admouemur Valeo ergo frater. dij de te ta-lia velīt Gens hͨ hactenꝰ ſatis mͥ placita eſtlocus ipē mͥ ſatis cōuenit; Credo ego vſu etcōſuetudine capi me poſſe. vt pͥora obliuiſ-car et inclulgeā fortuē rebusqꝫ vtar ut dat̉fruſtra enī con ſe niti id nō eſt ſapere. dij oīaviderīt Tu bene vale Hee narratoēs dupli-cit̉ fieri ſolēt ſiue pūt. Quedā ſūt breues etcōſciſe/ q̄ aride vocāt̉ Alie ſūt pingues et flo-ride/ q̄cū rebꝰ ipīs qͣlitates ſiue ꝓpoīta rerūīportāt. adicientes breues roēs eoꝝ/ q̄ fortepūt dubia eſſe Qn̄qꝫ admiſcent motus/ ſiueaffectioēs loquētes c̓ca res/ quas dicit/ vtin pn̄ti exemplo planiſſime eſt Tu tuo arbi-tratu hoꝝ modorū vnū eliges Artiū harumepl̓arū ordo eſt duplex vt in alijs iam dixiſed vt ad cauſam redeā. laudo eā biptiri/ etꝑtē vnā p̄mitti. poſtponi vero aliā Vt ſi fac-ta lōga aliqͣ cōfabulatōe ita cōcludas. Hecad te ſcripſi frat̓ vt ſim qͦꝫ nō nn̄ꝙͣ ego tuaꝝrerū ꝑticeps Hec amice ſcripſi. qͥa ea ſcio teet gͣte lectuꝝ/ et gͣte ſuſceptuꝝ. Bene valepiſtole vero fere om̄s ſūpte ex gn̓e demōſtratiuo in hoc gn̓e ſūt Vt cū quēlr̄īs laudas. aut vituꝑas Qd̓ qͥbꝰ locis poſ-