eſt michi dicunt. Multis in vſu eſt. Sed vnum volo adhuc oratori. non uunꝙͣ ſꝫ vnūadhuc velim. Dabis igitur in epiſtola ope-rā huic ſingularitati. ita dab̓ ne ea queſitavideat̉ nec vi nec p̄tario veniſſe. Sepe alitermulti qui cū ſingularem aliquē modū ex oa̓tore a̓quo uſpiā dep̄henderūt tͣducūt illū ultro ad īceptam epl̓am. vt quo pacto ſit eocū vtāt̉ qͥ cū videantur rem ipſam acceptamdeſcie̓ neqꝫ verbis pro rebus ſed rebus proverbis vſi. deriſui ſūt. cū palā clane herculis ſuccūbant cui ſe pares arbitͣnt̄. Nō itafacies. nec hos modos vbi ſint et vltro ſītqueres. Nouātur autē v̓ba cū ea in ſimplicicapis q̄ non niſi ī cōpoſicione uſū habueruntQuippiā ſuētū age̓ raro. ꝯſuetū ſcre dicimꝰNouabis ectā. cū ſimplicia diuerſimode ꝯpones. Vt ſi dicas. neqꝫ addubitabo ſi nccēei̓t tecū bellū age̓. dubitabo ſepius diciturTu frater meis rebus bona tua gracia aduui-gilare ſoles. vigilae̓ ſepiꝰ uidiſti. Cū igit̉verbū tibi in manu ei̓t. uideb̓. poſſit ne vnoa̓quo mō excoli et nouari. Talis enim nouitas ubi obſcuritate vacat ſine quadam dicinitate et venuſtate non erit. Tranſlacio eciā