vitio lōginquꝰ ſem abſim Edo itaqꝫ ſepe mecū roēs / vt ſi qͥd acceperī. quid debeā. quidſoluerī. ītelligā Inter q̄ illud ſepe ſingulariſſime tue ī me beniuolēcie pignus atqꝫ moni-mētum tuus libellus michi miſſus et datusmanibꝰ occurrit Pro re ergo tāta ita eſtimodeberi gͣciam vt ſatis ꝑſolui non poſſit Proinde habeo tibi et dico gͣtes maximas Verūnō qͥbꝰ dignus ſis/ ſꝫ qͣs poſſū ego Vides hicinceptū a gn̓ali ꝓpoſito/ non facto narrato.ꝙ aūt poſtea adieci aliquā narratōꝫ. hoc eſtqͥa in hac ſpē litteraꝝ qͣſi ſemꝑ nccͣia eſt. Sꝫin pͥmis epl̓is vbi ſepe ſine narratōe ꝓcederepoſſūꝰ Is modꝰ tibi ꝯgruētior erit et faciliorSimilit̓ aūt vt in cetei̓s; et in hijs ꝑtiū ordoeſt duplex Natua̓lis quo pͥma ē cauſatio. demū ītētio Artificialis quo nō nūꝙͣ ponit̉ intētio. deinde ſeqͥtur cauſatio Exemplū ponerēlia ſimplicium/ niſi ſatis intelligeresepl̓aꝝ ſpecies eſt. cum nec petimus a̓volumꝰ ꝓ nobis aliqͥd fieri. nec ꝑ epiſtolāaliꝙͣ facimꝰ diſtinctū ab epl̓a. ſꝫ tm̄ intēdi-mus ea notificare alteri/ que in lrā ſunt Vtcū alicui ſcribimꝰ de ſtatu nrō/ ꝙ ſumꝰ ſanivel egri vel cū noua notificamꝰ Vt regem