali. ¶ Quid em̄ ſi in hͦ mūdo floret ⁊ ꝓſperat̉ in via ſua? Areſcet velocit̉ et cito decidetflos feni .ſ. ⁊ vapor ad modicū parēs. parcit̉ ꝟgeqn̄ inuenit̉ iniqͥtas eiꝰ ad odiū. Cūqꝫ frontoſa impudentia cor obduxerit. vt nō paueat nec contremiſcat: deſperatio ē. ꝓpter qͥd em̄ irritauit īpiusdeum ⁊ exacerbauit dn̄m pctōr? nō ꝓpter fornicationes aut inceſtꝰ: aut ſacrilegia. Nihil em̄ horūmemorat ꝓpheta: ſed qꝛ dicit in corde ſuo nō reqͥret. Hoc em̄ dicere eſt exqͥſiturū nō expaueſcere.Huic aūt impietati ẜm multitudinē ire ſue nō miſeret̉ deus dū nec querit: nec arguit: nec flagellatnec vindicat. Miſereamur ait impio? ꝓcul fiat ame miſeratio tācrudelis: qͣ nō diſcat hō facere iuſticiā: ſed obdormiſcat miſer ⁊ dicat. Gblitus eſtdeus. auertit faciē ſuā. ducat in bonis dies ſuos⁊ in puncto ad inferna deſcēdat. Interea inquitſctōꝝ iniq̄ geſſit .i. in eccleſiaſticis poſſeſſionibusq̄ ſctōꝝ vſibꝰ fuerūt aſſignate ī domo dei: qnā decet ſanctitudo. In clero qͥppe tanqͣꝫ in celo iniqͣ gerit: qꝛ celeſte tenet officiū ⁊ tāqͣꝫ angelus aūt eligitur aut reprobat̉. Inuēta aūt in angelis pͣuitas.vt gͣuius iudicet̉ neceſſe ē: etiā inexorabiliꝰ qͣꝫ humana. Age gͦ qm̄ iudiciū duriſſimū ī his qͥ p̄ſuntfiet. Aſcēdat ſuꝑbia tua ſꝑ. ſeq̄re regē tuū: oē ſublimen videāt oculi tui. Feſtina multiplicare prebēdas: inde ad archidyaconatū euola: deinde adep̄atū aſpira. nec ibi requiē habiturus qm̄ ſic iturad aſtra: vt altiori gͣdu gͣuior ſit caſus. Neqꝫ em̄ſic paulatim decides: ſꝫ tāqͣꝫ fulgur īpetu vehemēter qͣſi alter ſathanas ſubito in ꝓfundū deijcierisCIn labore ho .§. VI.minū nō ſunt ⁊ cū hoībus nō flagellabunt̉: ideotenuit eos ſuꝑbia .ſ. dyaboli pctm̄ ⁊ iniqͥtas. Heceſt que diſciplinā nō recipit. curari: renuit. vlcuspeſſimū qd̓ nec ſummis digitis patit̉ attrectari.Quid miſeri tantope flagellū declinatis: mutatꝭnō effugitis pnīaꝫ. Nā malū impunitū eſſe nō p̄tEquidē in hac die qͥ ad pacē: ſꝫ ſi cognouiſſetis ⁊vos. Tollite inqͥt iugū meū ſuꝑ vos. ſine iugo eēnō poſſumꝰ. Hō em̄ ad laborē naſcit̉: ſꝫ gͣue iugūſuꝑ filios ade vtiqꝫ qͥ ſecunt̉ eū. Nā ſuꝑ eos quixp̄m ſecunt̉ ſuaue ē. In ſudore inquit vultus tuiveſceris pane tuo. Nūqͥd nō oēs in eo ſnīaꝫ laboris excepimus: in qͦ ſine exceptōe oēs peccauimꝰ
Z