accepiſti. Nā pauꝑ ⁊ nudus mūdū ītraſti Redde gͦ qd̓ reddere debeſEt quid? Certe dilige deū ⁊ da pauperibus nō ꝓppter ip̄m. Ipſe em̄ nōindiget pecunia: nec carnibꝰ thauxoꝝ: vt dic̄ psͣ. Bonoꝝ meoꝝ nō indiges. Sed o homo redde altiſſimovota tua: ⁊ redde ſacrificiū laudisTercia vox clamat: fuge. Et qͣre?Nā ſi hō nō laudat creadorē accipiens bn̄ficia eiꝰ tūc oīs creaturā clamat fuge. qꝛ nrā ꝯſcīa ꝑſeq̄t̉ nos accuſās infelicē aīaꝫ ad occurſū oīscreature. Nā hō qͥ ſcit ſe ī peccatistrepidat. in aquis timet ſe mergiſꝫ hō ſciēs ſe ſine peccatis vadit ſecure. ⁊ idd̓ multi ſācti tranſibāt nudis pedibus ⁊ ficcis ꝑ aqͣs. Homoexiſtēs ī peccatis fugit tonitruū: timet ꝑcuti. ſꝫ ſi ſciret ſe ſine peccatiſnon fuge̓t. Iteꝫ ſupra dicta verbadicit beatus Auguſt. ſuꝑ Geneẜ.Si hō in pctm̄ tranſgreſſioniſ noncecidiſſet: ip̄m nulla creacura leſiſſet. Eego patet ſecūdū ꝙ aīa pluseſt curanda ꝙͣ corpus ꝓpter officium ad qd̓ eſt vocata. ¶ Tercio dicoꝙ aīa plus eſt ꝙͣ corpus curandaꝓpter preciū redemptionis quo eſtredempta. Ꝙ autem eſt redemptadicit Apoſtolus. Empti eſtis precio magno. Quo p̄cio dicit PetrꝰNon auro neqꝫ argēto: ſꝫ p̄cioſo ſāgui̓ne agni īmaculati. Cuius vnagulta precioſior erat̉ omni mūdo.⁊ propter nobilitatē anime iſtudpreciū non potuit inueniri in finibus mūdi. Ideo inuenit pater extra fines; et hoc de paterno corde.Vnde Prouerb̓. Procul et de vltimis finibus precium eius. Namomne auruꝫ totius mundi eſt qͣſiarena exigua ad valorem viꝰ anime. Iſtud precium poſuit pater invterum virginis. ⁊ ſolutum fuit ꝓnobis duꝫ hec ſanctiſſima caro virginalis cum corona ſpinea: cuꝫ clauis ⁊ flagellis fuit perforata ⁊ lancea. et ita large ſolutum et effuſuꝫprēcium ꝙ tanquaꝫ riuuli aquaꝝde fonte effluxit. Huius precij ſolutioneꝫ predixit dauid in Pſalmo.Ex vſuris et imquitate redemit animas eoruꝫ: honorabile nomē eiuscoram ipſo. Qui modo ſedet cumipſo patre ī gloria. Et ideo ait Bernardus. O anima miſera que tamprecioſe es redempta: quare ꝑmittis corpus tibi dominari. nunquidmagna eſt confuſio vbi ſeruus irridet dominū: ⁊ vbi ancilla eſt ſuperdominam? Quia corpus eſt ſicut ancilla: et aīa eſt ſicut dominaHuius legimus figuram Geneẜ.vbi dixit vxor patriarche Abrahequi habuit ancillaꝫ que voluit dominari ſuperdominam Accepit poteſtatem a viro: ⁊ afflixit ancillaꝫin pane ⁊ aqua. ⁊ tandē venit ancil̓la: ſe humiliās dn̄e ſue ⁊ fecit multa bona. Ita moraliter corpus ē ancilla: ⁊ aīa dn̄a. etſi corpus ꝑmittitur dominari ſuper anima domināaīa irridetur ab electis in die iudicij. debet ergo domina aīa acciperepoteſtatē a xp̄o ⁊ affligere corpuſ