Druckschrift 
Constitutiones : Mit der Glosse des Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

videtur. Nos rigorē ipſuꝫ māſuetudine temꝑantes: ideꝫ ſtatutū ⁊ prefatū modū citādi reſtringimꝰ ad illos tm̄ ⁊ in illislocuꝫ volumꝰ ſibi vendicare:qui faciūt impediūt: vel ꝓcurant ꝑ ſe vel per alios quoquēmodo: ne ad eos poſſit citatioꝑuenire: vel quoꝝ domicilia ſiue loca nō poſſunt tute libereue adiri. Porro ei qd̓ circacitatōes abſentiū taꝫ diebꝰ ſolennibꝰ ꝙͣ alijs eccle. ro. diueſis ex cauſis interdū facere cōſueuit: ꝑ p̄ſenteꝫ ꝯſtitutiōeꝫ ſeumoderationem in nullo volumus derogari.

Dem. Iſpendioſaꝫ prorogatōnem litium quam interdum ex ſubtili ordinis iudiciarij obſeruatione cauſarum docet experientia ꝓuenire: reſtrīgere in ſubſcriptis caſibus cupiētes ſtatuimus: vt in cauſisſuper electōnibus poſtulatōnibus vel ꝓuiſionibꝰ: aut ſuꝑ dignitatibꝰ ꝑſonatibꝰ officijs canonicatibꝰ vl̓ p̄bēdis ſeu qͥbꝰ.uis bn̄ficijs eccl̓iaſticis aut ſuper decimis ad qͦꝝ etiā preſtatōeꝫ pn̄t qui tenent̉ ad eas premoniti cēſura eccl̓iaſtica coerceri: necnon ſuper mr̄imonijs

citationis forma: ⁊ accipiendo illud preſertim ꝓ tantū habebamus mētem huiꝰ conſtitutōnis que fuit equiſſima. nam graue eſt dicere ꝙ dicatur vere ꝯtumax ex tali citatōe que facile poterit nō venire in eius noticiam. ſicut dicitur de voce preconis que quandoqꝫ paucis innoteſcitin aut̓. de lit̓. §. omnē. coll̓. viij. C. quomō ⁊ qn̄ in. aut̓. qui ſemel.y Uel alios. ſi. sͣ. e.ꝯpil̓. d̓ renū. c. vno: ⁊ d̓of. dele. ſtatuimꝰ. li. vj. Peruenire. vt lit. nōcōteſt. quoniā. §. porro.⁊ ibi de hoc.a Uel quoꝝ alternatiua demōſtrat ꝙ ſufficitalteꝝ iſtoꝝ.b Non poſſunt. hoceſtimabit papa ſpecialiter ⁊ ex certa ſciētſa citationis modum cōmittēsc Tute. dicit ꝯſtitutiovt sͣ.bonifa. cum vt ſcriptuꝫē exiſtimare debeamꝰ aneo ire liceat vbi eſt citatio facienda.d Conſueuit. de qͦ videre potes ī ſpe. de cita.§. vlti. ꝑ totū. 10. an.ſpendioſamCaſus. in cauſis etiam pendtibus beneficialibus decimarū mr̄imonialibꝰ etvſuraꝝ ⁊ ipſas tangētibus ꝓcedi poteſt ſimpliciter ⁊ d̓ plano abſqꝫ iudicioruꝫ ſtrepitu ⁊ figura. Et primo ponit conſtitutōnis cauſam. Secundo ibi: ſtatuimꝰ conſtitutōnem. Tercio ipſius extenſionem ibi: volentes. ⁊ hoc eſt ius om̄ino nouū corrigens quedā iura: vt. jͣ. patebitEt dic diſpendioſam .i. damnoſam. de conſti. c. ij. jͣ. ti. ꝓxi. c. j. §. eiſdem. ⁊ cōcor. huic pͥn. de reſcrip. diſpendia: li. vj.f Interdum. innuit ꝙ non ſemper: al̓s eſſei dare ꝙ omnia iura perque datur ordo iudicioꝝ eſſent diſpendioſa: qd̓ eſt abſurdum. Subtili. ſubtilitas quādoqꝫ reprobat̉ qn̄qꝫ cōmendatur a iure: dehoc sͣ. e. ti. dilecti: in. j. glo. ⁊ ibi ſcripſi. io. an.h Experientia. ꝯcor. de elec. ꝙͣ ſit. in pͥn. li. vjl Reſtringere. non videtur hoc verbuꝫ cōuenire ꝓ eo ꝙ non reſtringit: ſꝫ ſubtilitatem laxat iudiciarij ordinis in his caſibꝰ. Sed dic ꝙ reſtringit diſpendioſam ꝓrogatōem de qua premiſit. ⁊ hec eſt ꝯſtitutonicauſa generalis. ſꝫ cauſa cauſe .i. quare plus in his ꝙͣ in alijs: pōt dicide arbitrarijs de quibꝰ nō cogimur reddere ratōeꝫ: vt dixi de reſcrip. ſiquādo. ita etenim potuiſſet auctor adiūgere cauſas primitiarū oblationum mortuoꝝ teſtamentoꝝ legatoruꝫ: maxime ad pias cauſas ⁊ his ſimiles in quibus vrget eadem ratio. mouit tn̄ forſan auctorem ꝙ ꝓtelatio cauſaꝝ beneficialiū ⁊ mr̄imonialiū eſt periculoſa: vt lit. nō cōteqm̄. ⁊ idem periculū ponderauit in debentibus vſuras vel decimas: ⁊hec faciūt ad infra dicenda.k Subſcriptis. in alijs ergo ſecus in quibus non eſſet id exp̄ſſe ſtatutū vel a pͥncipe ſpāliter cōmiſſuꝫ: ⁊ vide qd̓ noͣ. de v̓. ſig. ſepe. in pͥn.l Cupientes. hic incipe cōſtructum.m Electōnibus. olim nō tenebat ꝓceſſus ī cauſis electionū partibꝰp̄ſentibꝰ lit. non ꝯteſ. sͣ. de elec. dudū. ij. q̄ in hoc corrigit̉. ⁊ ꝯcor. illi iuri: de do. ⁊ ꝯtu. eū qui. li. vj. ⁊ de eo qui mit. in poſ. c. eū qui.n Prouiſionibꝰ. factis vel faciendis: sͣ. de elec. vt circa. ⁊. c. qui ꝯtracertam. li. vj.o Aut. repete in cauſis.p Canonicatibus. ꝯcor. de elec. c. j. li. vj.¶Beneficijs. nūquid in cauſis ſuper hoſpitalibꝰ elemoſinarijs velleproſarijs habebit hoc locū? videt̉ ꝙ non. jͣ. de preben. per lr̄as. Tudic cōtra per verbum officijs quod premiſit. ad hoc. jͣ. de reli. do. quiaꝯtingit vbi rectores vocant̉ ⁊ tutoribꝰ ⁊ curatoribꝰ ſimilant̉. eadē rōnecum monachatus ſit officiū: puta idem in cauſa monachatōis. et ſi dicatur monachꝰ eligi poſtulari vel ꝓuideri: hoc eſt planū per lr̄am ſuperiorem. ⁊ fa. quod dixi poſt inno. ⁊ oſti. de elec. officij. aliqua tamē iura dicūt monachum fieri creari recipi ordinari: de regula. c. j. ⁊ vlt. li.vj. de elec. indēnitatibꝰ. §. ſi v̓o. xvj. q. vlti. c. vlti. tamē negari nō poteſt quin canonicatꝰ regularis in verbis ſuꝑioribus includant̉ quo iure monachatus excluderentur non video. Item prorogatio diſpendioſa non minꝰ in regularibꝰ ꝙͣ in ſecularibꝰ eſt. cauſa gͦ nō deficit. tn̄ perlitteram iſtam beneficijs. dico ꝙ ſi de eccleſia agatur vt de ꝓprietate nōeſt locus conſtitutōni: cuꝫ illa queſtio beneficialis non ſit: nec hic dicat̉

de cauſis eccleſiaruꝫ. ſimilis differentia quo ad miſſionem in poſſeſſionem: vt lit. non cōteſt. c. ij. de do. ⁊ cōtu. c. ij. de eo qui mit. in po.c. j. ⁊. ij. ⁊. e. ti. eū qui. li. vj. ⁊ quo ad permutatōem: de re. permu.ad queſtiones. ⁊. c. cum olim. ⁊. c. vniuerſoruꝫ. ⁊ quo ad preſcriptionem: de iurepa. cura. de re. iur. c. j. li. vj. ⁊ quo ad tranſactōnem:vt noͣ. de tranſacti. ſuper eo. Si v̓o agaturad remotōnem beneficij et negatur feduscōiugij ſpiritualis vl̓titulus: puto decre. locū habere. ſecus ſi nōnegatur titulus: ſedpropter crimē petit remoueri: fa. quod dixipoſt innocē. ⁊ oſti. vtlit. non cōteſt. quonam. §. porro. ſuper. j.glo.r Eccleſiaſticis. inſecularibꝰ ergo nil eſmutatuꝫ: ꝙͣuis in eccleſiaſtico foro tractentur.ſ Decimis. intelligo cōmunibus et queiure diuino debētur:quod probat ſequenslittera. ergo ſi debeantur ex pacto pollicitatione vl̓ voto: nō eritlocus huic cōſtitutioni: ⁊ fa. quod noͣ. sͣ. de deci. tua. ij. in fi. j. glo. Quid d̓ decima papali de qua. jͣ. de deci. ſi beneficioruꝫ. ſi inter illum cui papa conceſſit ⁊clericum ſit queſtio erit ne locus huic conſtitutioni? puto ꝙ non fuerit hoc de mente: nec ſemper eſt illa decima: ſed quandoqꝫ viceſimavel alia quota: de vo. c. fi. Et iſta conſtitutio iura corrigens ⁊ exhorbitans non eſt amplianda vel habilitanda: de re. iur̄. que a iure. li.vj. Sed quid ſi non eſt queſtio cum debitore decime: ſed inter duaseccleſias ſuper iure precipiendi? tunc puto locum eſſe ꝯſtitutioni pehanc litteram ⁊ per litteram que ſequitur: ⁊ eas quoquo modo ⁊cͣ.Nec ob. littera que ſequitur: que non eſt determinatio vel reſtrictiohuius caſus ſed interpoſitio: quod probat̉ ex eo qd̓ dicit ad quaruꝫetiaꝫ ⁊cͣ. Non obſtāte quod dixi ſuper. v̓. beneficijs. quia cauſa ſuꝑꝓprietate eccleſie non eſt beneficialis: ſed nō poteſt negari qͥn cauſaſuper ꝓprietate decimaꝝ ſit decimalis.t Preſtationem. integram ⁊ ſine deductione ſeminis vel ſumptuum quo ad prediales: de deci. cum ſint homines: ⁊. c. non eſt. ⁊. c.tua. ij. quo ad ꝑſonales dic vt. e. ti. paſtoralis.u Tenentur. quilibet auteꝫ locus tenetur qui ſe non oſtendit immunem: sͣ. de deci. a nobis. de clericis dic vt. e. ti. nouum. de religioſis dic vt sͣ. e. ti. ex parte. j. ⁊ contra quoſcunqꝫ ex his agatur: locuꝫhabet conſtitutio: ⁊ contra religioſos aſſerentes ſaltem decimam integram in pretepto non eſſe manauit conſtitutio. jͣ. de penis cupientes.x Premoniti. sͣ de deci. peruenit. jͣ. de ſentē. excom. ſacro. ⁊. c. conſtitutionem. libro. vj. Multi ſeruant ⁊ videtur expediens eccleſijsꝙ faciunt monitionem generalem ſulminantem excommunicatiōisſententiam in non ſoluentibus decimas fructuū prediorum que habent in parochia: ⁊ poſtea non ſoluentes petit eccleſia denunciari: facit de iureiurā. ad noſtram. ij. ⁊ coaptant eam precedenti culpe more vel offenſe: vt ſatiſſiat decre. romana. §. caueant: d̓ ſentē. excom.libro. vj.y Toerceri. appelliōne remota: de deci. tua. ij. in fi. quod intelligevt ibi ſcripſi. ⁊ contra pertinaces inuocari poteſt brachiuꝫ ſeculare:de homi. poſtulaſti.z Matrimonijs. Si queratur de federe non eſt dubium ſiue agtur ad impediendum ſiue ad dirimendum ſiue ad declarandum: vquia vendicatur coniunx negans contractum. Quod autem de dirimendo dixi: intelligo ſiue petatur dirimi matrimoniū quod a pͥncipio non tenuit: vt contractum inter fideles inter quos erat impepedimentum dirimens: ſiue quod a principio tenuit dirimi petaturpropter creatoris contumeliam ſuperuenienteꝫ in caſibus: de diuor.ꝙͣto. ⁊. c. gaudemꝰ. Hoc autem caſu quando de federe queritur: pervetera iura procedi non poterat lit. non conteſt. niſi parte contumace: vt lit. non conteſt. accedens. ij. ⁊. c. quoniaꝫ. hodie ſecus: vt hic.Quid ſi agatur de crimine adulterij ad ſeperatōneꝫ thori? videt̉ perdecre .j. sͣ. vt lit. non conteſt. ꝙ conſtitutio locum non habeat. nam