Iſū eſt de ꝑtibꝰ intu̓ſicis lrāꝝ Extu̓ſece aūt ſūt tres Et dico extn̓ficas quenō ex re ipā. ſed magis ex ipīs perſonis ſu-mūt̉ Hee aūt ſūt tres Salutatio. q̄ aſſimūlat̉ pͥmis v̓bis que hn̄t hoīēs in ſuo primoaduētu Valedictio que aſſimilat̉ vltimis v̓bis que hn̄t īter ſe hoiēs in ſuo receſſu ⁊ fineſuoꝝ ſermonū Et debent hec qͣnqꝫ fiei̓ iocoſeqn̄qꝫ ſerioſe. qn̄qꝫ gͣuiter et reuerēt̉ iuxͣ ꝑſo-naꝝ dignitatē Vt ſepe in ſermonibꝰ ip̄is vi-des Et qͥa hec ꝑtes ext̓nſece pn̄t omitti pn̄tponi vt voles Vicendū tn̄ ne cū ad maioresſcrib̓ inſeras nouitatē. ne leuiꝰ tuo luſu eoꝝdignitatē attēdiſſe videai̓s Tercia ē. data q̓lr̄e edite locū et t̓pūs ꝯtinent Et hͦ cieā nōnūquā omitti poteſt Si ī hijs laſciuias petisHijs tn̄ parciꝰ ī pͥncipijs vte̓ Vbi hijs in fine tm̄ vtei̓s Videberis nō cōſilio ſed natua̓ita feciſſe. quod maxime placet Verū ſi ſtatim inde a principio exultab̓. poſteriora pa-rum grauitatis habebunt Soleo itaque libenter grauia habere principia. nequeeosprobo qui ita īcipiunt largiflus veſtre pietatis ſtillicidijs auida mea paupertas multiformiter irrigata Condigno ſatis affatu
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten