Druckschrift 
Constitutiones : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

Xiui de paradiſo dixi rigabo ortūplantatōnū: ait ille celeſtis agricola: qui vere fons ſapientie verbumdei a patre in patre manēs genitūab eterno: nouiſſime diebꝰ iſtis fabricante ſanctōſpiritu in vtero virginis caro factū exiuithomo ad opus arduuꝫ redemptōnis humanigeneris ꝑagendū: exemplar ſequendo celeſtisvite prebens hoībus ſemetipſum. Ueꝝ qꝛplerūqꝫ mortalis vite ſollicitudinibus preſſushomo mētis aſpectu ab exemplaris huiuſmōiintuitu diuertebat: verus nr̄ ſalomon in ſolomilitātis eccleſie ortū voluptatis inter cet̓osquendā fecit a ꝓcelloſis mūdi fluctibus elongatum: in quo quietius ac ſecurius vacareturꝯtemplandis ſeruandiſqꝫ hmōi oꝑibus exemplaris in hūc mundū introiuit ip̄e: vt rigaretipſum fecūdis aquis ſpūalis gratie ⁊ doctrineHic ortus ſiquidem eſt fratruꝫ minoꝝ ſanctareligio: q̄ muris regularis obſeruātie firmitervndiqꝫ circūclauſa: ītra ſe ſolo ꝯtēta deo adornatur abunde nouellis plantatiōibꝰ filiorum.Ad hūc veniēs dilectus dei filius mortificātispenitentie myrrham metit cū aromatibus: q̄ſuauitate mira vniuerſis odorem attrahentisſanctimonie circumfundunt. Hec eſt illa celeſtis vite forma ⁊ regula quā deſcripſit ille cōfeſſor chriſti eximius ſanctus frāciſcus: ac ſeruandā a ſuis filijs verbo docuit pariter ⁊ exēplo. Quia v̓o dicte ſancte regule ꝓfeſſoresac emulatores deuoti: vt ⁊ alumni ⁊ veri filijtanti patris affectabāt ſic̄ ⁊ feruenter affectātad purū ⁊ ad plenū premiſſaꝫ regulā firmiterobſeruare. Attendentes quedam que dubiuꝫpoterant afferre ſenſum in ipſius regule ſerieꝯtineri: ꝓ ipſoꝝ declaratōne habenda recurrerūt: prudenter olim ad apicem apoſtolice dignitatis: vt certificati ꝑ ipſaꝫ: cuius pedibusetiam ꝑ ipſam regulā ſunt ſubiecti: poſſet dn̄opulſis cunctis dubijs cum plena charitate cōſcientie deſeruire. Hoꝝ aūt pijs ac iuſtis ſupplicationibꝰ plures p̄deceſſores noſtri romanipōtifices ſucceſſiue ſicut dignū erat applicātesaures ⁊ animū declarauerūt ea que dubia videbant̉: ediderūt nōnulla: ⁊ aliqua ꝯceſſerūt:ſicut expedire videbant fratrum conſcientijs:ac pure obſeruantie ſtatus. Uerum qꝛ plerūqꝫ vbi culpa non eſt eam timere ſolent conſcientie timorate: que in via dei quodcūqꝫ deuium expaueſcūt: non ſunt ad plenū ex dictisdeclaratiōibꝰ dictoꝝ oīuꝫ fratꝝ ꝯſcientie quietate: qͥn circa aliqua ad regulā ipſorūqꝫ ſtatūꝑtinentia dubitatōnuꝫ in ipſis fluctus aliquigenerent̉ ⁊ oriant̉: ſicut ad aures noſtras pluries ⁊ d̓ ꝙͣpluribꝰ ī publicis ⁊ pͥuatis ꝯſiſtorijs

eſt ꝑlatuꝫ. Quapropter ꝑ ipſos fratres nobisextitit huiliter ſupplicatū: quatenꝰ p̄dictis dubijs que occurrerunt ⁊ que poſſunt occurrerein futuꝝ adhibere opportuna declaratiōis remedia de benignitate ſedis apoſt. curaremus. Nos igit̉ cuius animus ab etate tenera piadeuotōne efferbuit ad hmōi ꝓfeſſores regule ⁊ad ordinem ipſum totum: nūc autem ex cōi cāpaſtoralis regiminis quā īmeriti ſuſtinemꝰ adipſos fouendos dulcius ⁊ attentiꝰ gratioſis fauoribus ꝓuocamur ardētius: quāto frequētiꝰintenta mente reuoluimꝰ fructus vberes: qͦsex eoꝝ exemplari vita ⁊ ſalutari doctrina totivniuerſali eccleſie ꝯtinue cernimus ꝓuenire:tā pia ſupplicantiū intētōe cōmoti ad ꝑagēdūdiligenter quod petitur ſtudia noſtra duximꝰcōuertenda: ipſaqꝫ dubia ꝑ plures archiep̄os⁊ epiſcopos ⁊ ī theologia magiſtroſ ⁊ alios litteratos ꝓuidos ⁊ diſcretos examinari fecimꝰdiligenter. Cum igitur in primis ex eo ꝙ indicte regul̓e pͥncipio habet̉ regula ⁊ vita fratꝝminoꝝ: hec eſt. ſcilꝫ domini noſtri ih̓u chriſti.ſanctum euangeliū obſeruare in obediētia viuendo ſine proprio ⁊ in caſtitate. Item infraꝫFinito v̓o anno ꝓbatōnis recipiant̉ ad obedientiam: promittentes vitam iſtam ſemꝑ ⁊ regulam obſeruare. Item circa finē regule parpertatem ⁊ humilitatem ⁊ ſanctū euangeliuꝫdomini noſtri ih̓u chriſti qd̓ firmiter ꝓmiſimꝰobſeruemus. Fuit heſitatū an fratres eiuſdeꝫordinis ad omnia tam p̄cepta ꝙͣ conſilia euangelij ex profeſſione ſue regule teneantur. Quibuſdam dicentibus ꝙ ad omnia: alijs aūt aſſerentibus ꝙ ad ſola illa tria conſilia: videlicetviuere in obedientia in caſtitate ⁊ ſine proprio⁊ ad ea que ſub verbis obligatorijs ponunt̉ inregula obligātur. Nos circa hunc articulūpredeceſſoꝝ nr̄oꝝ veſtigijs inherētes: ipſumqꝫarticulum quo ad aliquid clarius ꝓſequentesdicte heſitationi duximus reſpondendū: ꝙ cūvotum determinatuꝫ cuiuſlibꝫ habeat cadereſub certo: vouens regulā non poteſt dici teneriex vi voti huiuſmodi ad ea cōſilia euangelica:que in regula non ponūtur. Et quidem beatiFranciſci conditoris regule hec ꝓbatur fuiſſeintentio ex hoc ꝙ quedaꝫ euāgelica conſilia inregula poſuit alijs p̄termiſſis. Si enim ꝑ illudv̓bū regula ⁊ vita fratꝝ minoꝝ hec eſt ⁊ cet̓a.intendiſſet eos ad omnia ꝯſilia euāgelica obligare: ſuꝑflue ⁊ nugatorie quedā eoꝝ ſuppreſſisceteris ī regula expreſſiſſet. Cum autem natura termini reſtrictiui hoc habeat: ꝙ ſic excludit ab ip̄o extraneat ꝙ cūcta ad ipſum ꝑtinentia concludit: Declaramꝰ ⁊ dicimꝰ ꝙ dictifratres nō ſolū ad illa tria vota vnde abſolute