Druckschrift 
Constitutiones : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

ſic tamen iudex litem abbreuiet: quin probatōes neceſſarie ⁊ defenſiones legittime admittantur. Citatōnem v̓oac preſtationem iuramenti decalumnia vel malicia ſiue deveritate dicenda: ne veritasoccultetur per commiſſionemhuiuſmodi intelligimus nonexcludi. Uerū quia iuxtapetitionis formam pronunciatio ſequi debet: ꝓ parte agentis ⁊ etiam rei ſiqͥd petere vo

luerit: eſt in ipſo litis exordiopetitio facienda ſiue ī ſcriptisſiue verbo:actis tamen continuo: vt ſuper quibus poſitiones ⁊ articuli formari debeāt:poſſit haberi plenior certitudo: ⁊ vt fiat diffinitō clarior:inſerenda. Et quia poſitiones ad faciliorē expeditōneꝫlitiū ꝓpter partiū cōfeſſiones⁊ articl̓os ad clariorē ꝓbatōꝫvſus longeuꝰ ī cauſis admiſit Nos vſum hmōi obſeruari

vel recuſatōnis ꝯtra iudicem: vel dilaioriam ſolutōnis vl̓ his ſimilesrepellendas: ſꝫ hoc intendit ꝙ oīs exceptō fruſtratoria ⁊ ad differendūiudicis ꝓceſſum malicioſe oppoſita repellat̉. Sed quero quā exceptōꝫvel appellatōnem ꝑ hec verba nō dico ꝑ hanc ꝯſtōne poſſit talis iudexrepellere: quā alter iudex teneat̉ admittere? hoc velleꝫ doceri.a Iurgia. de his sͣ. dever. ſig. torus. §. iurgiūb Multitudineꝫ. hoccomune videt̉ in oībuscauſis sͣ. de teſti. ſignificauerunt. ⁊. c. ſe. ⁊. ff. deteſti. l. j. in fi. tamē hoin his ampliꝰ ꝙͣ in alijspoterūt ꝑ hāc litteram.c Neceſſarie. actori l̓reo. Io. and Defenſiones. legittime: facit ad hoc d̓ offi.d̓le. ex parte. ij. q. vij. lator. ⁊ ibi noͣ. C. d̓ preci.impera. offeren. l. qͥtiēs⁊ facit hec littera ⁊ finisiſtius ſecunde partis etiura predicta ad queſtōnem legiſtarum de poreſtate qui habet arbitriūan teneat̉ iuſticiam partis ſeruare: vel poſſit illam ꝯtra iura ⁊ iuſticiācondēnare ⁊ volūtate vti: ⁊ tenent ꝙ iuſticia ⁊ legittima partis defenſio non tollitur ꝑ dationem arbitrij. all̓. C. de inoffi. teſta. ſiquando.ff. de condi. inde. ſi ꝓcurator. in pͥn. ff. de dona. ſi filius. ⁊ de pecul̓. l.qui peculij. ff. man. l. creditor. §. luciꝰ. ad munici. lucius. §. imꝑator.ff. de pac. cōtra iur. ff. ad trebel. ſi cum herede. fa. de re. iur̄. ī generali.li. vj. cum ſuis concor. ⁊ optime ꝓbat conſtitutō cle. sͣ. d̓ re iudi. paſtoralis. §. penl̓. in fi. Et ſi dicas arbitrium ab eo qui potuit conceſſumdebet aliquid operari: reſpondet̉ ꝙ ad ſolēnitates que figuraꝫ iudicijreſpiciūt non tenetur vt hic. Unde nota ꝙ de his que ī iudicio agunt̉quedam ſunt acta cauſe vel litis: quedam iudicij. confeſſiōes ergo atteſtatōnes ⁊ ea que reſpiciunt factum ꝓprie ſunt acta cauſe: citationesſatiſdatōnes ⁊ ſimilia ſunt acta iudicij. de hoc per inno. ⁊ oſti. de teſti.cauſam. ⁊ ꝑ archidi. de elec. indēnitatibus. §. ſi v̓o. Uerba igitur ſinefigura iudicij: licꝫ tollant aliqua ex his que ordinant iudiciū: nō tamēilla que inſtruūt ⁊ decidunt cauſam. non eſt ergo mirum ſi ꝓbatōnes⁊ legittimas defenſiōes talis iudex admittit. nil igit̉ tal̓ iudex omittetper quod impediat̉ vel occultet̉ cognitō veritatis vt ſequitur. ⁊ ꝑ ſingula diſcernere potes. Illa v̓o que ſolēnitatē reſpiciūt: ſiue ſint actusqui reſpiciūt iudicem ſiue partem vtrāqꝫ vel alteram remitiunt̉: ⁊ fa.ff. de le. j. ſi ſeruus vetitus. cum ſuis concor.e Citatōnem. ꝑ hoc ſingulare videt̉ ꝙ ſufficiat vnica. cum al̓s ſaltēin pͥn. cauſe requirat̉ trina vel ꝑemptoria. vt li. nō ꝯteſ. qm̄. §. p̄orro.de hoc. xxiiij. q. iij. de illicita.f Non excludi. intellige plus ꝙͣ in alijs in qͥbꝰ non ꝓcedit̉ ſimplicit̓⁊ de plano. vnde ſicut ī illis. ſic ⁊ in iſto. ſi tn̄ tacite omittant̉ hec iuramenta non viciat̉ ꝓceſſus: d̓ iura. calū. c. j. li. vj. Formam. de ordi. cogniti. c. ij. de accu. qualiter. ij. de ſy. licet. vbi d̓hoc. fa. de cauſa poſ. cum ſuper. ff. de iudi. de qua re. sͣ. de fide inſtru.inter. v̓. ceterum. Io. an.h Pronūciatio. expedit igit̉ petitōnem in actis deſcribi ꝓpter iudicēvt ꝓnunciatōneꝫ petiōni ꝯformet: vt hic. ⁊. ff. cōmu. diui. vt fundusꝓpter actorem ne fruſtra fatiget̉: ⁊ vt videat ſuper hoc poſitōnes ⁊ articulos formet vt ſequitur: ⁊ vt ſibi ex alia cauſa agenti non obſtet exceptio rei iudicate: sͣ. de re iudi. abbate. li. vj. expedit reo vt deliberarepoſſit. iij. q. iij. offerat̉. ſuas defenſiones formare: ⁊ vt ex ineptitudineabſoluat̉ ab inſtantia: ⁊ abſolutus in pͥncipali nō poſſit iteꝝ ꝯueniri.Dicūt qͥdā ꝙ oblatō libelli ſolū reſpicit fauorem rei. qd̓ ſi tenere velisdicas id veꝝ de ipſa oblatōne que ſibi fit expenſis actoris. petitōnē v̓oin actis deſcribi triplicem fauorem reſpicit vt p̄dixi.i Uoluerit. qd̓ requirat ſummariā cogniōꝫ: ⁊ ſit eius nature ꝙ ineo poſſit ꝓcedi ſine ſtrepitū ⁊ figura ⁊cͣ. hoc dico quia noͣ. inno. ⁊ oſti.poſt eum de mu. pe. c. j. ꝙ ꝯuentꝰ in cauſa que reqͥrit ſummariā cauſecognitōꝫ recōuenire nō poteſt: niſi ſuꝑ cauſa ꝯſil̓is cognitōis ſit ratioẜm eos: quia cum cōuentio ⁊ recōuentio ſimul ſint tractande: d̓ ordi.cog. c. ij. vbi vna requirit plenaꝫ cognitōnem: altera ſummariā: reſtatꝙ ſine alterius p̄iudicio ſimul tractari non poſſint: cum altera acceleratōnem exigat: altera dilatōnes longiores expoſcat: fa. ꝓ inno. C. depoſiti. l. fi. ⁊. C. de compē. l. fi. ⁊ sͣ. depo. bona fides. ī fine. ⁊ facit hocdictum multum ꝯtra opi. inno. ⁊ ꝓ opinione mea: d̓ qua ſtatim dicā.

Sed quidam legiſte ꝯͣ ꝑ. l. ſed he. §. non ſolum. ff. de ꝓcura. vbi ſiꝑ ꝓcuratorem actoris petitur cautio dāni infecti: que in celeritatemdeſiderat. ff. de dam. infec. l. j. ⁊. iiij. §. penl̓. ff. de fer. l. ij. ⁊ reꝰ velitdominū aliqua actōne recōuenire: ꝓcurator tenet̉ illum defendere:⁊ hunc intellectū approbat ibi glo. Pe. de bel. ſequit̉ inno. per. l. j.C. vbi cauſa ſta. vbihoc. noͣ. ⁊. C. de ſen.⁊ int̓. aut̓. ⁊ ꝯſequēt̓.Et Cy. idem̄ poſt eūper ratōnem inno. ad§. non ſolum reſpondent: ꝙ. §. eſt volubilis. ⁊ debet intelligi inꝓcuratore qui recōueniretur in cauſa dāminfecti iuxta ſecundūintellectum ibi poſitūin glo. Predictis obſtare videtur d̓cre. ij.de mu. peti. vbi modꝰpreter vel contra iusdatus in conuentioneſeruatur in reconuentōne: ⁊ ſic arguitur ꝙin cauſis que reqͥrūtplenam cognitionembeneficio recōuentōnis poſſit hoc caſu ꝓcedi ſummarie ſicut in conuentione: ⁊ ſic ceſſabit ratio inno. volens tenere quod p̄miſi dicerepoſſit ꝙ aliud eſt per reſcriptum id tolli quod reſpicit fauorem partium vt appellare: ⁊ tunc ſicut illud non licet reo in conuentōne: itanec licebit actori in recōuentione vt ibi: aliud eſt tolli ſubſtantialiaiudicij per reſcriptū: ⁊ tunc reſtringit̉ ad caſum cōuentōis exp̄ſſumfa. de re. iur̄. que a iure. li. vj. cum cōcor. ⁊ ſit huius ratio: quia inprimo valeret impetrantis renūciatio. C. de tēp. ap. l. vl. ad finemin ſecūdo non. vt dicam. jͣ. in vl. glo. Eque tamē dici poſſet: ꝙ autordinariꝰ vel delegatus cognoſcit de cauſa ī qua de ſui natura ſummarie ꝓceditur: ⁊ tunc ſit locus pred. opi. inno. ⁊ ſequaciū: vt qualitas cauſe recōuentōnem impediat: ſicut ⁊ al̓s noͣ. de mu. peti. c. j.in fi. pe. glo. ⁊ de arbi. cum dilectus. in glo. j. Aut delegatus v̓tutecōmiſſionis in cauſa in qua al̓s plena cognitō requirebat̉ ſummarie cognoſcit: ⁊ tūc ſubdiſtingue: aut papa ꝓprio motu tollit ſubſtātialia ⁊ tunc idem qd̓ sͣ: aut ad petitionem impetrantis: et tunc ar.predic. decre. ⁊. .l. vlt. C. d̓ fruc. ⁊. li. expē. videat̉ eſſe remiſſa plenacognitō etiam in recōuentōne: ⁊ ſic ceſſabit obſtaculū inno. vt p̄dixiPro hoc facit hec lr̄a ſic generaliter loquēs: ſiqͥd petere voluerit ⁊cͣ.⁊ ad ſubdiſtinctōnem fa. de p̄ben. ſi motu ꝓprio. ⁊. c. ſe. li. vj. ⁊ qd̓noͣ. in pre. decre. ij. in fi. vl. glo.k Exordio. noͣ. contra opi. ber. vin. inno. ⁊ guil. ⁊ archi. que habet ꝙ vſqꝫ ad concluſionem poſſit fieri reconuentio. ⁊ pro opi. ala.tan. goſ. ⁊ oſti. ⁊ io. mo. que placet: ꝙ ante li. cōteſt. ſit facienda: vl̓ſtatim poſt li. conteſt. vt noͣ. accur. in aut̓. ⁊ conſequenter in glo. fi.⁊ in aut̓. de execu. §. ſancimꝰ. in. j. glo. vt plene ſcripſi de mu. peti.c. j. ſuꝑ. j. glo. ⁊ cōtra ipſum inno. facit qd̓ ꝑ eum dixi sͣ. ꝓxi. glo.Hoc ergo teneas ꝙ licꝫ quandoqꝫ reus cōuenire poſſit actorem durante iudicio: non tamen illa cōuentio vim recōuentōnis habebit:vt ſcilꝫ ſimul tractetur ⁊ finiatur. vt de ordi. cog. c. ij. niſi fiat ī litisexordio: vt hic. Io. an.l Siue verbo. eligat ergo petens qd̓ vult vel ſcriptā dare vl̓ v̓boꝓferre: vt de ſuo ore ſcribat̉ apud acta vt ſolent fieri poſtea.m Continuo. tolle hoc verbuꝫ inſerenda quod eſt. jͣ. ⁊ interſeritquare.n Formari de beant. cauti aduocati actorum faciūt triplicari libellos: vnum dant notario qui ſcribit acta: aliuꝫ reo: terciū ſibi ſeruātad finem de quo dicitur: vt melius ⁊ certius poſitiones ⁊ articulosforment.o Clarior. tum ratōne memorie que labilis eſt. xxiij. di. preterea.C. qui teſta. fa. poſ. hac conſultiſſima. v̓. at cum humana. propterquod non ſcribere petitōnem poſſit impedire ⁊ occultare veritateꝫ:tum quia exquo petitio in actis deſcripta eſt exprimi poterit in ſententia vt moris eſt.p Poſitōnes. de his ⁊ ipſaꝝ formis ſatis no. de ꝯfeſ. c. j. li. vj.q Confeſſiones. ſꝫ ſi pars negat qd̓ petit̉: quid releuat poſitionesfacere quas etiā negabit. So. ſepe ꝯtingit ꝙ vſus poſitonū multūreleuat ꝓbantē: vt ſi petam a te centuꝫ que mutuaui ticio cuius esheres: reſiſtis negando: modo ponam ꝙ mutuaui ticio centum: ꝙꝓm ſit illa reſtituere tali die: ꝙ ticius inſtituit te heredē: ꝙ mortuꝰeſt: ꝙ hereditatē adiuiſti vl̓ habuiſti hec oīa habeo neceſſe ꝓbare: ſꝫforte duas pͥmas negabis: reliquas ꝯfiteberis: multum gͦ me iuuat