ſic tamen iudex litem abbreuiet: quin probatōes neceſſarie ⁊ defenſiones legittime admittantur. ¶ Citatōnem v̓oac preſtationem iuramenti decalumnia vel malicia ſiue deveritate dicenda: ne veritasoccultetur per commiſſionemhuiuſmodi intelligimus nonexcludi. ¶ Uerū quia iuxtapetitionis formam pronunciatio ſequi debet: ꝓ parte agentis ⁊ etiam rei ſiqͥd petere vo
luerit: eſt in ipſo litis exordiopetitio facienda ſiue ī ſcriptisſiue verbo:actis tamen continuo: vt ſuper quibus poſitiones ⁊ articuli formari debeāt:poſſit haberi plenior certitudo: ⁊ vt fiat diffinitō clarior:inſerenda. ¶ Et quia poſitiones ad faciliorē expeditōneꝫlitiū ꝓpter partiū cōfeſſiones⁊ articl̓os ad clariorē ꝓbatōꝫvſus longeuꝰ ī cauſis admiſit¶ Nos vſum hmōi obſeruari
vel recuſatōnis ꝯtra iudicem: vel dilaioriam ſolutōnis vl̓ his ſimilesrepellendas: ſꝫ hoc intendit ꝙ oīs exceptō fruſtratoria ⁊ ad differendūiudicis ꝓceſſum malicioſe oppoſita repellat̉. Sed quero quā exceptōꝫvel appellatōnem ꝑ hec verba nō dico ꝑ hanc ꝯſtōne poſſit talis iudexrepellere: quā alter iudex teneat̉ admittere? hoc velleꝫ doceri.a ¶ Iurgia. de his sͣ. dever. ſig. torus. §. iurgiūb ¶ Multitudineꝫ. hoccomune videt̉ in oībuscauſis sͣ. de teſti. ſignificauerunt. ⁊. c. ſe. ⁊. ff. deteſti. l. j. in fi. tamē hoin his ampliꝰ ꝙͣ in alijspoterūt ꝑ hāc litteram.c ¶ Neceſſarie. actori l̓reo. Io. and ¶ Defenſiones. legittime: facit ad hoc d̓ offi.d̓le. ex parte. ij. q. vij. lator. ⁊ ibi noͣ. C. d̓ preci.impera. offeren. l. qͥtiēs⁊ facit hec littera ⁊ finisiſtius ſecunde partis etiura predicta ad queſtōnem legiſtarum de poreſtate qui habet arbitriūan teneat̉ iuſticiam partis ſeruare: vel poſſit illam ꝯtra iura ⁊ iuſticiācondēnare ⁊ volūtate vti: ⁊ tenent ꝙ iuſticia ⁊ legittima partis defenſio non tollitur ꝑ dationem arbitrij. all̓. C. de inoffi. teſta. ſiquando.ff. de condi. inde. ſi ꝓcurator. in pͥn. ff. de dona. ſi filius. ⁊ de pecul̓. l.qui peculij. ff. man. l. creditor. §. luciꝰ. ad munici. lucius. §. imꝑator.ff. de pac. cōtra iur. ff. ad trebel. ſi cum herede. fa. de re. iur̄. ī generali.li. vj. cum ſuis concor. ⁊ optime ꝓbat conſtitutō cle. sͣ. d̓ re iudi. paſtoralis. §. penl̓. in fi. Et ſi dicas arbitrium ab eo qui potuit conceſſumdebet aliquid operari: reſpondet̉ ꝙ ad ſolēnitates que figuraꝫ iudicijreſpiciūt non tenetur vt hic. Unde nota ꝙ de his que ī iudicio agunt̉quedam ſunt acta cauſe vel litis: quedam iudicij. confeſſiōes ergo atteſtatōnes ⁊ ea que reſpiciunt factum ꝓprie ſunt acta cauſe: citationesſatiſdatōnes ⁊ ſimilia ſunt acta iudicij. de hoc per inno. ⁊ oſti. de teſti.cauſam. ⁊ ꝑ archidi. de elec. indēnitatibus. §. ſi v̓o. Uerba igitur ſinefigura iudicij: licꝫ tollant aliqua ex his que ordinant iudiciū: nō tamēilla que inſtruūt ⁊ decidunt cauſam. non eſt ergo mirum ſi ꝓbatōnes⁊ legittimas defenſiōes talis iudex admittit. nil igit̉ tal̓ iudex omittetper quod impediat̉ vel occultet̉ cognitō veritatis vt ſequitur. ⁊ ꝑ ſingula diſcernere potes. Illa v̓o que ſolēnitatē reſpiciūt: ſiue ſint actusqui reſpiciūt iudicem ſiue partem vtrāqꝫ vel alteram remitiunt̉: ⁊ fa.ff. de le. j. ſi ſeruus vetitus. cum ſuis concor.e ¶ Citatōnem. ꝑ hoc ſingulare videt̉ ꝙ ſufficiat vnica. cum al̓s ſaltēin pͥn. cauſe requirat̉ trina vel ꝑemptoria. vt li. nō ꝯteſ. qm̄. §. p̄orro.de hoc. xxiiij. q. iij. de illicita.f ¶ Non excludi. intellige plus ꝙͣ in alijs in qͥbꝰ non ꝓcedit̉ ſimplicit̓⁊ de plano. vnde ſicut ī illis. ſic ⁊ in iſto. ſi tn̄ tacite omittant̉ hec iuramenta non viciat̉ ꝓceſſus: d̓ iura. calū. c. j. li. vj.¶ Formam. de ordi. cogniti. c. ij. de accu. qualiter. ij. de ſy. licet. vbi d̓hoc. fa. de cauſa poſ. cum ſuper. ff. de iudi. de qua re. sͣ. de fide inſtru.inter. v̓. ceterum. Io. an.h ¶ Pronūciatio. expedit igit̉ petitōnem in actis deſcribi ꝓpter iudicēvt ꝓnunciatōneꝫ petiōni ꝯformet: vt hic. ⁊. ff. cōmu. diui. vt fundusꝓpter actorem ne fruſtra fatiget̉: ⁊ vt videat ſuper hoc poſitōnes ⁊ articulos formet vt ſequitur: ⁊ vt ſibi ex alia cauſa agenti non obſtet exceptio rei iudicate: sͣ. de re iudi. abbate. li. vj. expedit reo vt deliberarepoſſit. iij. q. iij. offerat̉. ſuas defenſiones formare: ⁊ vt ex ineptitudineabſoluat̉ ab inſtantia: ⁊ abſolutus in pͥncipali nō poſſit iteꝝ ꝯueniri.Dicūt qͥdā ꝙ oblatō libelli ſolū reſpicit fauorem rei. qd̓ ſi tenere velisdicas id veꝝ de ipſa oblatōne que ſibi fit expenſis actoris. petitōnē v̓oin actis deſcribi triplicem fauorem reſpicit vt p̄dixi.i ¶ Uoluerit. qd̓ requirat ſummariā cogniōꝫ: ⁊ ſit eius nature ꝙ ineo poſſit ꝓcedi ſine ſtrepitū ⁊ figura ⁊cͣ. hoc dico quia noͣ. inno. ⁊ oſti.poſt eum de mu. pe. c. j. ꝙ ꝯuentꝰ in cauſa que reqͥrit ſummariā cauſecognitōꝫ recōuenire nō poteſt: niſi ſuꝑ cauſa ꝯſil̓is cognitōis ſit ratioẜm eos: quia cum cōuentio ⁊ recōuentio ſimul ſint tractande: d̓ ordi.cog. c. ij. vbi vna requirit plenaꝫ cognitōnem: altera ſummariā: reſtatꝙ ſine alterius p̄iudicio ſimul tractari non poſſint: cum altera acceleratōnem exigat: altera dilatōnes longiores expoſcat: fa. ꝓ inno. C. depoſiti. l. fi. ⁊. C. de compē. l. fi. ⁊ sͣ. depo. bona fides. ī fine. ⁊ facit hocdictum multum ꝯtra opi. inno. ⁊ ꝓ opinione mea: d̓ qua ſtatim dicā.
Sed quidam legiſte ꝯͣ ꝑ. l. ſed he. §. non ſolum. ff. de ꝓcura. vbi ſiꝑ ꝓcuratorem actoris petitur cautio dāni infecti: que in celeritatemdeſiderat. ff. de dam. infec. l. j. ⁊. iiij. §. penl̓. ff. de fer. l. ij. ⁊ reꝰ velitdominū aliqua actōne recōuenire: ꝓcurator tenet̉ illum defendere:⁊ hunc intellectū approbat ibi glo. Pe. de bel. ſequit̉ inno. per. l. j.C. vbi cauſa ſta. vbihoc. noͣ. ⁊. C. de ſen.⁊ int̓. aut̓. ⁊ ꝯſequēt̓.Et Cy. idem̄ poſt eūper ratōnem inno. ad§. non ſolum reſpondent: ꝙ. §. eſt volubilis. ⁊ debet intelligi inꝓcuratore qui recōueniretur in cauſa dāminfecti iuxta ſecundūintellectum ibi poſitūin glo. Predictis obſtare videtur d̓cre. ij.de mu. peti. vbi modꝰpreter vel contra iusdatus in conuentioneſeruatur in reconuentōne: ⁊ ſic arguitur ꝙin cauſis que reqͥrūtplenam cognitionembeneficio recōuentōnis poſſit hoc caſu ꝓcedi ſummarie ſicut in conuentione: ⁊ ſic ceſſabit ratio inno. volens tenere quod p̄miſi dicerepoſſit ꝙ aliud eſt per reſcriptum id tolli quod reſpicit fauorem partium vt appellare: ⁊ tunc ſicut illud non licet reo in conuentōne: itanec licebit actori in recōuentione vt ibi: aliud eſt tolli ſubſtantialiaiudicij per reſcriptū: ⁊ tunc reſtringit̉ ad caſum cōuentōis exp̄ſſumfa. de re. iur̄. que a iure. li. vj. cum cōcor. ⁊ ſit huius ratio: quia inprimo valeret impetrantis renūciatio. C. de tēp. ap. l. vl. ad finemin ſecūdo non. vt dicam. jͣ. in vl. glo. Eque tamē dici poſſet: ꝙ autordinariꝰ vel delegatus cognoſcit de cauſa ī qua de ſui natura ſummarie ꝓceditur: ⁊ tunc ſit locus pred. opi. inno. ⁊ ſequaciū: vt qualitas cauſe recōuentōnem impediat: ſicut ⁊ al̓s noͣ. de mu. peti. c. j.in fi. pe. glo. ⁊ de arbi. cum dilectus. in glo. j. Aut delegatus v̓tutecōmiſſionis in cauſa in qua al̓s plena cognitō requirebat̉ ſummarie cognoſcit: ⁊ tūc ſubdiſtingue: aut papa ꝓprio motu tollit ſubſtātialia ⁊ tunc idem qd̓ sͣ: aut ad petitionem impetrantis: et tunc ar.predic. decre. ⁊. .l. vlt. C. d̓ fruc. ⁊. li. expē. videat̉ eſſe remiſſa plenacognitō etiam in recōuentōne: ⁊ ſic ceſſabit obſtaculū inno. vt p̄dixiPro hoc facit hec lr̄a ſic generaliter loquēs: ſiqͥd petere voluerit ⁊cͣ.⁊ ad ſubdiſtinctōnem fa. de p̄ben. ſi motu ꝓprio. ⁊. c. ſe. li. vj. ⁊ qd̓noͣ. in pre. decre. ij. in fi. vl. glo.k ¶ Exordio. noͣ. contra opi. ber. vin. inno. ⁊ guil. ⁊ archi. que habet ꝙ vſqꝫ ad concluſionem poſſit fieri reconuentio. ⁊ pro opi. ala.tan. goſ. ⁊ oſti. ⁊ io. mo. que placet: ꝙ ante li. cōteſt. ſit facienda: vl̓ſtatim poſt li. conteſt. vt noͣ. accur. in aut̓. ⁊ conſequenter in glo. fi.⁊ in aut̓. de execu. §. ſancimꝰ. in. j. glo. vt plene ſcripſi de mu. peti.c. j. ſuꝑ. j. glo. ⁊ cōtra ipſum inno. facit qd̓ ꝑ eum dixi sͣ. ꝓxi. glo.Hoc ergo teneas ꝙ licꝫ quandoqꝫ reus cōuenire poſſit actorem durante iudicio: non tamen illa cōuentio vim recōuentōnis habebit:vt ſcilꝫ ſimul tractetur ⁊ finiatur. vt de ordi. cog. c. ij. niſi fiat ī litisexordio: vt hic. Io. an.l ¶ Siue verbo. eligat ergo petens qd̓ vult vel ſcriptā dare vl̓ v̓boꝓferre: vt de ſuo ore ſcribat̉ apud acta vt ſolent fieri poſtea.m ¶ Continuo. tolle hoc verbuꝫ inſerenda quod eſt. jͣ. ⁊ interſeritquare.n ¶ Formari de beant. cauti aduocati actorum faciūt triplicari libellos: vnum dant notario qui ſcribit acta: aliuꝫ reo: terciū ſibi ſeruātad finem de quo dicitur: vt melius ⁊ certius poſitiones ⁊ articulosforment.o ¶ Clarior. tum ratōne memorie que labilis eſt. xxiij. di. preterea.C. qui teſta. fa. poſ. hac conſultiſſima. v̓. at cum humana. propterquod non ſcribere petitōnem poſſit impedire ⁊ occultare veritateꝫ:tum quia exquo petitio in actis deſcripta eſt exprimi poterit in ſententia vt moris eſt.p ¶ Poſitōnes. de his ⁊ ipſaꝝ formis ſatis no. de ꝯfeſ. c. j. li. vj.q ¶ Confeſſiones. ſꝫ ſi pars negat qd̓ petit̉: quid releuat poſitionesfacere quas etiā negabit. So. ſepe ꝯtingit ꝙ vſus poſitonū multūreleuat ꝓbantē: vt ſi petam a te centuꝫ que mutuaui ticio cuius esheres: reſiſtis negando: modo ponam ꝙ mutuaui ticio centum: ꝙꝓm ſit illa reſtituere tali die: ꝙ ticius inſtituit te heredē: ꝙ mortuꝰeſt: ꝙ hereditatē adiuiſti vl̓ habuiſti hec oīa habeo neceſſe ꝓbare: ſꝫforte duas pͥmas negabis: reliquas ꝯfiteberis: multum gͦ me iuuat