daen die heiden ſi heuet ond̓ haer voetenghetreden die halſen der hogher ende derhouaerdigher Ic ſel mi verbliden indenheere en̄ vrolic weſen in gode minen iheſū Vad̓ ons Die naem des heeren ſi ghe-bn̄dijt van nu tot in eewicheit Heere hietgheuen die bn̄dictie Die wijſheit des va-ders moet verdriuen dat ons teghens isEwige wijſheit ſchijnſel Die i. lesder glorien en̄ een figuer der ſubſtācien des ouerſten vad̓s du die alle dīc vāniet gheſcepē hebſte op dattu den mēſchewoutſte leidē totter bliſcap des paradijsſo clōmeſte in deſen dael der onſalicheytEnde ouermids dijnre wāderīghe heefſtehem ghewiſet den wech ten paradiſe weder te gaē En̄ om vol te doē voer alle mē-ſchen ſo woutſte dinē vad̓ gheoffert woiden inden cruce als een onnoſel lamme-kijn Luke op mijn herte ouermids dijnreduerbare doot op dat ic di altijt moet aē-
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten