Vn̄ poeta. Olim qd̓ viciū fuit hoceſt mō vtus Nūc nichil ē viciū niſihabere nihil Iō homini exn̄ti in vita gr̄e dicit dn̄s Vade filiꝰ tuus viuit Rrͣta vita ē vita eterna de qͣ vitaait dn̄s ioh̓is vltīo. Hec ē vita eterna vt cognoſcāt te ſolū deū ⁊ queꝫmiſiſti ih̓m xp̄m Et hāc vitā ꝯmedat ariſto. ī libro celi ⁊ mūdi dicēſEſt illic fixa ſēpiterna vita q̄ nō deficit. Sꝫ iſta vita non ē ſēpiterna ſꝫtrāſitoria Hec eſt vita eterna vbipoſſumꝰ deū videre faciē ad facieꝫ.vbi ē ſanitaſ ſine infirmitate. Reqͥes et̓na ſine laboe̓. Pax ſine timore. Leticia ſine errore. Et illa poſſumꝰ ac quirere ꝑ tria boͣ in hac vitaPrimo ꝑ boni operis exercitacōꝫvt dicit ſa. Quid habet hō de o īlabore ſuo nͥ vt laboe̓t ⁊ ꝑgat̉ pꝰ mortē illuc vbi ē vita Scd̓ poſſumusacqͥre̓ vitā eternā ꝑ maloꝝ in paciētia ſupportacōꝫ Ille ē certꝰ q̄ hicmala ⁊ ꝑuerſa ſuſtinet pacient̓ ⁊pꝰ hāc vitā vadat ad eternā vitaꝫqꝛ deꝰ n̄ punit bic in id ip̄m Vndeecc̄. viij. ſuſtine modicū ad tꝑs vtcreſcat ī nouiſſimo vita tua Tercōpōt acqͥri vita et̓na ꝑ iuſticie exhitionē. Vn̄ dr̄ ī libro ſa. Iuſti autēin ꝑpetuū viuēt ⁊ apd̓ dn̄m ē merces eoꝝ Iuſtorū anīe in manu deiſūt. Btūs iacobꝰ dicit Btūs hō quiſuffert tēptationē ⁊ vincit ī hac vita qm̄ cum ꝓbatus fuerit accipietcorona vite. dicit gͦ paciēti bn̄ operati. Vade filiꝰ tuꝰ viuit. h̓ ꝑ graꝫet in futuro ꝑꝑ gloriā.¶ dm̄ca.xxijj. ¶ Sermo. lxiij.Cruus ille rogabat dn̄m pacientiā habe in me ⁊ oīa reddā tibi. Math̓.xviij. Vn̄ videmꝰ ꝙ rō natural̓ dictat vnuſquiſqꝫ faciat ꝓximo ſuoqd̓ ab eo deſiderat Faciētes in contrariū opponūt ſe rōm. Nā duo p̄cepta fuerūt legis nature .ſ. declinaa malo ⁊ fac bonū vtꝫ in psͣ. Et dueleges ſcpͥte viꝫ diliges dn̄m deumtuū ex toto corde tuo ⁊ ꝓximū tuuꝫſic̄ teip̄m In his duobꝰ vniu̓ſa lexdepēdet ⁊ ꝓph̓e Ita xp̄s legifer nōue legis mīe ⁊ gr̄e. voluit duo p̄cepta dare. Vnū negatiuū. aliud affirmatiuū q̄ includunt p̄cepta nature ⁊ ſcriptue̓. Qd̓ tibi nō vis fierialteri ne feceris Sꝫ ſeruꝰ dnī ſe nōconſiderās precepta nature tranſgredi nō declinauit a malo. ſꝫ fecitmalū Nō dilexit deū ⁊ ꝓximū Nonfecit ꝓxīo ſuoqd̓ ſibi deſiderauit fieri. Ideo debitor factꝰ ē dei ꝓpter hait in themate Seruꝰ ille rogabatdominū dicēs: Paciaꝫ habe ī me ⁊oīa tibi reddā Quō hͦ factū ſit habet̉ ī euāº qd̓ ſeqͥt̉¶ Axit iheſus diſcipulis ſuis .ſ. parabolam hanc. Simile eſt regnuꝫcelorū hōi q̄ voluit racōeꝫ pōne̓ cuꝫſeruis ſuis. Et cū incepiſſet racōeꝫpone̓ oblatꝰ ē ei vnus qͥ debebatdecēmilia talenta Cū aūt nō hr̄etvnde reoderet iuſſit eum venūdari ⁊ vxorem et filios et omnia quehabebat Et ille procidens rogauitx. iiij.
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten