enī ſunt naufragia religioſorumEt ideo dicit auguſtinus. Sicut dilectio dei eſt omniū virtutum fonsita dilectio mūdi eſt fons omniuꝫvicioꝝ. vnde qui vult deū poſſideremūdo renunciet vt ſit illi deus btāpoſſeſſio dicit bernardus. ꝑfectusſeruus xp̄i nihil habet niſi xp̄m ⁊ſi aliquid preter xp̄m habet perfectus non eſt. vnde idem. Qui ſpūalibus bonis ſunt dotati terrenisnegocijs nō debent implicari. Legitur in vitaſpatrum ꝙ quidam frater interrogauit ſene dicens Quidfaciam quia cogitatio meā non dimittit me nec vna hora ſedere ī cella mea. Et dicit ei ſenex fili reu̓ertere et ſede in cella tua et labora manibus tuis ⁊ ora deum inceſſanteret iacta cogitatū tuū in domino. etne te quis ſeducat exire Et diorbatQuidam ſecularis erat adoleſorishabens patrem et deſiderabat fiexi monachus. Et dum multuꝫ ſuꝑplicaret patri ſuo vt dimitteret eūcōuerti non adquieſcrbat poſtmodum autē rogatus a fidelibuſ amicis vix adquieuit. Et egreſſus frater ille adoleſorns introiuit monaſteriū et factus monachus cepitomne opus monaſterij ꝑfecte perficere et ieiunare quotidie. Cepitetiam el biduanas abſtinere ſimiliter autem ſemel in ebdomāda reficere. Videbat eum abbas ſuus ⁊mirabatur et benedicebat dn̄m inabſtinentiā ⁊ labore ipſius. Contigit autē poſt aliquod tempꝰ orpit frater ſupplicare abbati ſuo dicens. Rogo te abba vt dimittasme et vadā in heremū. Sicit ei ab
bas. Fili noli hoc cogitate. Nō enīpotes ſufferre talēte laborem prop̄ter tentationes diaboli et verſūtias eius. Et ſi contigerit tibi tentatio non inuenies ibi qui te conſoletur a turbacōne immici que tibi illata fuerit Ille autem orpit amplius rogare vt eum permitteret abire. Videns autem abbas eius qͣaeum retinere non potea̓t facta oratione dimiſit eum. Poſtmodumdicit abbati ſuo. Rogo te abha vtconcedas mihi qui oſtendat iterquo modo ego pergere debeam. Etordinauit cuꝫ eo duos monachoſmonaſterij et abierunt cum eo.Ambulantibuſqꝫ eis per heremuꝫvnam diem ⁊ alteram defeceruntpre eſtu ⁊ proijcientes ſe in berraiacebant. Et ſoporati modior ſoninō ecce aquila venit percutienſqꝫeos alis ſuis proceſſit procul ⁊ ſedit in terra. Et euigilantes aquilāviderunt. Et dixerunt ei. Ecce angelus tuus ⁊ ſequere eum. Et ſurgeſvaledicenſqꝫ fratribus ſequebat̉eam ⁊ venit vſqꝫ vbi ſtabat aquila ipſa. Que mox ſurgens volauitvſqꝫ ad vnū ſtadium ⁊ iterum ſedit. Similiter ſequebatur eum frater ille. Et iteruꝫ volauit ⁊ ſedit nōlonge. Factum eſt vero hoc per horas tres. Poſtmodum autem duſequitur eam diuertit ipſa aquilain dexteram partem ſequentis ſe ⁊non comparuit. Frater vero ille inhilominus ſequebatur eam ¶ Etreſpiciens vidit tres arbores palmarum ⁊ fontem aque ⁊ ſpelunta⁊ dixit Ecor locus quem mihi pararat dn̄s. Et ingreſſuſ ſedit ī ea fu