Harum beſtiaꝝ pellibuſ in ornatuveſtiū ⁊ maxime in pallijs gloriari ſē leit homines. ipſa tn̄ beſtia inpelle ꝓpria minime gloriatur. Vaxius licet ſit ꝑuus ꝓpter nobilitatē pellis ſue animal excellētiſſimūeſt. ſimiliter ⁊ ſquillatus. Hi duoſocietatē ſtatuerūt dicētes. Sumꝰnos ſublimati ⁊ apud oēs appreciati ꝓpter valorem pelliū nrarum.ex quo ſumus ita nobiles ꝑſequamur viles ⁊ deſpectos. Vnde ſiml̓inuenerūt buſone ⁊ moleſtare eūceperūt. Quibus bufo. deus fecitnos ⁊ nō ipſi nos. ſi eſtis vos venuſtiores: creatore veſtrum laudateIpſi vero perturbati oculos eiuseruerūt dicentes. Audes loqui cōtra nos deturpate. Poſt īuenerūtbubonem nidū in arbore faciētē.qui poſt ipſū ſibilantes effugerūtet oua eius ⁊ nidū diſſipauerunt.Bubo āt triſtis auolauit dicens.Male feciſtis fratres qꝛ ſū dei creatura ſicut vos. ſꝫ alius devobis mevindicabit. demū inuenerūt ſimiam ſūꝑ arborē iocari. qͥ dixerunt.Quare nō verecūdaris oībus deterior qꝛ ſine cauda es ⁊ poſterioranobis on̄dis. Sima aūt de arboredeſcēdit ⁊ ipſos euiſcerauit dicēs.Sunt curiales nobiles ⁊ deriſores ignobiles. Ergo nobiles ⁊ potētes ꝓpter ſuā magnificētia moleſtare nequaꝙͣ dn̄t humiles ⁊ pauperes qꝛ nobilitas nō eſt ī dignitate parentū ſed in moꝝ cōpoſitioneVn dicit ph̓s. Nobilitas ē in moribus. Et alius. Nobilitas eſt queſola animū ornat moribꝰ vulgariter dr̄. Villanus ē ille qͣ facit villa
niam nō qͦ in villa naſcit̉. Legit̉ ꝙquidā leo in iuuētute multa malafecerāt. implagauerat enī vngul̓ſuis aprū thauꝝ ⁊ azellū Acciditenī ꝙ ipſe deuenit ad ſenectutē ettꝑe hiemis infrigidatus cecidit īniueꝫ nō valens ꝑ ſe exire. hoc vidēs aperrecordatus ē ſuoꝝ vulnerum ꝑcuſſit eū grauiter dentibusſimiliter thaurus ꝑforauit vētreꝫeius cornibus. azellus vero grauiter calcibus percuſſit eū in fronte.Leo at ſatiſfacienſ ſuo dolori inqͥtOmnia que vici me vincuit. nuncineus dormit honor. ⁊ opus honoris receſſit. Ecce cui nocui. nocet. q̄alijs feci ſuꝑ me deſcendunt.De equo et aprodialogus. cxi.quus cum aprodiu queſtionabatur ſed ꝓpter longitudineꝫ queſtionis equꝰbona ſua diſſipauit. vn̄ ad muluꝫacceſſit rogans eum vt ſibi marchas decem auri mutuaret. Equꝰvero cum his marchis ſe recuꝑauit ⁊ vincens q̄ſtionē multa lucratus eſt. Mulus at poſtmodū marchas ſuas petebat velut pollicitꝰfuerat. ſed equus ꝑ ruſticitatē ſuāmulū deturpabat dicens. O mulenō verecūdaris talia petere a me-ꝓ quo mulus ꝑturbatus ipſū aniudice citauit. Equꝰ vero inflāmatus clamitauit ad ſe camelū ⁊ azinū qͥ mulū fortiter ꝑcuſſerūt ⁊ cūhis ad iudiciū ꝓperauit. Iudex qͣdē