Druckschrift 
Constitutiones : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

aliquos predictorum etiam ſiſuper hoc hi vl̓ illi priuilegijsquibuſcūqꝫ muniti extiterintque ip̄is in nullo prorſus quoad hoc volumꝰ ſuffragari addiuina in ſuis eccleſijs tēporeinterdicti quoquo modo admittant. Qd̓ ſi fecerint eoipſo excōmunicatōnis ſententie ſe nouerint ſubiacere: a qͣper alium ꝙͣ per romanū pontificem vel ſatiſfactiōe p̄miſſaper locorum epiſcopos: quos.auctoritate apl̓ica fungi volumus in hac parte abſolutiōisbeneficiū nequeant obtinere. Dem.I ſummus pontifer¶ſcienter etiam excōmunicato participet litterisverbo vl̓ oſculo ſeu alio qͦuis

modo: ipſum ꝑ hoc abſoluerenulla ratione cenſetur: niſi ſevelle forſitan exprimat illumex hoc pro abſoluto haberi. Similiter quoqꝫ ſiquē ſubtitulo cuiuſlibet dignitatis excerta etiam ſcientia verbo cōſtitutōne vel litteris nominethonoret ſeu quouis alio modotractet ꝑ hoc in dignitate illaipſum approbare non intelligit̉: aut qͥcꝙͣ ei tribuere nouiiuris. Lemens quintus in concilio vienenſi.De verborum ſignificatione.Epe contingit ꝙcauſas ꝯmittimꝰ⁊ in earū aliquibꝰ

fuit ſancte clare qui differt a primo: quia ordo ille licꝫ etiam feminis artiſſimus: habet tamen ꝓprium in cōmuni. Sed iſte terciꝰeriam pro viuentibus in ꝯiugio maribus ⁊ feminis adinuentuseſt: ⁊ habent profeſſi ꝓprium in ſingulari: ⁊ potius ē modus viuendi ꝙͣ ꝓprie dicatur regula. eſt tameū approbatus ꝑ nicolaumtercium: ⁊ hoc conRat. Io. an.t Continentes.non ꝓmittūt continentiam: īmo viuūt in cōiugio: vtp̄dixi. tamen ⁊ ẜmmodū viuendi eisdatum certis diebꝰqualibet ſeptīanaabſtinent a thoro:ſicut et ſeptimanavicis ſue abſtinebant ſacerdotes veteris teſtam̄ti. lxx.xij. di. plurimos.u Scandalum.vitandum. qd̓ dicvt d̓ no. ope. nūci.c. ij.c Uileſcat. adhoc: ⁊ ad id quodſequitur. cōcor. sͣ.e. compil̓. de pe. etre. c. ij.y Minoribus.alios non ligat cōſtitutō.z Hi. fratres minores.a Uel illi. fratres ⁊ ſorores tercij ordinis ⁊ ē mirabile: quia eocaſu in alijs eccleſijs recipi poſſent ſi priuilegiū eſt generale.b Suis eccleſijs. ꝑ hoc verbū qd̓ etiā sͣ p̄miſit dico ꝙ ſi ī alienis eccleſijs hoc facerent ceſſat hec pena. poſſet tamē habere locūalia pena cōis. ⁊ eſt ſimile qd̓ dixi sͣ. hoc ti. c. j. in glo. addit̉.c Admittāt. niſi inqͣtū illis ⁊ alijs ꝑmittit̉ d̓cre. vl. e. ti. li. vj.d Subiacere. ſi al̓s bn̄ ſeruāt int̓dictū qd̓ ẜuat matrix eccleſianon ligant̉ pena illiꝰ decre. sͣ. c. j. ſꝫ iſta tm̄. fa. de iudi. at ſi clericiin fi. cum ſuis ꝯcor.e Auctoritate apoſtolica. hoc dicit ꝓpter exemptōnem: ⁊ quiadeliquerant in locis exemptis.f¶ I ſummꝰ. Caſus. ſi papa etiā ſciēter excōicato ꝑticipatillum ꝑ hoc nō abſoluit: niſi expͥmat hoc ſe velle. ⁊ ſi ſcienter ſb̓ titulo dignitatis aliquē noīet vel honoret: ꝑ hoillum in dignitate nō approbat: credit̉ ꝙ ꝓpter dn̄m Federicū deſicilia emanauerit hec decre. ꝑs pͥma decre. noͣ. xciij. di. ſi īimicꝰ.⁊. e. ti. ſi aliqn̄. ꝑ gof. in ꝓhe. ꝯpi. greg. ꝑ inno. ⁊ oſti. d̓ pͥui. cumolim. j. ⁊ fa. hoc. c. ꝓ ibi no. ꝑ inno. ⁊ oſti. vt ſicut ꝑ participiuꝫpapa nō abſoluit: ita nec ꝑ euitatōꝫ excōicat. vn̄ nō incurrit minorē qͥ ꝑticipat illi quē papa vitat. ⁊ in p̄. c. ſi īimicꝰ: loqͥt̉ de illoquem vitat ⁊ vitari p̄cipit.g Scienter. etiā ſi ignorant̓ n̄ erat dubiū ꝑ p̄ce. decre. ſi aliqn̄.h Partīcipet. qͦ ꝑticipio n̄ ligat̉ mīori. vt no. ī iuribꝰ alle. in. j.glo. e. ti. nulli.i Lr̄as. argue ꝙ ſcribēs excōicato incurrit minorem. d̓ hoc. e.ti. ꝯſtōnem. li. vj. in. iij. glo.k Oſculo. format̉ ab os oris. nec debet ſcribi ꝑ. h.l Quouiſ modo. vt in ꝯuiuio oratōne vel itinerādo l̓ ꝯſedēdom Uelle. eſt ſibi ꝓ rōne volūtas: inſti. de iure naturali. §. ſꝫ etqd̓ pͥncipi. ſic ⁊ pͥnceps ſola voluntate manumittit. ff. de manu.apud eū. C. de fidecō. li. ſi volūtate. in inferioribꝰ a papa nō hr̄ehoc locū. e. ti. cum deſideres.

n Uignitatis. eccleſiaſtice vel ſecularis. cū eadē ſit ratio.o Noīet. ꝯͣrin̄ videbat̉ notari. xciij. di. dn̄s. ⁊ vide qd̓ no. xj. q. j.ſacerdotibꝰ: qui fi. ſiat le. ꝑ tuas. cū ꝯcor.p Tractet. vocās illos qͥ ſunt eiuſdē dignitatis vocat illū.q Approbare. fa. ad no. ꝑ īno. ⁊ oſti. de fi. p̄ſby. veniēs. vbi tenetꝙ ſi ep̄s miſſaꝫ auditvel ꝓcuratōꝫ recipit amale ordinato l̓ inſtituto ꝙ ꝑ hoc n̄ diſpenſat cū illo: dato ꝙ ſitcaſus qͦ diſpēſare poſſet ⁊ ibi ſcripſi.r Nō intelligit̉. nōob. sͣ. e. ꝯͣ. d̓ ꝓb. c. vnoillud em̄ intelligit̉ cūpapa narrat factū propriuꝫ ⁊ ſuꝑ eo fundat̉ip̄iꝰ intētio: vt ibi no.in glo. qͥd ſi talia.ſ Iuris. ſi. de here.p̄ſidentes. ī fi. li. vj. ⁊ītellige niſi hͦ expͥmatſe velle. vt sͣ. ꝓx. ℟n̄Epe ꝯtīgit.qm̄ em qutilianū. lib.viij. d̓ oratoria inſtitutione optimaꝝ reruminuētio: ⁊ ſi lenocinijsv̓boꝝ deſtituta ſit. ip̄atn̄ ſui natura ſatis ornat̉ cui bn̄ ꝯuenit. ff.de in inte. reſti. l. j. inpͥn. hāc ꝯſtōneꝫ v̓boꝝblandicijs nō egenteꝫgloſandā aggredior: d̓cuiꝰ cauſa impulſiuaꝑs fui. Exqͦ em̄ ſciuimanaſſe cōci. vien̄. sͣ.de iude. diſpendioſam. exiſtimās nō tm̄ vtile ſꝫ ſumme neceſſariumverba de quibꝰ hic loquimur declarari dn̄os ac peritos curie ſollicꝫtaui ſepius ꝓ conſtitutōne declaratoria ꝓcuranda que deſiderata ſenūc exhibet. Et ī ſumma determinat ⁊ declarat quid ſignificent hecverba inſerta in iudicialibus cōmiſſionibus que fiūt a principe vela iure. ſcilicꝫ ꝙ ꝓcedatur ſimpliciter ⁊ de plano: ⁊ ſine ſtrepitu ⁊ figura iudicij. determinat autem noͣ. ꝑ innocē. ⁊ oſti. de accu. olim. deſta. reg. ea que. per egi. de iudi. nouit. in fi. per guil. in ſpe. de inqͥſi.§. nūc tractemus. v̓. quid igitur. ſi. ꝑ archi. de elec. indēnitatibꝰ. §.fi v̓o. li. vj. ⁊ ꝑ io. mo. ⁊ per me. e. li. de here. c. fina. ⁊ ſunt quatuorpartes. In prima ponitur queſtio. In ſecunda ſolutio. ibi: nos aūtIn tercia prorogatio: ibi: que omnia. In quarta quedam inſtruēsproteſtatio: ibi: ſi tamen. Secunda pars in qua ponit̉ ſolutio ſubdiuiditur: quia primo ponit nouē ſpecialia vl̓ vndecim: ſi diuidat̉octauū in tria que poteſt iudex ſic datus: ſecundo ibi: non ſic: ponitquinqꝫ vel ſeptem diuidendo quartum in tria ꝑ formam huius nōexcluſa. Tercio ibi: ⁊ quia. ponit ſex que tal̓ iudex poteſt: quatuorinterſerens que non poteſt. Si igitur non cōtētat ſummarie quodpoſui quia non eſt ſummando: ſic recites diuidendo ꝓhibita a permiſſis: vt melius apprehendas. Iudex qui datus eſt ſimpliciter etde plano ſine ſtrepitu ⁊ figura iudicij ꝓcedere poteſt ſine libello li.conteſt. ⁊ ferijs inductis fauore hominū: amputat dilatōnes: abbreuiat lites: repellit fruſtratorias exceptōnes ⁊ appellatōnes: refrenariurgia partiū ⁊ multitudinē teſtiū: dat ſimul terminū ad ponenduꝫ⁊ articulandū primo. ſecūdo ad ꝓducēda oīa acta ⁊ munimenta cāeInterrogat partes vbi ſuadet equitas nō citat ꝑemptorie ad ſnīamquam ꝓfert ſtans vel ſedens etiam concluſione non facia. citare tn̄tenetur ⁊ reciꝑe petitōnem in ſcriptis vel verbotenus tunc ſcribēdāin actis. Item iuramenta calunie veritatis vel malicie. ꝓbatōnesneceſſarias ⁊ deſenſiones legittimas ⁊ facta remiſſione ꝓ teſtibusꝓducendis debet tunc inſtrumēta reciꝑe. tenet̉ partes ad ſententiaꝫcitare quā tenet̉ in ſcriptis ferre: ⁊ ẜm acta cāe. hoc dicit.