fidei proſpicere quam nec priſca familiaritasneqꝫ veius amicicia ꝓmouere poteſt Tercia ēiam lrā cū te ad me moneo et hortor. tu easita accipis vt ne nos quiem̄ viuere putesViūiꝰ frater tamētſi nō vt volumꝰ. at nonita tamē vt neglectos oporteat Proinde facte ꝓnoſcamꝰ. mitte tādē aliquid lrārū ſi modo noſtri memīſti Inſuꝑ mi dilciſſime frat̓vnū eſt quod magnoꝑe ex te velim. ſi id tn̄velle mie. tibi moleſtū non ē Brtui lecturꝰſum Therencij librum Tuū igitur in ꝑuūaliquod tpūs. michi mittas Videro ego v-ti tibi vt aiūt et ſanus et ſaluꝰ ſit. In ſūmaergo et litteras et librum ex te volo. Hac vtamice amice preces ſuſcipias Bene vale Vtile igitur eſt vt iam factum vidiſti ubi ī ml̓ta perſuaſum eſt epilogo breui cuncta colli-gi. at veluti poni in manu legentis. Placetautem quandoqꝫ in epiſtolis breuitas. cumres plures ſine coniunctione efferuntur.Vt orator ipſe ꝓperaſſe videatur In hijs ta-men pluribus quandoqꝫ potes ordiuem ponere Vt ſi dicas Tu igitur primum de meis rebus ad me ſcribēs mittes tuum virgilium.Deinde. Therenctum tibi parabis. Vt cum