ab illo loco centum miliaria Tūcangelus dnī apprehendit ab acucin virtute ⁊ duxit in babiloneꝫ ante lacuꝫ. Et ab acūc inclinaſ ſe in lacuꝫ clamauit. daniel ſerue dei. Vein tolle prandiū qd̓ miſit tibi dn̄sdeus quus. ⁊ ſic habitauit in lacuſeptē dies donec fuer̄t ꝑacti. Poſtea extractꝰ fuit de lacū Ita iſta on̄dit dominꝰ ſeruo ſuo cibaria p̄ſtado vt nos ſibi ſeruiamꝰ fidelit̓ ⁊ nōcuremꝰ ſed oēm ſolicitudinē in eūꝓiciamꝰ. Quia ipſi ē cura nrā ſeude nob̓ vt dicit apoſtolus Iſtd̓ idēpatet de helia. de quo legimꝰ qͣrtoregū. vbi legimus. ꝙ tanta famescrat ī terra. ꝙ ml̓ti hoīes moriebatur famē. Et helias ſeruuſ dei inagnaꝫ famē ſuſtinuit vt peteret dominuꝫ ꝓ morb. Et dixit dn̄s ad eum.Serue meꝰ helias Vade in ſareptaſydomoꝝ qui ſuerūt gentiles tu n̄debes famē perire. ego precepi mulieri vidue vt te paſcat. Et ſurrehelias ſeruus dei. Cum appropͥmqret porte ciuitatis inuenit ibi mulierem pauꝑculam viduaꝫ de quadominus ei dixit. ꝓpheta dixit admulierem. Mulier quid queris Reſpondit ei mulier Colligo duo ligua vt faciam mihi ⁊ filio meō tortam eyn brye vt comedamus etmoriamur. Reſpondit ꝓpheta. Facmichi priꝰ qꝛ eſurio nimis Rn̄ditmulier Nō habeo de farina niſi qn̄tum pugillus pōt capere ⁊ modicūolei in lechiro. dixit ꝓpheta ſeruꝰdeiMulier crede mihi ⁊ fac̓ in vt cōmedam quia dominus cui ſermomiſit̓ me huc. ⁊ dico tibi de ore domī mei ꝙ nec de farina nec de oleodeficiet quantūcūqꝫ cibaria preꝑabis donec dominꝰ mittat pluiamſuꝑ terram. Et cibauit dominꝰ ſeruum ſuum ⁊ ancillam ſuaꝫ mulierem iſtam de modico. Item ſimiliter patet in noua lege de paulo pmo eremita. qui pͥmo ſeruiuit domino multos ānos in deſerto tandem nō habuit ad comedendū. Etdominꝰ miſit ei coruū qui om̄i dietibauit eum in deſerto portanſ panem inferdū carnes. Sed heu diuites huius mundi habētes oīa bōpeiores ſūt coruis. Coruꝰ paſcebatverbum dei cum pane ⁊ carnibuˢet ipſi ꝑmittunt pueros xp̄i fameperite in hoc mūdo ⁊ audiēt in diiudicij. Quod vni ex minimiſ meisfeciſtis ⁊cͣ. Itē maledicti ⁊cͣ. Pauivos diuerſis cibarijs delicioſis etvos meos ſeruos paſcere noluiſtiſEt ſic pꝫ primo quō dominꝰ preuidet ſeruis ſuis de cibarijs ſibi ẜuientibus ⁊ ip̄m rogantibꝰ Ergo qͦad thema Seruus ille rogabat dominū ſuū. Scd̓ dico ꝙ dominus ꝓtegit ſuos ſeruos in ꝑuul̓. vnde videmꝰ qn̄ domini vidēt ſuos in ꝑiculis ſubueniunt eis ꝓ poſſe ſi ſūt boni domini. Ita facit dominꝰ noſterqui bonꝰ eſt dominus ſuꝑ omnasdominos nunꝙͣ derelinquit ſeruosſuos in tribulationibus. Vnde dixit dn̄s ꝑ ſapientē yſa. Seruꝰ meus es tu. cum ꝑtrāſieriſ ꝑ aquam