Druckschrift 
Sermones Dormi secure
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Vn̄ poeta. Olim qd̓ viciū fuit hoceſt vtus Nūc nichil ē viciū niſihabere nihil homini exn̄ti in vita gr̄e dicit dn̄s Vade filiꝰ tuus viuit Rrͣta vita ē vita eterna de vitaait dn̄s ioh̓is vltīo. Hec ē vita eterna vt cognoſcāt te ſolū deū queꝫmiſiſti ih̓m xp̄m Et hāc vitā ꝯmedat ariſto. ī libro celi mūdi dicēſEſt illic fixa ſēpiterna vita deficit. Sꝫ iſta vita non ē ſēpiterna ſꝫtrāſitoria Hec eſt vita eterna vbipoſſumꝰ deū videre faciē ad facieꝫ.vbi ē ſanitaſ ſine infirmitate. Reqͥes et̓na ſine laboe̓. Pax ſine timore. Leticia ſine errore. Et illa poſſumꝰ ac quirere tria boͣ in hac vitaPrimo boni operis exercitacōꝫvt dicit ſa. Quid habet de o īlabore ſuo vt laboe̓tgat̉ pꝰ mor illuc vbi ē vita Scd̓ poſſumusacqͥre̓ vitā eternā maloꝝ in paciētia ſupportacōꝫ Ille ē certꝰ hicmala ꝑuerſa ſuſtinet pacient̓pꝰ hāc vitā vadat ad eternā vitaꝫqꝛ deꝰ punit bic in id ip̄m Vndeecc̄. viij. ſuſtine modicū ad tꝑs vtcreſcat ī nouiſſimo vita tua Tercōpōt acqͥri vita et̓na iuſticie exhitionē. Vn̄ dr̄ ī libro ſa. Iuſti autēin ꝑpetuū viuēt apd̓ dn̄m ē merces eoꝝ Iuſtorū anīe in manu deiſūt. Btūs iacobꝰ dicit Btūs quiſuffert tēptationē vincit ī hac vita qm̄ cum ꝓbatus fuerit accipietcorona vite. dicit paciēti bn̄ operati. Vade filiꝰ tuꝰ viuit. graꝫet in futuro gloriā. dm̄ca.xxijj. Sermo. lxiij.Cruus ille rogabat dn̄m pacientiā habe in me oīa reddā tibi. Math̓.xviij. Vn̄ videmꝰ natural̓ dictat vnuſquiſqꝫ faciat ꝓximo ſuoqd̓ ab eo deſiderat Faciētes in contrariū opponūt ſe rōm. duocepta fuerūt legis nature .ſ. declinaa malo fac bonū vtꝫ in psͣ. Et dueleges ſcpͥte viꝫ diliges dn̄m deumtuū ex toto corde tuo ꝓximū tuuꝫſic̄ teip̄m In his duobꝰ vniu̓ſa lexdepēdet ꝓph̓e Ita xp̄s legiferue legis mīe gr̄e. voluit duo p̄cepta dare. Vnū negatiuū. aliud affirmatiuū includunt p̄cepta nature ſcriptue̓. Qd̓ tibi vis fierialteri ne feceris Sꝫ ſeruꝰ dnī ſeconſiderās precepta nature tranſgredi declinauit a malo. ſꝫ fecitmalū dilexit deū ꝓximū Nonfecit ꝓxīo ſuoqd̓ ſibi deſiderauit fieri. Ideo debitor factꝰ ē dei ꝓpter hait in themate Seruꝰ ille rogabatdominū dicēs: Paciaꝫ habe ī meoīa tibi reddā Quō factū ſit habet̉ ī euāº qd̓ ſeqͥt̉ Axit iheſus diſcipulis ſuis .ſ. parabolam hanc. Simile eſt regnuꝫcelorū hōi voluit racōeꝫ pōne̓ cuꝫſeruis ſuis. Et incepiſſet racōeꝫpone̓ oblatꝰ ē ei vnus debebatdecēmilia talenta aūt hr̄etvnde reoderet iuſſit eum venūdari vxorem et filios et omnia quehabebat Et ille procidens rogauitx. iiij.